۸ نکته در مورد سقوط دولت افغانستان

محمد علی بهمنی قاجار در انتخاب نوشت: افغانستان بدون جنگ و خونریزی و در شرایطی که ارتش افغانستان در سرتاسر این کشور بدون مقاومت موثری تسلیم گردید ، در اختیار گروه طالبان قرار گرفت، حال بیاییم واقعیت های مسلم ماجرا را در کنار هم بگذاریم تا بلکه فهمی از حقیقت موضوع داشته باشیم ؛

۱.دولت و ساختارهای دولتی افغانستان و به ویژه ارتش و نیروهای امنیتی این کشور ، به وسیله آمریکایی ها ایجاد و اداره شده اند .

۲. اشرف غنی و تیم وی ، کاملا به عنوان کارگزار آمریکا در افغانستان عمل می کردند .

۳. عادی سازی طالبان ، خروج آن ها از لیست های تروریستی و اعطای موقعیت بین المللی به آنان پس از مذاکرات آمریکا با طالبان ، عملی گردید.

۴. گروه حاکم در افغانستان در ضمن همکاری با آمریکا، دارای عقاید تند قوم گرایانه پشتونیستی بودند .

۵. از زمان کودتای کمونیستی 1978 و دوران جهاد و جنگ های داخلی ، اقوام تاجیک و هزاره و ازبک و سایر اقوام غیر پشتون ، پس از نزدیک به ۲۰۰ سال تحت سلطه بودن ، دارای نقش سیاسی گردیدند و بخشی از قدرت سابقا انحصاری پشتون را در اختیار گرفتند ، این قدرت پس از سقوط طالبان و کنفرانس بن ، بیشتر و بیشتر گردید اما با خشم و غضب گروه حاکم و به ویژه اشرف غنی همراه گردید .

۶. اشرف غنی و پیشتر کرزی با همکاری آمریکا و شخص خلیل زاد نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان که دوست و متحد طالبان هم بود ، فرماندهان نظامی غیر پشتون را به عنوان جنگ سالار خلع سلاح و از حکومت ولایات عزل کردند .

۷. به محض خروج ارتش آمریکا از افغانستان، ارتش و پلیس افغانستان که در کنترل آمریکا و اشرف غنی بود مانند برف آب شدند و طالبان با وجود عدم برتری نظامی، به راحتی افغانستان را تصرف کردند ، باید یادآوری کرد که در برهه سابق قدرت گیری طالبان ، نیروهای مجاهدین مخالف طالبان بدون پشتیبانی خارجی ۷ سال در برابر طالبان ایستاده بودند و حتی در زمان اوج قدرت طالبان باز حداقل سه استان؛ پنجشیر و تخار و بدخشان در تصرف احمدشاه مسعود بودند.

۸. هر نیروی مخالف طالبان که در برهه فعلی خواست در برابر طالبان بایستد ، مانند؛ اسماعیل خان و عطا و دوستم با خیانت دولت و ارتش افغانستان به دام طالبان افتاد یا از طالبان شکست خورد.

نتیجه گیری ؛ طالبان با حمایت مخفیانه ارتش و پلیس و دولت افغانستان و براساس طرحی آمریکایی، پس از یک زمینه سازی ۲۰ ساله ، جهت فارسی زدایی و شیعه ستیزی و نابودی جایگاه سیاسی و اجتماعی اقوام غیر پشتون، قدرت را در افغانستان در اختیار گرفته اند.

مهمترین کشوری که از چنین طرحی زیان خواهد دید ایران است .