خطری جدی که سلامت زنان گیاه‌خوار را تهدید می‌کند!

خبرآنلاین: محققان با بررسی اطلاعات سلامت و رژیم غذایی بیش از ۲۶ هزار زن به این نتیجه رسیدند که در طول یک بازه زمانی ۲۲ ساله، احتمال شکستن استخوان لگن در زنان گیاه‌خوار یک سوم بیشتر از زنانی است که به صورت منظم گوشت مصرف می‌کنند.

دلیل بالا بودن احتمال این ریسک هنوز مشخص نیست ولی محققان احتمال می‌دهند که برخی از افراد گیاه‌خوار، ممکن است مواد مغذی کافی که برای سلامت استخوان‌ها و عضلات مفید است را دریافت نکنند و همین منجر به افزایش احتمال زمین خوردن و شکستگی استخوان‌هایشان شود.

دکتر جیمز وبستر، یکی از محققان دانشگاه لیدز در این رابطه گفته:« پیغام ما برای گیاه‌خواران این نیست که رژیم خود را کنار بگذارند؛ چون این رژیم برای موارد دیگر سالم‌تر و درعین حال سازگار با محیط زیست است؛ ولی این افراد باید به خوبی مراقب برنامه غذایی خود باشند و موادمغذی‌ای که با حذف برخی مواد غذایی مثل گوشت یا ماهی به بدن نمی‌رسد را جبران کنند.»

این درحالی است که رژیم‌های گیاه‌خواری معمولا سالم‌تر از رژیم‌های حاوی گوشت درنظر گرفته می‌شوند و شانس ابتلا به بیماری‌هایی از جمله دیابت، چاقی، بیماری‌های قلبی و برخی از انواع سرطان را کاهش می‌دهند. ولی تحقیق منتشر شده در BMC Medicine بر اهمیت بهره‌گیری از یک رژیم متعادل با در نظر داشتن هرآنچه افراد می‌خورند، تاکید دارد.

وبستر ادامه داد:« احتمالا گیاه‌خواران بنا به دلایل مختلف و به‌صورت بالقوه به خاطر کمتر بودن ورودی مواد مغذی مهم به بدنشان، استخوان‌های ضعیف‌تر و توده عضلانی کمتری دارند و هردوی این موارد، این افراد را مستعد شکستگی استخوان لگن می‌کند.»

حدود ۹۰% از شکستگی‌های لگن مرتبط با زمین خوردن افراد است که بیشتر در بین افراد مسن که استخوان‌های ضعیف‌تری دارند مشاهده می‌شود. ولی شکستگی‌ها گاها منجر به ضعف بیشتر شده که ریسک زمین خوردن‌های بیشتر و ضعف بیشتر را افزایش خواهد داد.

محققان گمان می‌کنند که احتمالا افراد گیاه‌خوار بیشتر از افراد گوشت‌خوار، با کمبود وزن مواجه هستند و علاوه بر داشتن استخوان‌ها و عضلات ضعیف‌تر، احتمالا چربی بدنشان که در هنگام زمین خوردن افراد مثل یک بالش عمل می‌کند، نیز کمتر است.

وبستر به این نکته اشاره کرد که افراد گیاه‌خوار می‌توانند خوردن غلات غنی شده با آهن و ویتامین ب ۱۲ را برای سلامت استخوان‌هایشان مدنظر داشته باشند و برای اطمینان از دریافت پروتئین کافی، از موادی مثل آجیل، حبوبات و لوبیا استفاده کنند.

اطلاعات این تحقیق از مطالعه گروهی در بریتانیا به دست آمده که برای ارزیابی ارتباط بین رژیم غذایی و سلامتی در یک بازه زمانی به بررسی شرایط زنان پرداخته است. اطلاعات کسب شده از ۲۶۳۱۸ زن بین ۳۵ تا ۶۹ سال حاکی از آن است که ۸۲۲ نفر یا ۳% از آنها در طول بازه زمانی ۲۲ ساله، دچار شکستگی استخوان لگن شده‌اند و حدود ۲۸% از این زنان گیاه‌خوار و ۱% از آنها وگان (گیاهخوار مطلق) بودند.

محققان نرخ شکستگی در استخوان لگن را در بین گیاه‌خواران و پسکتارها (افرادی که ماهی می‌خورند ولی گوشت نه) را با افرادی که به طور منظم گوشت می‌خورند( دست کم پنج بار در هفته) را با هم مقایسه کرده‌اند.

وبستر در ادامه گفته که به بررسی‌های بیشتری نیاز است تا مشخص شود که آیا مردان گیاه‌خوار هم با ریسک بیشتری در زمینه شکستگی استخوان لگن مواجه هستند یا خیر. تحقیقات قبلی حاکی از آن بود که مردان و زنان گیاهخوار، از لحاظ سلامت استخوان‌هایشان، شرایط ضعیف‌تری در مقایسه با افرادی که گوشت مصرف می‌کنند دارند ولی طبق گفته او ریسک شکستگی استخوان لگن در مردان گیاه‌خوار هنوز به طور مشخص تعیین نشده است.

مصرف کمتر گوشت، یکی از مهمترین تغییرات درسبک زندگی افراد است که می‌تواند باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شود. تحقیقات سال گذشته دانشگاه لیدز حکایت از آن دارد که افرادی که رژیم غیرگیاهی دارند، ۵۹% بیشتر از افراد گیاهخوار در انتشار گازهای گلخانه‌ای سهیم هستند.

در گزارش منتشر شده درسال ۲۰۲۰، دکتر تامی تانگ، اپیدمیولوژیست ارشد تغذیه و دیگر محققان در دانشگاه آکسفورد دریافتند که گیاه‌خواران در مقایسه با افرادی که گوشت مصرف می‌کنند، ۲۵% بیشتر در معرض خطر شکستگی استخوان لگن هستند و این درصد در مورد افراد وگان به عدد ۳۰% می‌رسد.

گیاه‌خوارانی که در تحقیقات دانشگاه لیدز مورد بررسی قرار گرفتند، شاخص توده بدنی (BMI) کمتری در مقایسه با افرادی که منظم گوشت مصرف می‌کنند داشتند و همچنین میزان پروتئین و ویتامین D دریافتی بدنشان نیز که ریسک شکستگی استخوان لگن را بالا می‌برد کمتر بود.

او در این رابطه گفته:« افراد گیاهخوار باید توجه ویژه‌ای بر حفظ سلامت و وزن مناسب بدنشان داشته باشند و اطمینان حاصل کنند که میزان ورودی پروتئین و دیگر مواد مغذی مهم برای سلامت استخوان، از جمله کلسیم و ویتامین D به بدنشان کافی است.»