مجازات برای موتورسواری که مردی را کور کرد

اعتمادآنلاین: مرد موتورسوار که بی‌دلیل به شهروندی حمله و او را کور کرده بود به زندان و دیه محکوم شد.

 متهم که به همراه دوستش در کنار رودخانه با دو شهروند درگیر شده بود ابتدا منکر ماجرا شد اما بعد گفت دلیلی برای این درگیری نداشته و نمی‌داند چه شد با پنجه بوکس و چاقو به دو شهروند حمله کرد.

سال ۹۸ ماموران کلانتری ۱۳۱ شهرری در حال گشت‌زنی در حوزه استحفاظی خود، به یک پژو ۲۰۶ که سه سرنشین داشت و با سرعت زیادی در حرکت بود مشکوک شدند و به آنها ایست دادند. به نظر می‌رسید سرنشینان خودرو حالت طبیعی ندارند. ماموران پس از متوقف کردن خودرو پژو با سه مرد روبه‌رو شدند که سر و صورت‌شان خونی بود. یکی از آنها گفت: ما برای تفریح کنار رودخانه رفته بودیم. آنجا ناهار خوردیم.

ناگهان سه نفر با موتور هوندا به آنجا آمدند. آنها که به نظر می‌رسید مست هستند، بی‌دلیل فحاشی ‌کردند و به سمت ما حمله‌ور شدند و با چاقو و پنجه‌بوکس به جان‌مان افتادند. یکی از آنها با چاقو به چشم دوست‌مان علی زد. چشم علی به شدت آسیب دیده و من و دوست دیگرمان هم زخمی ‌شده‌ایم. در حال رفتن به بیمارستان بودیم که پلیس به ما مشکوک شد و ایست داد.

با اظهارات سه مرد جوان، آنها به بیمارستان منتقل شدند و تحت درمان قرار گرفتند، اما چشم راست علی به خاطر شدت جراحات و اصابت چاقو نابینا شد.

ماموران به ردیابی پسران موتورسوار پرداختند و با اطلاعاتی که از شاکیان گرفته بودند آنها را در حاشیه شهرری ردیابی و بازداشت کردند. متهمان در شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران پای میز محاکمه ایستادند.

در ابتدای جلسه علی به تشریح شکایتش پرداخت و گفت: من و دوستانم برای تفریح به کنار رودخانه رفته بودیم؛ اما متهمان بی‌دلیل به ما حمله کردند و دعوا راه انداختند. یکی از آنها که سعید نام دارد با چاقو به چشمم زد و کور شدم. من تقاضای قصاص چشم دارم.

دو شاکی دیگر نیز شکایت‌شان را به خاطر ضرب و جرح‌های عمدی مطرح کردند.

سپس متهمان به دفاع پرداختند. آنها مدعی بودند هنگام درگیری آنجا حضور نداشته‌اند و برای اثبات ادعایشان شاهدانی را به دادگاه معرفی کردند.

به این ترتیب ادامه جلسه به بعد موکول شد.

در دومین جلسه سه شاهد در جایگاه  ویژه ایستادند اما گفتند لحظه درگیری را ندیده‌اند.

در حالی که شاهدان ادعای متهمان مبنی بر بی‌گناهی را تایید نکرده بودند سه متهم بار دیگر از خود دفاع کردند.

سعید گفت: قبول دارم من و دوستانم برای هواخوری به کنار رودخانه رفته بودیم و با سه پسر درگیر شدیم. من چاقو کشیدم اما چاقو ناخواسته با چشم علی برخورد کرد. من اصلاً خصومتی با او نداشتم و چشم او ناخواسته نابینا شد.

دومین متهم گفت: قبول دارم با پسران پژوسوار درگیر شدیم اما من ضربه‌ای به چشم علی نزدم.

سومین متهم نیز گفت: موقع درگیری من فقط روی موتور نشسته بودم و حتی از موتور پیاده نشدم. من از دوستانم خواستم درگیری را ادامه ندهند؛ اما آنها گوش نکردند.

سه شاکی نیز اظهارات این متهم را تایید کردند و گفتند او در درگیری شرکت نداشته است.

در پایان جلسه قضات وارد شور شدند و با توجه به مدارک موجود در پرونده و نظر پزشکی قانونی که در گزارشی اعلام کرد بود قصاص چشم ممکن نیست، سعید را به دو سال زندان و پرداخت نصف دیه کامل به خاطر کوری چشم علی و همچنین پرداخت دیه به خاطر سایر جراحت‌ها محکوم کردند.

دومین متهم نیز به یک سال زندان و پرداخت دیه محکوم شد. قضات دادگاه متهم ردیف سوم را تبرئه کردند و در نهایت این حکم در شعبه ششم دیوان عالی کشور تایید شد.