برای تلویزیونی که باخت را انتخاب کرده است

کامبیز نوروزی، حقوق دان در کانال تلگرامی خود نوشت:

سرلشکر باقری گفته است: «با ابهام‌افکنی و دروغ‌پردازی در بستر فضای مجازی، عده‌ای از جوانان و نوجوانان کشور را فریب دادند؛ این افراد فریب‌خورده ممکن است مسیر آشوبگری را با تهییج عناصر مزدور ادامه دهند.»

صرف‌نظر از میزان درستی یا نادرستی این گزاره خوب است ایشان به این پرسش نیز بیاندیشد که سازمان صدا و سیما با دهها شبکهء تلویزیونی سراسری و استانی و هزاران میلیارد بودجه کجاست و چه می‌کند که نتوانسته در رقابت با فضای مجازی مانع از چیزی شود که ایشان از آن به عنوان فریب جوانان یاد کرده است؟

بخشهای مختلف خبر و تحلیل سیما در شبکه‌های مختلف تنها راهی که بلدند سانسور و ازجمله سانسور اخبار وقایع تلخ این ایام است. 

نام وقایع اخیر را اعتراض بگذاریم یا اغتشاش فرقی در اصل موضوع و تاثیر آن در جامعهء ایران ندارد.در شرایطی که در محیط وب یا در شبکه‌های فارسی زبان خارج از کشور خبرهای وقایع اخیر در سطحی وسیع و حتی به شکل پروپاگاندا منتشر می‌شود، سکوت و سانسور سیما در این مسابقهء رسانه‌ای، به معنای واگذاشتن میدان رقابت به رقیب است. مثل این است که در یک مسابقهء فوتبال یک تیم در زمین حاضر نشود. این تیم سه بر هیچ بازنده اعلام می‌شود و هوادارانش را مجبور به تحمل شکست می‌کند.

تا زمانی که تلویزیون اصول حرفه‌ای  را رعایت نکند، تک صدایی باشد، اصل بی‌طرفی را کنار بگذارد و سانسور و محدودیت خبری را ادامه دهد نمی‌توانید اثری بر جریان گردش اطلاعات و افکار عمومی بگذارید و این به زبان همه است.

حق مخاطب ایرانی است که از تلویزیون داخلی اطلاعات درست، بی‌طرفانه، چند صدایی، و آزاد دریافت کند. قبول و اجرای این حق  به سود منافع ملی نیز هست.