حذف کارگران شرکتی از دریافت بیمه بیکاری

خبرگزاری مهر: در حال حاضر برای بیمه هر مشمول قانون کار کارفرمایان موظف به پرداخت ۲۳ درصد حق بیمه برای کارگران هستند و سهم کارگر نیز پرداخت ۷ درصد حق بیمه است. ۳ درصد از رقم پرداخت شده کارفرمایان مربوط به صندوق بیمه بیکاری است که در مواقع مورد نیاز کارگران بتوانند از آن استفاده کنند.

۳ درصد حق بیمه بیکاری در حال حاضر از کارفرمایان تمامی بخش ها دریافت می شود. با وجود اینکه در حال حاضر حدود ۲۰۰ هزارنفر از صندوق بیمه بیکاری مستمری ماهیانه دریافت می کنند، اما منابع این صندوق دچار کسری و مشکلات فراوانی است.

یکی از دلایل عمده وجود مسائل مالی در صندوق بیمه بیکاری، عدم حمایت به موقع دولت از این صندوق است چون علاوه بر کارفرمایان، دولت نیز باید منابع مالی برای اختصاص به این صندوق پیش بینی کند.

در حال حاضر، ۵ کمیته در زمینه تدوین مقررات جدید بیمه بیکاری در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تشکیل شده است که تغییر شرایط پرداخت بیمه بیکاری را دنبال می کند.

برخی مقامات کارگری می گویند بر این موضوع که فرد استفاده کننده از منابع صندوق بیمه بیکاری باید هر زمان و برای هر شغلی که به وی پیشنهاد می شود، آماد باشد معتقدند این مسئله باعث فشار به نیروی کار برای پذیرش مشاغل نامناسب می شود. به عنوان نمونه ممکن است فردی مجبور شود شغلی را بپذیرد که کیلومترها با محل سکونت وی فاصله داشته باشد.

ابوالفضل فتح الهی در گفتگویی با بیان اینکه با وجود شرایط دشوار پرداخت بیمه بیکاری به کارگران، برخی گروه های کارگری مانند نیروهای شرکتی و پروژه ای اساسا امکان دریافت خدمات صندوق بیمه بیکاری را ندارند گفت: در حال حاضر، نیروهای شرکتی نمی توانند از منابع این صندوق بهره مند شوند.

نایب رئیس کانون عالی انجمن های صنفی کارگران ایران اظهارداشت: نیروهای پروژه ای و پیمانکاری تنها در زمانی که قرارداد دارند و مشغول انجام پروژه هستند، امکان دریافت بیمه بیکاری دارند.

فتح الهی ادامه داد: به عنوان نمونه در اجرای یک پروژه راهسازی اگر کارگری به هر دلیلی مجبور به استفاده از مستمری بیمه بیکاری شود، این امکان برای وی فراهم می شود و با وجود اینکه کارفرما حق بیمه بیکاری وی را می پردازد، اما پس از اتمام قرارداد فرد و یا اتمام پروژه؛ دیگر این کارگران شرایط استفاده از صندوق بیمه بیکاری را از دست می دهند.

وی خاطرنشان کرد: وجود این شرایط می تواند مسائل معیشتی و مالی فراوانی در زمان بیکاری برای کارگران شرکتی بوجود آورد.