کشف جزیرهای که از زباله غذا ساخته شده است!
بررسیها نشان میدهد که بین ۷۰ تا ۹۰ درصدِ ساختار این جزیره، نه از شن و ماسه یا سنگ، بلکه از بقایای صدفهای خوراکی و تکههایی از سفالهای باستانی تشکیل شده است.
فرادید: دانشمندان در اقیانوس آرام، جزیرهای را کشف کردهاند که به جای خاک و صخره، تقریباً به طور کامل از بقایای صدفهای خوراکی رهاشده توسط انسانهای اولیه شکل گرفته است.
پژوهشگران به تازگی در سواحل «کولا ساوانی» واقع در شمال «وانوا لوو»، دومین جزیره بزرگ مجمعالجزایر فیجی، به کشف عجیبی دست یافتند. جزیرهای کوچک و پنهان در میان جنگلهای حرا مانگرو که بر خلاف تصور اولیه، یک عارضه طبیعی نیست؛ بلکه دستسازِ انسانهایی است که حدود ۱۲۰۰ سال پیش در این منطقه زندگی میکردند.
این جزیره با مساحتی حدود سه هزار متر مربع، بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر بالاتر از سطح مد کامل دریا قرار دارد. بررسیها نشان میدهد که بین ۷۰ تا ۹۰ درصدِ ساختار این جزیره، نه از شن و ماسه یا سنگ، بلکه از بقایای صدفهای خوراکی و تکههایی از سفالهای باستانی تشکیل شده است.
این جزیره با مساحتی حدود سه هزار متر مربع، بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر بالاتر از سطح مد کامل دریا قرار دارد. بررسیها نشان میدهد که بین ۷۰ تا ۹۰ درصدِ ساختار این جزیره، نه از شن و ماسه یا سنگ، بلکه از بقایای صدفهای خوراکی و تکههایی از سفالهای باستانی تشکیل شده است.
زبالهدانهای باستانی چگونه تبدیل به جزیره شدند؟
پروفسور پاتریک نان و تیم تحقیقاتیاش که نتایج مطالعه خود را در نشریه Geoarchaeology منتشر کردهاند، این مکان را به عنوان یک «جزیره زبالهدانی» طبقهبندی کردهاند. آزمایشهای تاریخگذاری رادیوکربن نشان میدهد که قدمت این جزیره به حدود سال ۷۶۰ میلادی برمیگردد.
محققان دو فرضیه را برای شکلگیری این جزیره مطرح کردند: یا یک سونامی عظیم این صدفها را از کف دریا به یک نقطه آورده، و یا پای انسان در میان بوده است. اما از آنجا که تمام صدفهای یافتشده در این جزیره متعلق به گونههای خوراکی هستند، فرضیه سونامی رد شد؛ چرا که امواج طبیعی معمولاً ترکیبی تصادفی از انواع صدفهای خوراکی و غیرخوراکی را با خود میآورند.
به باور دانشمندان، این مکان به احتمال زیاد یک دهکده دائمی نبوده، بلکه یک سایت تخصصی «فرآوری صدف» بوده است. ساکنان اولیه، خانههایی روی پایههای چوبی در آبهای کمعمق ساحلی میساختند و طی چند قرن، صدفهایی را که مصرف میکردند به زیر خانههای خود در آب میانداختند. با گذشت زمان و انباشت این زبالههای غذایی، و همچنین همزمان با پایین آمدن تدریجی سطح آب دریا، این توده عظیم از زیر آب بیرون آمد و به یک جزیره واقعی تبدیل شد.
این کشف نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره رژیم غذایی و الگوهای سکونت انسانهای باستانی در اقیانوس آرام ارائه میدهد، بلکه اولین نمونه ثبتشده از این نوع جزایر زبالهدانی در شرق پاپوآ گینهنو به شمار میرود و نشان میدهد که فعالیتهای انسانی تا چه حد در شکلدهی به مناظر طبیعی این منطقه نقش داشته است.
ارسال نظر