ماجرای نامزدبازی سرِکاری کارگزاران!

روزنامه کیهان نوشت: رئیس شورای مرکزی حزب کارگزاران می‌گوید: این شورا، ۲۰ نفر را برای نامزدی انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ در نظر گرفته است.

محسن هاشمی گفت: در جلسات شورای مرکزی و کمیته سیاسی حزب کارگزاران، تصمیم گرفته شد که این حزب به‌عنوان یکی از احزاب شاخص اصلاح‌طلب، در انتخابات ریاست‌جمهوری فعال باشد و از کاندیدای این طیف حمایت کند چرا که تحریم یا انفعال و بی‌تفاوتی در انتخابات، مغایر با روحیه اصلاح‌طلبی و مردم‌سالاری دینی است.

وی با اشاره به اسامی کاندیداهای مدنظر کارگزاران اظهار کرد: در حال حاضر نام حدود بیست کاندیدا در این فهرست حضور دارد که عبارتند از: آیت‌الله سیدحسن خمینی، اسحاق جهانگیری، محمدرضا خاتمی، محمدرضا عارف، محمدجواد ظریف، علی مطهری، رضا اردکانیان، علی لاریجانی، مسعود پزشکیان، محمدجواد آذری جهرمی، محمدباقر نوبخت، سورنا ستاری، عبدالناصر همتی، علی‌اکبر صالحی، محمد صدر، مجید انصاری و عبدالواحد موسوی لاری؛ همچنین معصومه ابتکار و شهیندخت مولاوردی نیز در این فهرست قرار دارند.

رئیس شورای مرکزی کارگزاران یادآور شد: تاکنون با برخی از این چهره‌ها گفت‌وگو انجام شده اما به‌دلیل شرایط بیماری کرونا، برنامه‌ریزی جلسات و ملاقات‌ها با کندی پیش می‌رود ولی رویکرد ما این است که پس از گفت‌وگو با این شخصیت‌ها و انجام بررسی‌های لازم، فهرست کوتاه را در دو ماه آینده، یعنی اوائل بهمن‌ماه اعلام کنیم تا کاندیداهای جدی حاضر صحنه انتخابات بتوانند برنامه‌ها و دیدگاه‌های خود را با افکار عمومی در میان بگذارند.

مرور فهرست مورد اشاره هاشمی، از جدی نبودن بسیاری از نام‌ها حکایت می‌کند، چه اینکه برخی از این افراد دارای کمترین سابقه اجرایی (در حد مدیریت یک بخشداری) هستند و حال آنکه غیر از شرط رجل سیاسی و مذهبی بودن، مدیر و مدبر بودن هم جزو شروط نامزدهای ریاست‌جمهوری است.

برخی دیگر هم مورد تخطئه و اعتراض جدی کارگزاران در عرصه برنامه‌ریزی و مدیریت بوده‌اند چنانکه این حزب پس از قانع نشدن اکثریت نمایندگان مجلس دهم از پاسخ‌های روحانی به پنج پرسش اقتصادی در بیانیه‌ای نوشت:

«پاسخ‌های روحانی، مجلس و مردم را قانع نکرد. دولت فاقد استراتژی روشن است. رفع این سرگشتگی را در سیاست ارزی[موسوم به دلار جهانگیری] دید که در بهار ۹۷، بستر ویژه‌خواری اخلالگران را فراهم کرد. متاسفانه با وجود نقدها بر سر سازمان برنامه و بودجه [با مدیریت محمدباقر نوبخت]، در دولت روحانی اصلاحی صورت نگرفت. فقدان استراتژی، دولت را به مجمعی از بروکرات‌های بی‌انگیزه بدل ساخته که دولت را زیر عنوان مغز متفکر توسعه ملی، بلکه به یک اداره کاغذی تقلیل می‌دهند».

گفتنی است جهانگیری، ظریف، اردکانیان، آذری جهرمی، نوبخت، ستاری، همتی، صالحی، انصاری، ابتکار و مولاوردی از جمله افراد نامبرده شده از سوی محسن هاشمی هستند که در دولت روحانی بوده‌اند.

برخی دیگر از این افراد هم قبلا با ادبیاتی توهین‌آمیز از سوی کارگزاران رد شده‌اند؛ چنانکه کرباسچی درباره آقای لاریجانی در سال ۹۴، تعبیر یارگیری و سربازگیری را به کار برد اما سال گذشته حسین مرعشی درباره او اعلام کرد که کارگزاران روی اسب بازنده شرط‌بندی نمی‌کند.

اجمالا اینکه به نظر می‌رسد اغلب اسامی مطرح از سوی شورای مرکزی کارگزاران - یا خود لیست - سرکاری باشد و این حزب صرفا خواسته، فضای تلخ ناشی از اعتراض مردم به سوءمدیریت این طیف را عوض کند! وگرنه این حزب بهتر از هرکس می‌داند که راسا به اعتبار سوءمدیریت مدعیان اعتدال و اصلاحات، چقدر منفور مردم هستند.