تهیه دقیق‌ترین نقشه سه‌بعدی کیهان

فرارو: گروهی از دانشمندان حوزه ستاره شناسی در حال کار بر روی تهیه یک نقشه دقیق سه بعدی از کیهان هستند که دقیق‌ترین نقشه از کیهان خواهد بود و می‌تواند دانشمندان را در شناخت مبدأ کیهان و مسیر حرکت آن یاری دهد.

این نقشه شامل ۷.۵ میلیون کهکشان اولیه از ۳۵ میلیون کهکشان است که جزئیات بسیار دقیقی را ارائه می‌دهد. این تصویر خیره کننده شبکه کیهانی کهکشان‌ها را نشان می‌دهد که میلیارد‌ها سال نوری با ما فاصله دارند. اما این تنها شروع پروژه است که هفت ماه از عمر آن می‌گذرد. این بررسی که انتظار می‌رود در مجموع پنج سال طول بکشد، قرار است به توضیح انرژی تاریک که ۶۸ درصد جهان را تشکیل می‌دهد، کمک کند.

دانشمندان از ابزار طیف سنجی انرژی تاریک (DESI) برای این پروژه استفاده می‌کنند و قطعه‌ای را با استفاده از ۵۰۰۰ فیبر نوری ساخته اند که میدان دید تلسکوپ را افزایش می‌دهد. این پروژه هر ماه حدود یک میلیون کهکشان را به لیست موجود اضافه می‌کند. زمانی که نقشه کامل شد و با اطلاعاتی که منشأ آن‌ها به ۱۱ میلیارد سال پیش برمی‌گردد، انتظار می‌رود که اخترشناسان بتوانند مبدأ کیهان و مسیر حرکت آن را درک کنند.

پروفسور کارلوس از موسسه کیهان شناسی محاسباتی دانشگاه دورهام به بی بی سی گفت: «این [پروژه]به ما کمک می‌کند تا سرنخ‌هایی را در مورد ماهیت انرژی تاریک جستجو کنیم. همچنین درباره ماده تاریک و نقشی که در نحوه شکل گیری کهکشان‌هایی مانند راه شیری و چگونگی تکامل جهان ایفا می‌کند، بیشتر خواهیم آموخت.»

محققان همچنین در تلاش هستند تا از این داده‌ها برای کشف چگونگی رفتار سیاهچاله‌های متوسط در کهکشان‌های کوچک استفاده کنند. تلسکوپ DESI تاکنون نقشه برداری از ۷.۵ میلیون کهکشان را به انجام رسانده و قصد دارد تا پایان مآموریت خود در سال ۲۰۲۶، تعداد ۲۷.۵ میلیون کهکشان را به این مجموعه اضافه کند.

ویکتوریا فاوست، محقق دکترا در مرکز نجوم فراکهکشانی دانشگاه دورهام، که همچنین در این پروژه مشارکت دارد، گفت که DESI در حال فهرست‌بندی اجرام کم‌نورتر و قرمزتر از آنچه قبلاً کشف شده بود، است. او گفت: ما در حال یافتن سیستم‌های عجیب و غریب زیادی از جمله نمونه‌های بزرگی از اشیاء کمیاب هستیم که قبلاً نتوانسته‌ایم جزئیات آن‌ها را مطالعه کنیم. لازم به ذکر است که DESI بر روی تلسکوپ Nicholas U. Mayall در آریزونا نصب شده است.

مادهٔ تاریک، گونه‌ای از ماده است که فرضیهٔ وجود آن در اخترشناسی و کیهان‌شناسی ارائه شده است تا پدیده‌هایی را توضیح دهد که به نظر می‌رسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند که از جرم موجود مشاهده شده در جهان بیشتر است. مادهٔ تاریک به‌طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نیست، مشخصاً مادهٔ تاریک نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمی‌کند. به بیان دیگر مادهٔ تاریک به سادگی ماده‌ای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمی‌دهد. در عوض، وجود و ویژگی‌های مادهٔ تاریک را می‌توان به‌طور غیرمستقیم و از طریق تأثیرات گرانش بر روی مادهٔ مرئی، تابش و ساختار بزرگ مقیاس جهان نتیجه گرفت.