چرا شب زنده‌دارها زودتر از سحرخیز ها می‌میرند؟

گروهی از محققان مؤسسه سلامت شغلی فنلاند در پژوهشی که انجام آن ۳۷ سال طول کشیده است، اطلاعات ۲۲,۹۷۶ شهروند فنلاندی را بررسی کرده‌اند که ۴۲.۹ درصد از آن‌ها گفته بودند «شب زنده‌دار» یا «تا حدی شب‌زنده‌دار» هستند. بااین‌حال، ارزیابی وضعیت این افراد نشان داده است که زمان خوابیدن و بیدارشدن آن‌ها با نرخ مرگ‌ومیرشان بی‌ارتباط است یا ارتباط اندکی دارد.

«کریستر هوبلین»، محقق این مؤسسه می‌گوید: «[در عوض] افزایش ریسک مرگ‌ومیر در افراد شب زنده‌دار ظاهراً به‌طور عمده تحت تأثیر مصرف بالاتر تنباکو و الکل است. این بررسی در مقایسه با کسانی انجام گرفته است که سحرخیز محسوب می‌شوند.»

محققان در سال ۱۹۸۱ کرونوتایپ یا تیپ شخصیت زمانی افراد را شناسایی کردند و بعد در سال ۲۰۱۸ به سراغ بررسی نرخ مرگ‌ومیر در آن‌ها رفتند. پژوهشگران همچنین عواملی مثل سطح تحصیلات، شاخص توده بدنی و عادات خواب را هم در نتیجه‌گیری‌های خود لحاظ کردند.

یافته‌های محققان درباره ریسک مرگ در میان افراد شب زنده‌دار چه می‌گوید؟

آن‌ها می‌گویند در سال ۲۰۱۸ تعداد ۸۷۲۸ نفر از شرکت‌کنندگان فوت شده بودند و احتمال مرگ بر اثر انواع عوامل در افرادی که مشخصاً (نه «تا حدی») خود را شب زنده‌دار می‌دانستند، ۹ درصد بیشتر از افراد سحرخیز بود.

منتها کسانی که در گروه شب زنده‌دارها بودند و الکل یا دخانیات مصرف نمی‌کردند، با افزایش ریسک مرگ مواجه نبودند. پس محققان نتیجه گرفتند که این دو عامل دلیل اصلی افزایش نرخ تلفات در این گروه بوده است.

هرچند شب زنده‌داری لزوماً به معنای کاهش کیفیت خواب نیست، اما می‌تواند با آن همراه شود. و خواب نامناسب عامل مجموعه‌ای از مشکلات ذهنی و فیزیکی است و مطالعات نشان داده است که با اعتیادهای مختلفی ازجمله به نیکوتین و الکل پیوند دارد.

دانشمندان می‌گویند در بررسی‌های خود متوجه تأثیر شب زنده‌داری بر افزایش ریسک مرگ به‌خاطر مشکلات قلبی-عروقی نشده‌اند. بااین‌حال، لازم است که پژوهش‌های بیشتری در کشورهای مختلف صورت بگیرد تا بتوانیم نتیجه‌گیری‌های قطعی‌تر و کلی‌تری در این رابطه داشته باشیم.