مانور یک اسباببازی ۱.۴ میلیاردی در خیابانهای ایران!
وقتی یک خودرو با چنین فهرستی از ایرادات، دیگر حتی در محدوده خودروهای ارزان بازار هم قرار نمیگیرد، طبیعی است که خریدار نسبت به کیفیت، دوام و ارزش خرید آن حساستر شود. از طرف دیگر، هزینه مالکیت خودرو نیز به قیمت خرید ختم نمیشود.
برترینها: کوییک زمانی قرار بود یکی از اقتصادیترین گزینههای بازار خودرو برای خریدار ایرانی باشد؛ خودرویی کوچک و ساده که قرار بود با قیمت پایینتر از بسیاری از محصولات داخلی، دستکم امکان خرید یک خودروی صفرکیلومتر را برای طیف بیشتری از مردم فراهم کند. اما حالا ورق برگشته است؛ قیمت ارزانترین سواری داخلی از مرز ۱.۴ میلیارد تومان عبور کرده و نام کوییک دوباره به صدر بحثهای خودرویی آمده است؛ این بار نه بهعنوان یک خودروی ارزان، بلکه بهعنوان محصولی که برای خریدش باید بیش از یک میلیارد تومان هزینه کرد و عده زیادی اعتقاد دارند مانند یک اسباببازی در خیابانهای ایران حرکت میکند.
این قیمت وقتی بیشتر به چشم میآید که بدانیم کوییک، حتی در ارزیابیهای فنی و کیفی، خودرویی بدون ایراد نیست. بررسی نمونههای مختلف این خودرو در بازار نشان داده که در کنار نقاط قوت محدود، ایرادهایی در بدنه، کیفیت مونتاژ، موتور، سیستم تعلیق، فرمان، تجهیزات کابین و برخی آپشنها دیده میشود؛ مشکلاتی که وقتی کنار قیمت فعلی خودرو قرار میگیرند، پرسش مهمی را پیش میکشند: برای ۱.۴ میلیارد تومان دقیقاً چه چیزی تحویل خریدار میشود؟
از ایرادهای بدنه تا کیفیت نامطمئن مونتاژ
یکی از نکاتی که در بررسی نمونههای مختلف کوییک به چشم میخورد، وضعیت نهچندان مطلوب برخی خودروها از نظر بدنه و کیفیت مونتاژ است. در میان نمونههای موجود در بازار، مواردی از آسیبدیدگی سرشاسی گزارش شده و رنگشدگی بخشهایی مانند ستون، درها، سقف و گلگیر نیز در بعضی خودروها دیده شده است.
خطوخش، قلمگیری، فرورفتگی و آسیبهای بدنه از دیگر مواردی است که در بررسی برخی کوییکها مشاهده میشود. البته این مسئله محدود به کوییک نیست و بخشی از خودروهای تولید داخل، چه از سوی سایپا و چه ایرانخودرو، با انتقادهایی درباره کیفیت مونتاژ و تحویل مواجه بودهاند؛ اما برای خودرویی که قرار است در رده اقتصادی بازار قرار بگیرد، تکرار چنین ایرادهایی همچنان محل انتقاد است.
مشکل فقط ظاهر کوییک نیست!
اگر از ظاهر خودرو عبور کنیم، فهرست ایرادها ادامه پیدا میکند. در برخی نمونههای کوییک، افزایش دور موتور هنگام شروع حرکت با کندی همراه است و مواردی از لرزش و صدای غیرعادی موتور نیز گزارش شده است. در بخش فرمان و سیستم حرکتی هم مشکلاتی دیده میشود. کشیدهشدن فرمان به یک سمت، صداهای غیرعادی از سیستم تعلیق، فرمان یا ترمز و ایراد در دستهموتور از جمله مواردی هستند که در بررسی نمونههای مختلف این خودرو مطرح شدهاند. البته نباید این ایرادات را به تمام کوییکهای تولیدشده تعمیم داد؛ کیفیت خودروهای مختلف میتواند با توجه به مدل، سال تولید، کارکرد و شرایط نگهداری متفاوت باشد. با این حال، وقتی چنین مواردی در بررسی خودروهای موجود در بازار تکرار میشوند، نمیتوان مسئله کیفیت را کاملاً نادیده گرفت.
آپشنهایی که گاهی خودشان دردسر میشوند
کوییک در نسخههای مختلف خود با تجهیزات و امکانات متنوعتری عرضه شده، اما وجود یک آپشن لزوماً به معنای عملکرد بینقص آن نیست.کیفیت صندلیها، عملکرد دریچههای سیستم تهویه، آینههای برقی و مکانیکی و حتی آببندی و نصب شیشهها از جمله بخشهایی هستند که درباره کیفیت آنها انتقادهایی مطرح شده است. در نسخههای مجهزتر و اتوماتیک نیز فهرست ایرادها تمام نمیشود. خرابی یا عملکرد نامناسب دوربین دنده عقب، نمایشگر LCD و سنسور پارک از جمله مشکلاتی است که در برخی نمونهها گزارش شده است. این شاید یکی از عجیبترین بخشهای ماجرا باشد: خودرو با پرداخت هزینه بیشتر، آپشن بیشتری در اختیار شما میگذارد؛ اما اگر همان آپشنها درست کار نکنند، مزیت آنها عملاً تبدیل به یک دردسر اضافه میشود.
خودرویی که دیگر ارزان هم نیست
اما تمام این ایرادها زمانی معنای متفاوتی پیدا میکنند که قیمت کوییک را کنار آنها بگذاریم. کوییک قرار بود نماینده خودروهای اقتصادی بازار باشد؛ محصولی ساده برای کسی که توان خرید خودروهای گرانتر را ندارد. حالا اما عبور قیمت ارزانترین سواری داخلی از ۱.۴ میلیارد تومان، این تعریف را به چالش کشیده است. مسئله فقط افزایش قیمت یک خودرو نیست؛ مسئله شکاف میان قیمت پرداختی و کیفیتی است که خریدار دریافت میکند.
وقتی یک خودرو با چنین فهرستی از ایرادات، دیگر حتی در محدوده خودروهای ارزان بازار هم قرار نمیگیرد، طبیعی است که خریدار نسبت به کیفیت، دوام و ارزش خرید آن حساستر شود. از طرف دیگر، هزینه مالکیت خودرو نیز به قیمت خرید ختم نمیشود. سرویسهای دورهای، قطعات مصرفی و تعمیرات احتمالی، بخشی از هزینهای هستند که مالک در طول زمان باید پرداخت کند. بنابراین قیمت ۱.۴ میلیارد تومان تنها عددی نیست که روی برچسب خودرو میبینیم؛ هزینه واقعی مالکیت در طول سالهای استفاده میتواند بسیار بیشتر از این رقم باشد.
مسئله بزرگتر از کوییک است
با این حال، شاید منصفانه نباشد تمام این مشکلات را فقط به کوییک نسبت دهیم. بخش قابلتوجهی از ایرادهایی که درباره این خودرو مطرح میشود، در محصولات اقتصادی دیگر خودروسازان داخلی نیز دیده شده است. مشکل اصلی در سطحی بزرگتر به کیفیت تولید، نظارت بر خطوط مونتاژ، تأمین قطعات، استانداردهای کنترل کیفیت و شرایط اقتصادی صنعت خودرو بازمیگردد. تحریمها و محدودیتهای تأمین قطعه نیز در سالهای گذشته فشار مضاعفی بر خودروسازان وارد کردهاند؛ اما برای مصرفکننده نهایی، همه این مسائل در نهایت به یک سؤال ساده ختم میشود: وقتی برای یک خودروی داخلی بیش از یک میلیارد تومان پول میپردازم، چه سطحی از کیفیت حق طبیعی من است؟
کوییک شاید یکی از نمادهای این تناقض باشد؛ خودرویی که با فلسفه «اقتصادی و در دسترس بودن» وارد بازار شد، اما حالا قیمتش به محدودهای رسیده که دیگر نمیتوان صرفاً با برچسب «خودروی ارزان» درباره آن صحبت کرد.
در چنین شرایطی، فهرست ایرادات کوییک اهمیت بیشتری پیدا میکند. چون بحث دیگر فقط درباره اینکه این خودرو خوب است یا بد نیست؛ بحث درباره این است که آیا محصولی با این سطح از ایرادات، همچنان میتواند با قیمت فعلی، همان خودروی اقتصادیای باشد که قرار بود باشد؟
نظر کاربران
وقتی این دو خودرو ساز میبینن به دلیل انحصار و نبود رقیب جدی و صفهای خرید هر اشغالی که پیش فروش میکنن خوب معلومه هیچ تغییری تو کیفیت نمیدن