ماجرای سیلی؛ مجلسی که از جنس مردم نیست

روزنماه همدلی نوشت: در دو روز گذشته فایل تصویری سخنان یک سرباز راهور نیروی انتظامی منتشر شد که در آن گفته می‌شد یک نماینده مجلس که قصد داشت بدون مجوز از خط ویژه خودروهای عمومی و امدادی عبور کند و با ممانعت یک سرباز وظیفه‌شناس مواجه شد، به صورت این مامور قانون سیلی زد و از این طریق جنجالی در افکار عمومی پدید آورد.

دوطرف این جدال اگرچه دو شخص عادی بودند، اما در کسوتی بودند که در یک چیز وجه اشتراک داشتند: قانون. درگیری‌شان نیز حول همین محور بود، یکی می‌خواست از قانون عبور کند، اما دیگری مانع شد و آن یکی با سیلی صورت قانون را نواخت. برای درک بهتر موضوع چند ملاحظه در این باره لازم است.

۱-به یقین حفظ امنیت از اصلی‌ترین وظایف هر حکومتی به شمار می‌آید، امنیت فقط به مرزها محدود نمی‌شود، بلکه شهروندان حق دارند در محدوده زندگی خود در ابعاد مختلف دارای امنیت باشند، حکومت‌ها برای تامین امنیت و نظم از طرق مختلف استفاده می‌کنند، یکی از این طرق تامین و تربیت نیروی انسانی در قالب و طرح خدمت سربازی است. در آموزه‌های دینی سرباز از جایگاه والایی برخوردار است. حضرت علی(ع) در نهج‌البلاغه می‌فرمایند:«سربازان به فرمان خدا، پناهگاه استوار رعیت و زینت و وقار زمامداران، شکوه دین و راه‌های تحقق امنیت کشور هستند».

۲- بنیان‌گذار جمهوری اسلامی امام خمینی(ره) مجلس را عصاره فضایل ملت معرفی کرده است، مجلس نهاد قانون‌گذاری و نظارت و بالاترین قوه در نظام سیاسی کشور ما به شمار می‌آید و شایسته است افرادی واجد اخلاق، قانون‌مداری و تخصص در چنین جایگاه مهمی قرار گیرند که تبلوری از اخلاق و سلوک انسانی و دینی و ملی را به نمایش بگذارند و به تعبیر امام راحل «مجلس یک معلم باشد از برای همه کشور» نمایندگانی در چنین ترازی می‌توانند شایسته نام نماینده مجلس باشند.

۳- اگرچه بروز رفتارهای غیر قانونی از سوی هر شهروندی زشت و ناپسند است و با سرزنش یا مجازات قانونی همراه است، اما مشاهده قانون‌شکنی از سوی یک نماینده مجلس که خود واضع قانون و ناظر بر آن است، زشت‌تر و دور از انتظار عمومی جامعه است که با هیچ منطقی قابل پذیرش نیست.

۴- خط ویژه اتوبوس برای حمل و نقل عمومی و خودروهای امدادی مثل آمبولانس، پلیس و آتش‌نشانی تعریف شده است، چه ضرورتی دارد یک نماینده مجلس یا سایر مسئولان از چنین امتیازی برخوردار باشند که از خط ویژه تردد کنند؟ اگر شهر مشکل ترافیک دارد آیا بهتر نیست نماینده مجلس یا مسئول دولتی هم مانند سایر شهروندان، ترافیک، تاخیر و بی‌نظمی را با گوشت و پوست و استخوانش لمس کند تا چاره‌ای برای آن بیندیشد؟

آیا نمایندگانی که هر روز برای رسیدن به مقصد از خط ویژه استفاده کنند دغدغه‌ای به نام ترافیک را لمس می‌کنند که برای حلش چاره‌ای بیندیشند؟! انتظار می‌رود تمام مجوزهای فراقانونی و ویژه نمایندگان قطع شود تا کارگزاران محترم ذهنیت و درک واقعی‌تری از مشکلات و مسائل مردم داشته باشند.

۵- سیلی نماینده مجلس بر صورت سرباز یا به سخن درست‌تر بر صورت قانون تنها حکایت یک نماینده مجلس نیست، شوربختانه مجموعه اشتباهات متوالی باعث شده یک تفکر خاص خود را فراتر از قانون بداند و احساس کند هرجا که قانونی می‌تواند باعث محدودیت شود، برای دیگران است و دایره خودی‌ها را شامل نمی‌شود. شخصی که ساده‌ترین رفتار شهروندی یعنی قانون راهنمایی و رانندگی را رعایت نکند، بدون تردید در سایر عرصه‌های زندگی نیز قانون را برنمی‌تابد و تلاش می‌کند با قلدری، بی‌قانونی و تهدید به اهداف خود برسد.

متاسفانه عده‌ای فکر می‌کنند اگر ژست انقلابی به خود بگیرند و خود را در دایره خودی‌ها قرار بدهند، از هر پاسخگویی و محدودیتی مصون هستند، این افراد چون با رانت‌های خاص به جایگاه خود رسیده‌اند، هیچ‌گاه نمی‌توانند خود را ملزم به رعایت قوانین عادی در جامعه بدانند، برای جلوگیری از شیوع چنین رفتارهایی همگان باید به قانون پایبند باشند و از طریق قانون و مساوات به جایگاه واقعی خود برسند.

۶- از این قبیل قانون‌شکنی‌ها در گذشته نیز کم اتفاق نمی‌افتاد که به دلیل عدم رواج رسانههای امروزی پنهان می‌ماند، اما به مدد شبکه‌های پرتعداد اجتماعی کوچک‌ترین خطایی از یک مسئول به وسیله خود شهروندان به عنوان بهترین ناظران جامعه رصد و منتشر می‌شود. چنین موضوعاتی نشان می‌دهد دلیل اصرار نمایندگان مجلس بر فیلترینگ و محدودکردن شبکه‌های اجتماعی چیست! اگر شبکه های اجتماعی نبودند احتمالا یکی از همین شب‌ها سرباز وظیفه‌شناس با حضور در برنامه ۲۰:۳۰ تلویزیون به شرایط غیرعادی خود در لحظه توهین به نماینده اعتراف می‌کرد و حق و عدالت در برابر قدرت و انحصار ذبح می‌شد، اما امروز می‌طلبد نمایندگان محترم جدی‌تر از گذشته حامی گسترش شبکه‌های اجتماعی باشند تا ثابت کنند هیچ ابایی از شفافیت ندارند.

۷- در انتخابات مجلس یازدهم در حوزه انتخابیه سبزوار که نماینده ضارب از آنجاست، از مجموع ۳۵۰هزار واجد شرایط رای دادن در این حوزه انتخابیه، تنها قریب به ۱۸۰هزار نفر یعنی کمتر از ۵۰درصد رای داده‌اند و از این تعداد تنها حدود ۷۵هزار نفر به عنابستانی(نماینده مذکور) رای داده‌اند، یعنی او منتخب کمتر از ۳۰درصد شهروندان حوزه انتخابیه است و بدیهی است که وقتی برخی اقدامات باعث کاهش نرخ مشارکت و کنار گذاشته‌شدن شایستگان می‌شود، چنین افرادی وارد مجلس می‌شوند که ظاهرا با متن جامعه خود چندان تناسبی ندارند.

به مشاهیر و بزرگانی که از سرزمین سبزوار برخاسته‌‌اند بنگرید؛ آیا اگر روند امور به درستی طی می‌شد، نماینده سرزمین کسانی چون خواجه نظام‌الملک، ابوالفضل بیهقی، حاج ملاهادی سبزواری، محمود دولت‌آبادی و دکترعلی شریعتی، کسی با منش، رفتار و گفتار عنابستانی بود؟ بدون تردید اعمال و رفتار برخی از نمایندگان نشان داده است که علیرغم ادعاهای دهن‌پرکن با آنچه که مردم هستند یا می‌خواهند باشند، تناسبی ندارد واین موضوع نشان می‌دهد که روند ارتقای این افراد به نمایندگی مردم، با سیکل معیوبی انجام شده که تا این شیوه تصحیح نشود، ممکن است افراد عوض شوند، اما همچنان با بافت اجتماعی و فرهنگی مردم ایران تناسبی نخواهند داشت.