حمله تند یک نویسنده به فرح‌بخش در اینستاگرام

خبرآنلاین: دامون قنبرزاده با انتشار پستی در اینستاگرام، نسبت به صحبت‌های محمدحسین فرح‌بخش واکنش نشان داد.

دامون قنبرزاده، نویسنده سینما و روزنامه‌نگار با انتشار پستی در اینستاگرام نسبت به صحبت‌های محمدحسین فرح‌بخش واکنش نشان داد.

او در این پست اینستاگرامی نوشت: «جناب حسین فرح‌بخش، تهیه کننده سینما، در اعتراض به آیین‌نامه‌ پیشنهادی هشتصد زن به خانه‌ سینما درباره‌ حمایت از زنان سینماگر از هرگونه آزار جنسی و کلامی، در برنامه‌ای رادیویی، با راحتی خیال و بی‌دغدغه، به این نکته اشاره کردند که این هشتصد زن «باید شلاق بخورند» چون «جرم اشاعه‌ی فحشا، از خودِ فحشا بدتر است». ایشان به شکلی صریح معتقد بودند که این زنان سینماگر «باید محاکمه شوند» چون «توهین به ماست و ما خودمان کارمان را بلدیم.» ملاحظه می‌فرمایید؟ معلوم نیست با سینما سروکار داریم یا «چاله‌میدون». معلوم نیست ایشان تهیه‌کننده‌ سینما هستند یا «چاقوکشِ محله!»

آقای فرح‌بخش! شما کارتان را بلدید!؟ شمایی که ده‌ها کپی ضعیف و سخیف از فیلم‌های پیش از انقلاب به خورد ملت داده‌اید؟ شمایی که «زن‌ها فرشته‌اند» و «خالتور» و «شارلاتان» را تهیه کرده‌اید؟ بامزه این‌جاست که می‌گویید «انقلاب اسلامی سینما را از فحشا نجات داد». یعنی آثاری که شما نعل‌به‌نعل از روی‌شان کپی کردید، دچار فساد و فحشا بوده‌اند؟ پس اگر این‌طور است، چرا دست به چنین کاری زدید؟ مگر خودتان نگفتید اشاعه‌ فحشا، از خودِ فحشا بدتر است!؟ چه‌طور وقتی می‌خواهید کپی‌کاری کنید، خوب است، اما پای منفعت‌طلبی که وسط کشیده می‌شود، این چیزها بد است!؟ گویا شما کارتان را خوب بلدید، اما نه آن کاری که ادعایش را دارید.

شمایی که حکم شلاق صادر می‌کنید، به من بفرمایید کجای ماجرا ایستاده‌اید؟ چه کسی به شما توهین کرده است؟ این‌که عده‌ای خانم از یکدیگر دفاع کرده‌اند، چرا این‌قدر به شما فشار آورده است!؟ اگر کسی هم به کسی توهین کرده باشد، شما به ما توهین کرده‌اید با آن فیلم‌ها. شمایی که برای ایستادن در مرکز میدان، همه‌چیز را با هم گفتید و همه‌کس را با هم داشتید تا همچنان بتوانید به کپی‌کاری‌های‌تان ادامه بدهید و کسی هم به شما چیزی نگوید. شمایی که با ادعای «بچه‌مسلمان» بودن، تا این‌جا پیش آمده‌اید و گاهی به نعل زده‌اید و گاهی به میخ. بله! شما خیلی خوب کارتان را بلدید!

من به چاقوکشِ محله احترام می‌گذارم چون لااقل تکلیفش با خودش مشخص است. حرفش معلوم است؛ «تیزی» می‌کِشد و آدم‌ها را «خط‌خطی» می‌کند. ولی برای کسب منافع، با کلمه‌ها بازی نمی‌کند. او با آن «تیزی» اش شکم آدم‌ها را سفره می‌کند و تمام، اما شما برای خودتان سفره‌ای پهن کرده‌اید که گویا حالاحالاها جمع نمی‌شود.»