احتمال ابتلا به سرطان روده با کمبود ویتامین دی

ایرنا: مطالعات اخیر محققان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیه‌گو نشان می‌دهد کمبود ویتامین دی احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد.

به نقل از پایگاه خبری هلث، مطالعات مختلف اثرات سوء کمبود ویتامین دی بر بدن را مورد بررسی و پژوهش قرار دادند. مطالعات جدید محققان دانشگاه کالیفرنیا با بررسی ۱۸۶ کشوری که ساکنان آن کمتر در معرض اشعه فرابنفش UVB خورشید قرار دارند دریافتند، احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ در این افراد بیشتر است.

در این مطالعه عوامل دیگری مانند سن، عوامل مخدوش‌کننده مانند رنگدانه‌سازی پوست و استعمال دخانیات نیز مورد توجه قرار گرفت.

نتایج نشان داد تفاوت در میزان دریافتی اشعه UVB خورشید و سرطان روده بزرگ، در افراد بالای ۴۵ سال بیشتر دیده می‌شود.

در ادامه مطالعه آمده است جبران کمبود ویتامین دی D به ویژه در سالمندان می‌تواند تا میزان بالایی احتمال سرطان را کاهش دهد و یک روش مطمئن، غنی‌سازی مواد خوراکی با این ویتامین است.

مواد غذایی مانند زرده تخم مرغ، ماهی، قارچ، انواع پنیر، شیر، حبوبات، روغن ماهی، آب پرتقال و خاویار حاوی مقدار زیادی ویتامین D هستند.

محققان بر این باورند با جبران کمبود ویتامین D می‌توان سرطان روده برگ را به میزان بالایی مهار کرد. افزایش شیوع این سرطان در سال‌های اخیر به ویژه در جوانان بسیار نگران‌کننده است.

روده بزرگ آخرین بخش از سیستم گوارشی است. در این بخش از روده، آب و نمک ضایعات غذا خارج می‌شوند و ضایعات آماده دفع می‌شوند. سرطان روده بزرگ از رشد غیر قابل کنترل سلول‌ها ناشی می‌شود. معمولا اولین مرحله سرطان روده بزرگ، ایجاد تومورهای کوچک به نام پولیپ‌های آدنوماتوز است که در دیواره داخلی روده بزرگ تشکیل می‌شوند. ممکن است این پولیپ‌ها به سرطان بدخیم تبدیل شوند. سلول‌های سرطانی می‌توانند از طریق سیستم گردش خون و لنف در سراسر بدن گسترش یابند و سبب متاستاز شوند.

مراحل اولیه سرطان معمولا بدون علامت است؛ بنابراین غربالگری هر شش ماه یک بار توصیه می‌شود. تغییر در اجابت مزاج و اسهال یا یبوست مداوم، احساس عدم تخلیه کامل مدفوع، نازک شدن قطر مدفوع، مشاهده خون در مدفوع، سندرم روده تحریک پذیر، شکم درد و نفخ مداوم، خستگی مزمن، کاهش اشتها، کم خونی، احساس درد در ناحیه شکم و کاهش وزن از مهمترین علایم هشدار بیماری هستند.

آزمایش خون و مدفوع رایج‌ترین روش‌های تشخیصی هستند. در صورت مشاهده علائم بیماری، برای تشخیص نهایی از کولونوسکوپی و نمونه برداری استفاده می‌شود. افرادی که در خانواده خود سابقه بیماری روده یا انواع سرطان را دارند، بیشتر در معرض خطر هستند.

عوامل متعددی از جمله عدم تحرک، سیگار و مصرف بیش از اندازه گوشت قرمز، در افزایش احتمال بروز سرطان کولورکتال (روده بزرگ) نقش دارد.

میوه و سبزیجاتی مانند انار، انگور، گلابی، قارچ، عدس، سویا و نخود سبز حاوی ترکیباتی هستند که می‌توانند باعث جلوگیری از التهاب و بیماری‌ روده شوند.

دلایل ابتلا به سرطان روده بزرگ

-وجود پولیپ در روده که معمولا اولین مرحله شکل گیری سرطان است.
-جهش ژنتیکی
-سن؛ معمولا افراد بالای ۵۰ سال در معرض این بیماری قرار دارند، البته سن این عارضه به ۲۰ سال هم رسیده است.
-اضافه وزن
-استعمال دخانیات
-کم تحرکی
-مصرف الکل
-غذاهای پرچرب و پرکالری
-مصرف افراطی گوشت قرمز
-ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت، اختلال هورمون رشد (آکرومگالی) و بیماری کرون

روش های تشخیص سرطان روده بزرگ

پس از مشاهده علایم رایج بیماری باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه شود. پزشک پس از معاینه از بیمار می خواهد که آزمایش مدفوع دهد و برای تشخیص نهایی، از کولونوسکوپی و نمونه برداری استفاده می شود. افراد بالای پنجاه سال و افرادی که در خانواده خود سابقه بیماری روده یا انواع سرطان را دارند، بیشتر در معرض خطر هستند.

جدیدترین یافته‌ها در مورد سرطان روده بزرگ

*** مطالعات محققان دانشگاه لستر در انگلیس نشان می‌دهد که یکی از ترکیبات موجود در انگور قرمز به نام رسوراترول از ابتلا به سرطان روده جلوگیری می‌کند.
*** مطالعات محققان آمریکایی نشان می‌دهد مصرف روزانه آسپرین خطر ابتلا به سرطان، به ویژه سرطان روده بزرگ را تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد.
*** مطالعات محققان آمریکایی نشان می‌دهد که ویتامین C قادر به نابودی سلول‌های جهش یافته سرطان روده بزرگ و توقف رشد تومور است.
*** مطالعات محققان سوئدی نشان می‌دهد که اضافه وزن و چاقی در نوجوانی، احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ در بزرگسالی را دو برابر افزایش می‌دهد.
*** مطالعات محققان دانشگاه کالیفرنیا واقع در سن دیه گو نشان می دهد که مصرف فلفل احتمال بروز تومور روده را کاهش می دهد و از رشد توده های سرطانی جلوگیری می‌کند.

سرطان روده سومین سرطان شایع در جهان و چهارمین علت مرگ ناشی از سرطان است.

نتایج این مطالعه در نشریه BMC Public Health منتشر شده است.