غذاهای خیابانی که گیر هر کسی نمی آید

برترین ها - ترجمه از ساره محمدی: غذای خیابانی، دموکراتیک ترین خوراک دنیا است. غذاهایی پر ادویه و خوش طعم که مورد علاقه گروه زیادی از افراد (از سیاستمدار و رعیت) است. کشورهایی مثل مکزیک، تایلند، چین و ویتنام بالاترین آمار غذاهای خیابانی در دنیا را دارند. هر کس برای درست کردن بهترین گوردیتا (Gordita)، سمبوسه (samosas)، استینکی توفو (stinky tofu)، و یا بان می (banh mi)، سلیقه و شیوه خاص خود را دارد. در اینجا با 10 غذای خیابانی دنیا آشنا می شوید که گیر هر کسی نمی آید!

گوردیتا (Gordita)، غذای مکزیکی

گوردیتا یعنی «غذای تپل» که در واقع بخاطر احساس خوشایندی است که در صورت خوردن یک گاز از این خوراک به ما دست می دهد.

خمیر آن از ذرت و آرد است، با حرارات پف می کند، و با بهترین مواد پر شده است. خوردن گوردیتا هم به مهارت خاصی احتیاج دارد. ترکیبی است بی همتا از عطر و طعم. بعضی از گوردیتاها لایه بیرونی شان ترد و خشک است و تضادش با گوشت نرم درون آن، حس بسیار خوبی در هنگام جویدن دارد. برخی دیگر نیز از خامه نرم ترند. کاهوی درون آن به تحمل تندی و داغی اش کمک می کند.


سمبوسه (Samosa)، هند

بسته بندی های کوچک مثلثی از مواد تند و خوشمزه (با نان ترد و خشک با مغز سیب زمینی پخته و نرم)، از معروف ترین غذاهای خیابونی هندی ها و حقیقتا یکی از لذیذترین خوراکی های خیابانی دنیاست! سمبوسه با آن پوسته ترد، معمولا با سبزیجات تازه، سیب زمینی، پیاز، نخودفرنگی، گشنیز و فلفل پر می شود. گاز زدن این نان خشک و جویدن سیب زمینی نرم و تند، حسی فوق العاده است.


آکارا (Acaraje)، سالوادور، برزیل

یکی از لذیذترین غذاهای خیابانی برزیل، لوبیا چشم بلبلی پر میگو است که مواد تشکیل دهنده «آکارا» است. آکارا در گوشه و کنار خیابان های «باهایا» در «سالوادور» فروخته می شود. حالت چیپسی، نرمی مغز آن، با آن طعم تند و چاشنی هایی با طعم های عجیب، ترکیبی از طعم و بافتی می آفریند که در هیچ جای دیگر دنیا نخواهید چشید.


بان می (Bahn mi)، ویتنام

شاید فکر کنید ساندویچی که دستور دقیق پخت آن را هر کسی نداند، در رم ، کپنهاگ، و یا نیویورک طبخ می شود، اما اشتباه می کنید. این ساندویچ در خیابان های ویتنام به فروش می رسد! «بان می» ترکیبی از دلچسب ترین غذاهای خیابانی است. آمار فروش این ساندویچ ها در دکه های بسیار ساده و بی تشریفات کنار خیابان باورنکردنی است. مواد اولیه بان می، شامل نان باگت، سس مایونز، و نوعی جگر خوک است و طعم آن خشک و ترد، پر گوشت، چرب و تند است.


استینکی توفو (Stinky Tofu)، تایوان

یکی از معمول ترین غذاهایی که در دکه های بازار شب تایوان طبخ می شود، استینکی توفو است. معمولا توریست ها بخاطر بوی تیز آن معمولا جذب این غذا نمی شوند و برعکس، افراد بومی عاشقش هستند.


پوتین (Poutine)، ایالت کِبک، کانادا

برخلاف ظاهر بهم ریخته اش، طعمی بسیار لذیذ دارد. این ابداع کِبِکی ها که «پوتین» خوانده می شود، سیب زمینی سرخ شده غوطه ور در پنیر و سس گریوی داغ است. این غذا ظاهر جذابی ندارد اما یک میان وعده بی نظیر است.


کاو سو (Khao soi) شمال تایلند

غذای اصلی «چیانگ مای» تایلند، یک غذای پر ادویه نودل دار است و به دو شیوه تهیه می شود. مواد تشکیل دهنده آن، نودل، مرغ، گوشت گاو (یا خوک)، با ادویه زیاد است. تندی «کاو سو» قابل تحمل است. این غذا با طبع و مذاق همه سازگار است.


پویزون کرو (Poisson cru)، پلینزی فرانسه

اگر می شد هوایی با عطر گل و چشمه ای فیروزه ای رنگ، به یک وعده غذایی تبدیل شود، حتما به پویزون کرو تبدیل می شد: ماهی خام، سبزیجات سالاد، به همراه آبلیمو و شیر نارگیل مواد تشکیل دهنده این خوراکِ لذیذ است. این غذا بخاطر نارگیل، طعمی شیرین دارد.


اوتاک اوتاک (Otak-Otak)، سنگاپور، مالزی و اندونزی

«اوتاک اوتاک» ترکیبی از ماهی، فلفل، تره فرنگی، پیچیده شده در برگ درخت موز است. «اوتاک» به زبان مالایی و اندونزیایی یعنی مغز، و دلیل نامگذاری آن هم شباهت ظاهری این خوراک لذیذ با مغز است. (بخاطر رنگ خاکستری سفید، نرمی و حالت پیچ و تاب آن).


تاکویاکی (Takoyaki)، اوزاکا، ژاپن

غذایی است ژاپنی، که در آن تکه های هشت پا (تاکو) در داخل خمیر نرم آرد گندم ریخته شده، آن را در قالبی ویزه می پزند، و در آخر بصورت گرده هایی ۳ تا ۵ سانتیمتری در می آید. این غذا معمولا به عنوان میان وعده و عصرانه، به همراه سس غلیظ «پونز» میل می شود.