نامه داودنژاد به جنتی درباره ماهواره و اینترنت

این کارگردان سینما در متن این نامه آورده است:

«آقای وزیر؛ حق باشماست . جدا کردن بشر این روزگار از ماهواره و اینترنت خیال خام است. گویی فناوری چیزی شبیه مرگ است و با بستن در و پنجره، نمی‌توان جلوی ورود آن را گرفت.

آن روز که موشکی فضا را شکافت و توانست آدمیزاد را‌ برسطح کره‌ی ماه فرود آورد و تلویزیون‌ها این صحنه را به طور همزمان برای ساکنان زمین به نمایش گذاشتند،تقدیر امروز وضع بشر رقم خورد.

پیامد سر به فلک کشیدن‌ فناوری موشک و مخابرات چیزی نبود، جز آنکه جسم آدمی با ده‌ها هزار موشک قاره پیمای هسته‌ای که گرداگرد زمین کمربند انتحاری بسته‌اند تهدید شود و جان او به تسخیر ماهواره و اینترنت در آید تا مصرف بیشتر و تولید افزون‌تر به اصلی‌ترین قانون زندگی بدل شود.

بله جدا کردن بشر امروز از ماهواره و اینترنت خیال خام است، اما لااقل می‌توان فقط مصرف‌کننده نبود و صرفا تن به انفعال و تقلید و تسلیم نداد. آیا نیروهای ذوقی و تخصصی و خلاق ایرانی قادر نیستند، جلوی تاراج ده‌ها میلیون مخاطب ایرانی و فارسی زبان توسط فیلم‌های و سریال‌های دوبله شده، ترکیه‌ای را بگیرند؟!

آیا ما چاره‌ای نداریم جز آنکه فضای دیداری شنیداری کشور خود را به محصولات فرهنگی وارداتی واگذار کنیم؟ آیا ما نمی‌توانیم برای ورود سرمایه به سینمای ملی امنیت فراهم کنیم؟ آیا ما نمی‌توانیم تولید داخلی محصولات هنری در رسانه‌های خود را تقویت کنیم؟

آیا نمی‌توانیم جلوی نمایش و تکثیر غیرقانونی فیلم‌های ایرانی حتی در کشور خودمان را بگیریم؟

آقای جنتی ما از شما توقع داریم، پاسخی منطقی و قانع کننده بشنویم. اگر نمی‌توان جلوی مردم را گرفت که از خردسال تا کهنسال ساعت‌ها از شبانه‌روز را جلوی ماهواره بنشینند اما به فرزندان آنها می‌توان یاری رساند که دست به کار تولید محصولات فرهنگی بشوند و ابتکار عمل را در فضای دیدار شنیداری کشور خود بدست بگیرند.

آیا اهالی هنر و رسانه در ایران پیش از این و به کررات توانایی خود را در برقراری ارتباط با هموطن و بیگانه و جذب آنها به محصولات ایرانی ثابت نکرده‌اند. اشکال کار در کجاست؟ در شرایطی که بازارهای سیاه محصولات فرهنگی هر روز رونق بیشتری می‌گیرند و ماهواره‌ها می‌تازند و پیش می‌آیند چرا آفت بیکاری و کم کاری دامان نیروهای مولد داخلی را گرفته و فقر و یاس سایه انداخته است؟

ما برای حل مشکلات آماده‌ایم. با ما حرف بزنید. اشکال کار در کجاست؟»