حرف‌های فراستی برای صداوسیما دردسرساز شد

حسین هاشم‌پور، روزنامه‌نگار گفت: «ادعای مسعود فراستی مبنی بر کپی بودن گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران آن هم در رسانه ملی، چوب حراج زدن به ثروت دو و نیم میلیارد دلاری است که به تک تک مردم ایران تعلق دارد و هر جای دنیا بود موزه مربوطه هم از گوینده هم از رسانه شکایت حقوقی می‌کرد.»

ایسنا نوشت: حسین هاشم‌پور، روزنامه‌نگار گفت: «ادعای مسعود فراستی مبنی بر کپی بودن گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران آن هم در رسانه ملی، چوب حراج زدن به ثروت دو و نیم میلیارد دلاری است که به تک تک مردم ایران تعلق دارد و هر جای دنیا بود موزه مربوطه هم از گوینده هم از رسانه شکایت حقوقی می‌کرد.»

حسین هاشم‌پور، کارشناس فرهنگ و هنر گفت: «مسعود فراستی در برنامه اخیر «هفت»، تلاش کرد اصالت یک ثروت ملی که همه دنیا کنجکاو و دل نگران وضعیت نگهداری آن است را به مخاطره اندازد؛ گنجینه‌ای که قیمتش قریب به دو و نیم میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. در این برنامه مسعود فراستی گفته است: «به موزه هنرهای معاصر تهران هم رحم نکردند ... معلوم نیست چه بر سر آثار (گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران) آمده است، فقط این را شنیدم که کپی‌هایی از این‌ها کار شده و فروش رفته و اصل نمی‌دانم کجاست. (نقل به مضمون)»

هاشم‌پور خاطرنشان کرد: «تصور می‌کردم در طول هفته موزه هنرهای معاصر تهران و یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این ادعا که کاملا خلاف منافع ملی ایران است، واکنش جدی و تند نشان دهد اما متاسفانه همه مراجع ذی‌صلاح سکوت کرده‌اند که اصلا برایم قابل درک نیست.»

او توضیح داد: «البته آگاهان به هنرهای تجسمی می‌دانند ادعای آقای مسعود فراستی درباره اصالت گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران از سر ناآگاهی و عدم شناخت این حوزه است و از اساس چنین ادعایی نمی‌تواند درست باشد، آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران در دنیای هنر بسیار شناخته شده هستند و فروش اصل و یا حتی کپی این آثار غیرممکن و محال است؛ ورود هر یک از این آثار به بازار هنر یک بمب خبری خواهد بود و هیچ عقل سلیمی چنین اشتباهی را به مخیله‌اش هم راه نمی‌دهد. کما اینکه هر زمان کار کپی در دنیای هنر یافت شده، کپی‌کاران رسوا شده‌ و مورد پیگرد قانونی قرار گرفته‌اند.»

سردبیر ایران‌آرت خاطرنشان کرد: «هر جای دنیا بود موزه مربوطه در مقام صیانت از خود و اطمینان خاطر دادن به جامعه هنری و عموم مردم کشورش، بیانیه رسمی می‌داد، از ادعاکننده اسناد و مدارک می‌خواست و او را به مراجع قضایی معرفی می‌کرد تا سندهایش بررسی شود.»

او تصریح کرد: «موزه هنرهای معاصر تهران در این سال‌ها چندین و چند بار با تغییر مدیریت مواجه شده است، مانند همه عرصه‌های هنری، آن‌جا هم محله برو و بیای مدیرانی با طیف‌های سیاسی کاملا متضاد با هم بوده است، اما در این مورد خاص، این آمد و شدهای متنوع این حسن را داشته که همگی به صحت و سلامت آثار گنجینه صحه گذاشته‌اند. گنجینه موزه به عنوان یک ثروت ملی زیر نظر تمامی مراجع معتبر بازرسی و نظارتی قرار دارد و به دفعات آثار گنجینه به نمایش عموم درآمده است اگر واقعا کارهای موجود کپی هستند چرا یک بار یکی از این مدیران، مراجع قانونی و یا کارشناسان چنین اتفاق هولناکی را اعلام نکرده‌اند؟»

هاشم‌پور در پایان خواستار توضیح رسمی موزه هنرهای معاصر تهران و حتی عذرخواهی صداوسیما برای شایعه‌پراکنی درباره یک ثروت ملی بی‌مانند شد.