معمای دندان دختر بچه ۱۶۰هزار ساله!

فابریس دیمتر، نویسنده اصلی و استادیار دیرین‌انتروپولوژی در دانشگاه کپنهاگ، می‌گوید این فسیل نشان دهنده اولین کشف دنیسووا‌ها در جنوب شرقی آسیا است و نشان می‌دهد که دنیسووا‌ها حداقل تا لائوس در جنوب آسیا منتشر شده بودند و این با شواهد ژنتیکی موجود در جمعیت‌های امروزی آسیای جنوب شرقی مطابقت دارد. همچنین تجزیه و تحلیل بسیار دقیق شکل این دندان شباهت‌های بسیاری را با دندان‌های دنیسووا که در فلات تبت یافت شده است، نشان داد. این نشان می‌دهد که به احتمال زیاد دنیسوواها، بین ۱۶۴۰۰۰ تا ۱۳۱۰۰۰ سال پیش در مناطق گرمسیری شمال لائوس زندگی می‌کرده اند.

متأسفانه، برخلاف غار دنیسوا، آب و هوای استوایی و رطوبت بالا در لائوس به این معنی است که DNA باستانی این فسیل حفظ نشده است. با این حال، دانشمندان باستان‌شناسی پروتئین‌های باستانی را پیدا کردند که نشان می‌دهد فسیل متعلق به یک انسان جوان و احتمالاً زن است بین ۳.۵ تا ۸.۵ سال سن داشت. یک دختر بچه کوچک که حالا می‌تواند معمای بین دو گونه خواهر انسانی یعنی هموساپین‌ها (گونه ما) و دنیسووا‌ها را پس از مهاجرت به خارج از آفریقا آشکار سازد. هنوز ابهامات زیادی وجود دارد که این دختر بچه کوچک با چه کسانی در این غار همراه بوده است. حل این معما شاید امکان پذیر نباشد، زیرا طبیعت بارانی منطقه سبب سیل‌های متعددی می‌شود که احتمالا کف غار‌ها را برای چندین بار شسته است.

با این همه دانشمندان در کنار دندان این دختر بچه، تعداد فسیل حیوان نیز یافته اند. فابریس دیمتر می‌گوید که رسوبات غار حاوی دندان‌های گیاه‌خواران غول‌پیکر، فیل‌های باستانی و کرگدن‌هایی بود که در محیط‌های جنگلی زندگی می‌کردند. اینکه چرا آثار این فسیل‌های حیوانی باقی مانده و فسیل‌های انسانی از میان رفته اند، هنوز بی پاسخ مانده است. دانشمندان می‌گویند آسیای جنوب شرقی کانون تنوع گونه‌های مختلف انسان بوده و حداقل پنج گونه مختلف، در زمان‌های مختلف اقامتگاه‌هایی را برای خود در این منطقه برپا کرده بودند. به نظر می‌رسد غار‌های آسیای جنوب شرقی می‌توانند سرنخ‌ها و شواهد بیشتری برای درک این روابط پیچیده جمعیتی ارائه دهند. نتایج این مطالعه در نشریه معتبر Nature Communications به چاپ رسیده است.