در اروپا چیزهایی می‌گذرد که سرنوشت مردم ایران در گرو آن است

برترین‌ها: این روزها در اتاق‌های دیپلماسی تحولات بسیاری در جریان است، از یک طرف مسئولان جمهوری اسلامی درِ دوستی با عربستان را باز کرده‌اند و از طرف دیگر بلژیک برای زاکانی ویزا صادر می‌کند، اسدالله اسدی آزاد شده و همین روزها هم احتمالا حمید نوری هم از بند اروپا آزاد می‌شود. صحبت از تبادل زندانی داغ است و البته کار از حرف گذشته و اقدامات عملی در جریان است. روز گذشته هم دولت آلبانی به مقر منافقین در این کشور حمله کرد تا فراز جدیدی از تحولات زیر پوستِ دیپلماتیک مرتبط به ایران را شاهد باشیم.

برخی این را یک همکاری تازه میان ایران و اروپا می‌دانند، به هر حال منافقین اتفاقا تلاش کرده بود با خریداری برخی لابی‌ها کار خودش را پیش ببرد و حالا با اتفاقات دیروز در موقعیت بسیار ضعیفی قرار گرفته و این به نفع ایران است. البته تحلیل‌های دیگری هم در فضای شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که فرض دیگری دارند. به هر حال باید منتظر ماند و دید این اقدام علیه منافقین در ماه‌های پیش رو دقیقا بیشتر کدام جریان را متنفع خواهد کرد؟ در زیر بخش‌هایی از تحلیل روزنامه فرهیختگان(نزدیک به علی‌اکبر ولایتی) را در زیر آوردیم، این تحلیل البته که تمام نگاه‌های موجود را نمایندگی نمی‌کند اما خب تنها گزینه موجود برای انتشار بود:

در سطور زیر نویسنده فرهیختگان به نکته مهمی اشاره میکند، منافقین می‌خواستند رهبر اپوزیسیون باشند، اما از پس از دیروز رویای رهبر اپوزیسیون بودن را باید فراموش کنند

«رویای منافقین در بهمن سال گذشته که 165 نماینده از هر دو حزب آمریکا در قطعنامه‌ای مریم رجوی را «رهبر اپوزیسیون» خوانده و از «طرح 10 ماده‌ای» او «برای آینده ایران»، حمایت کردند، بسیار به واقعیت نزدیک شده بود اما دیروز، پلیس آلبانی با حمله به مقر منافقین، قصر رویاهای مریم رجوی و هم‌پیاله‌هایش را برای همیشه فرو ریخت.»

اینجا شرح اتفاق را می‌خوانید:

 «روز گذشته منابع خبری از حمله پلیس آلبانی به مقر منافقین در این کشور خبر دادند. انتشار این خبر آن‌هم کمی پس از اینکه رئیس پلیس پاریس با برگزاری گردهمایی سالانه گروهک تروریستی منافقین در این شهر مخالفت کرده است، بسیار معنادار به نظر می‌رسد. در بیانیه پلیس پاریس، علت ممنوعیت برگزاری گردهمایی منافقین «شرایط ژئوپلیتیکی که باعث ایجاد اختلال در نظم عمومی می‌شود»، اعلام شده است. حالا پس از لغو این گردهمایی که قرار بود اول جولای برگزار شود، پلیس آلبانی به مقر منافقین حمله کرده است»

این بخش از یادداشت فرهیختگان را در کنار اظهار نظر دیشب کاخ سفید بگذارید تا بهتر متوجه شوید که تحولاتی در جریان است، بیشتر از آن چه در اخبار رسمی می‌خوانیم:

«منافقین بخشی از پروژه ایالات متحده آمریکا علیه ایران بودند و بر همین اساس نیز واشنگتن در سال 2012، این گروهک را از فهرست سازمان‌های تروریستی خود خارج کرد. پس از حمله به کمپ اشرف در عراق، واشنگتن منافقین را به «کمپ لیبرتی» که یک پایگاه نظامی در نزدیکی فرودگاه بغداد بود منتقل کرد و پس از تصمیم دولت عراق در اخراج آنها، با دادن وعده‌هایی به آلبانی، آنها را در تیرانا مستقر کرد»

این بخش از تحلیل فرهیختگان از زاویه‌ای‌ست که تحولات دیروز را منبعث از اقثدامات دیپلماتیک می‌داند:

«موضوع دیگری که نشان می‌دهد موضوع فراتر از اختیار آلبانی است، زمان این تصمیم است. پلیس آلبانی سالروز شورش نافرجام منافقین در سال 1360 را برای حمله به منافقین انتخاب کرده است. در سال 1360، منافقین با صدور نخستین اطلاعیه سیاسی – نظامی و اعلامیه برگزاری تظاهرات 30 خرداد، از هوادارانش خواست که همگی با سلاح سرد و گرم مانند تیغ موکت‌بری، چاقو، قمه، کاتر گوشت و پیچ‌گوشتی و... در تظاهرات حضور یابند. انتخاب این روز برای ضرب‌شست نشان دادن به منافقین، حکایت از تصمیم بازیگران دیگر در این پرونده دارد.»

بخشی از جمع‌بندی مطلب روزنامه فرهیختگان:

آنها آرزوی حمایت کنگره آمریکا را داشتند اما مریم رجوی، در کنفرانس مطبوعاتی کنگره آمریکا پس از قطعنامه‌ای موسوم به حمایت از قیام مردم ایران که در آن 165 نماینده کنگره مریم رجوی را «رهبر اپوزیسیون» خوانده و از «طرح 10 ماده‌ای» او «برای آینده ایران»، حمایت کرده‌ بودند، به راحتی سخنرانی کرد. این حمایت‌ها به دلیل جمع‌بندی غرب درباره منافقین بود. آنها اصلی‌ترین اپوزیسیون جمهوری اسلامی را منافقین می‌دانستند و حالا ورق برگشته...