تا اطلاع ثانوی مجبوریم آگهی‌ بازرگانی پخش کنیم!

خبرآنلاین: پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما می‌گوید تا اطلاع ثانوی، تا زمانی که بودجه مورد نیازشان به صورت کامل توسط دولت تامین نشود یا خودشان نتوانند منابع درآمدزا برای خودشان ایجاد کنند که از اجبار و الزام پخش آگهی رها شوند، مجبورند آگهی‌های بازرگانی پخش کنند.  

پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در بخشی از گفت‌وگو با سالنامه «همشهری» به این سوال که «یکی از نقدهایی که به سازمان وارد است حجم آگهی‌هایی است که از تلویزیون و رادیو پخش می‌شود» پاسخ داد.

او در این مورد گفت: «در کنار وضعیت مالی که داریم؛ دولت هم ما را برای پخش آگهی موظف می‌کند، چون دولت خودش می‌داند که آن کمکی که به ما می‌کند نیازهای ما را تامین نمی‌کند. ما موظف هستیم به درآمدزایی از طریق پخش آگهی، در سقفی که بودجه مشخص می‌کند. در حقیقت این می‌شود منابع درآمدی ما، سازمان صداوسیما پروژه‌های اقتصادی درآمدزایی که بیاید نیازهایش را تامین کند ندارد. از طرف دیگر، برای پرداخت حقوق همکارانش در آخر ماه نمی‌تواند منتظر بماند تا سازمان برنامه آیا تخصیص دهد یا نه. یعنی اگر ما منتظر تخصیص سازمان برنامه باشیم، من خدمت شما عرض می‌کنم، همین الان که من خدمت شما هستم ما ۵۰۰ میلیارد تومان بابت تولیداتمان هنوز از سازمان برنامه طلب داریم، تخصیصات گاهی اوقات دیر می‌شود، گاهی اوقات کمتر از آن حدی است که باید باشد، حقوق همکار را نمی‌شود عقب بیندازیم تا تخصیص یابد. پس مجبور هستیم که یک جایی یک درآمد منظمی داشته باشیم که پرداخت حقوق را به صورت منظم بتوانیم انجام دهیم، آن‌جا کجاست؟ تبلیغات بازرگانی و آگهی. ما خودمان می‌دانیم که پخش این حجم از آگهی بازرگانی، اگرچه کمکی به تولید است، اگرچه کمک به صنعت کشور است، اما این حجم با این کیفیت مورد پذیرش مخاطب نیست. اما ما تا اطلاع ثانوی، تا زمانی که بودجه مورد نیازمان توسط دولت کامل تامین شود، یا خودمان بتوانیم منابع درآمدزای خودمان را ایجاد کنیم، که در حقیقت از اجبار و الزام پخش آگهی بتوانیم رها شویم، ما مجبوریم که آگهی‌های بازرگانی را پخش کنیم.» 

جبلی ادامه داد: «من به شوخی، به یکی از مسئولان دولت سابق، زمانی که معاون سیاسی بودم عرض کردم، به من گله کرد گفت که چرا شما این خبر را پخش کردید که این ضددولت بود، گفتم کدام خبر، گفت آن خبری که فلان ساعت پخش کردی، گفتم آهان آن خبر برای بخش خصوصی ما بود، برای بخش دولتی‌مان نبود. گفت یعنی چی، گفتم شما دارید یک چهارم بودجه ما را تامین می‌کنید، پس بنابراین دولت در یک چهارم آنتن ما سهم دارد، آن سه چهارم دیگر برای خودمان است، خصوصی است، شما آن‌جا سهمی ندارید... یعنی واقعا اگر ما بخواهیم در نظر بگیریم، تلویزیون دولتی در هیچ جای دنیا آگهی پخش نمی‌کند. اگرچه ما تلویزیون دولتی نیستیم، حاکمیتی هستیم، اما این حجم از پخش آگهی، حتی شبکه‌های خصوصی هم این حجم از آگهی را پخش نمی‌کنند. این یعنی یک جای کار دارد می‌لنگد، یا دولت باید بیاید نیازهای ما را تامین کند، نیازهای ما هم کاملا مشخص است. تعداد نیروهای ما مشخص است، دریافتی نیروهایمان مشخص است که متوسط یا شاید مقداری بالا یا پایین‌تر از حد متوسط حقوق تمام کارکنان دستگاه‌های دولتی دیگر هم باشد، هزینه‌های ما مشخص است به لحاظ نگهداری تجهیزات، نگهداری تاسیسات، تولیدات ما کاملا مشخص است، ما در سال مثلا ۶۰-۵۰ تا سریال باید تولید کنیم، خب هر سریالی به طور متوسط مثلا این مبلغ می‌شود، قابل استخراج است و چیز پیچیده‌ای نیست. چون صداوسیما مثل یک ساختمان شیشه‌ای، همه چیزش مشخص است و روی آنتن است و همه دارند می‌بینند. چیز پیچیده‌ای ندارد. یا باید بیاید آن را تامین کند، یا خودمان باید به گونه‌ای توانمند شویم که بتوانیم منابع خودمان را به دست بیاوریم و در واقع ما رنگ و بوی آنتن‌مان را از چیزی که هست بتوانیم تغییر دهیم و حجم آگهی‌هایمان را کمتر کنیم.»