چرا نمی‌توان به این کاهش نرخ ارز دل بست؟

نواندیش: با کاهش قیمت دلار بسیاری به افت قیمت‌ها امیدوارند اما آیا می‌توان به افت نرخ دلار امیدوار بود؟

چند روزی است که دلار متاثر از اخبار سیاسی مثبت روند کاهشی به خود گرفته و به کف قیمت چند ماه اخیر رسیده است، این کاهش اگرچه جای خوشحالی دارد و دوباره ثابت کننده خیلی از مسائل است، اما به دلایلی نمی توان نسبت به ادامه آن در بلند مدت امیدوار بود، مگر اینکه آقایان برخی مسائل را بپذیرند.

از شروع آغاز به کار دولت سیزدهم یکی از شعارهای اصلی این دولت شرطی نکردن اقتصاد و گره نزدن آن به مسائل سیاسی از جمله مذاکرات برجامی بوده است، شعاری که دیگر امروز مشخص شده از اساس باطل است و اقتصاد کشور در شرطی ترین حالت خود قرار دارد، البته این واقعیت دنیای امروز است و تقصیری از این بابت بر گردن دولتی نیست، اما مشکل آنجاست که برخی در برابر پذیرش این واقعیت مقاومت می کنند.

امروز سیاست بین الملل و اقتصاد چنان در هم گره خورده که تحول در اولی حتما موجب شکل گیری انتظارات تورمی خواهد شد، نمونه بارز آن هم ترکیه که از زمان ایجاد تحولاتی در سیاست خارجی این کشور در کنار دخالت های اردوغان در سیاست های پولی و مالی شاهد سقوط هر روزه لیر در برابر دلار هستیم، اگر آنطور که ادعا می شود راهی برای رهایی از این مساله پیدا کنیم که بسیار عالی است، اما آیا واقعا شدنی خواهد بود؟

جدا از این بر اساس شاخص های تورم دلار به نظر قیمتی بالای 40 هزار تومان خواهد داشت بنابراین نباید منتظر کاهش چشمگیر تری بود و اگر هم این کاهش صورت بگیرد با توجه به این که صرفا ناشی از شوک اخبار مثبت است ممکن است با به سرانجام نرسیدن مذاکرات همچون فنر به یکباره انرژی خود را تخلیه کند.

با این اوصاف تا زمان سر و سامان گرفتن سیاست خارجی و مشخص شدن وضعیت مذاکرات در کنار انجام اصلاحات کلان اقتصادی نمی توان انتظار داشت که دلار و تورم کاهشی پایدار را تجربه کنند.