کوچک ترین مادر تاریخ کیست؟

روزیاتو: اندکی پس از تصمیم دیوان عالی آمریکا برای لغو قانون آزادی سقط جنین، رسانه های این کشور خبری درباره ی یک دختر ۱۰ ساله ی آمریکایی منتشر کردند که بر اثر تجاوز جنسی باردار شده و مجبور شده بود برای انجام عمل سقط جنین از ایالت اوهایو به ایالت ایندیانا برود. این خبر توجه ها را به پیامدهای قانون لغو آزادی سقط جنین بر دختران کودک و نوجوانی که قربانی تجاوز جنسی می شوند معطوف کرد و بحث مخاطرات بارداری و زایمان در سنین پایین برای دختران را مطرح ساخت.

دوران بارداری برای یک دختر ۱۰ ساله با مخاطراتی همراه است که می توانند مرگبار باشند و متأسفانه دختران کمتر از ۱۰ سال هم می توانند باردار شوند.

بارداری از زمان شروع تخمک گذاری امکان پذیر است، یعنی از زمانی که تخمدان ها شروع به آزاد کردن تخمک های بالغ می کنند. لازم به ذکر است که تخمک گذاری در بدن یک دختر می تواند از پیش از اولین پریود او آغاز شود و آزادسازی تخمک لزوماً با نشانه ی فیزیکی آشکاری همراه نیست.

تخمک گذاری اغلب پس از اولین پریود یک دختر آغاز می شود. دختران معمولاً در فاصله ی سنین ۱۰ تا ۱۶ سال اولین پریود خود را تجربه می کنند. با این حال، تحقیقات نشان داده سن اولین پریود در دختران رو به کاهش است، یعنی تعداد دخترانی که اولین پریود خود را پیش از ۱۰ سالگی تجربه می کنند احتمالاً در حال افزایش است.

به گفته ی متخصصان، بارداری در سن ۹ یا ۱۰ سالگی با خطرات بالقوه ی زیادی برای دختران همراه است. مثلاً در دوران بارداری، حجم خون در بدن تا نزدیک به ۵۰ درصد افزایش پیدا می کند . این حجم خون اضافه می تواند فشار عظیمی بر قلب یک کودک وارد سازد. علاوه بر این، ممکن است بدن کودک طی بارداری مواد مغذی اساسی خود همچون کلسیم را از دست دهد چون این مواد به جنین در حال رشد اختصاص می یابند و این در حالی است که بدن خود کودک هنوز در حال رشد است.

ریسک وقوع پره اکلامپسی (افزایش فشار خون خطرناک در دوران بارداری) در دختران ۱۰ تا ۱۹ ساله بیشتر از دخترانی است که در اوایل دهه ی ۲۰ زندگی خود باردار می شوند. پره اکلامپسی می تواند منجر به وقوع مشکلاتی همچون تشنج و فرو رفتن در کما (بر اثر اکلامپسی) شود. همچنین ریسک وقوع عفونت های سیستمیک، عفونت دیواره رحم (آندومتریت بعد از زایمان) و همینطور کم خونی در دوران بارداری (افت چشمگیر تعداد گلبول های قرمز که وظیفه ی رساندن اکسیژن به نقاط مختلف بدن را برعهده دارند) در مادران کودک و نوجوان بیشتر است.

میزان ابتلا به مشکلات پزشکی و مرگ و میر در دختران زیر ۱۵ سال بسیار بیشتر از دختران ۱۶ تا ۱۹ سال است، گرچه این میزان در دختران ۱۶ تا ۱۹ سال هم ۲ برابر بیشتر از زنان ۲۰ ساله و بیشتر است.

علاوه بر این، کوچکی لگن در دختران کودک، ریسک زایمان انسدادی را در آن ها بالا می برد، مشکلی خطرناک که در آن سر نوزاد در حین زایمان در مسیر خروج از بدن مادر گیر می کند. زایمان انسدادی به مثانه و مجرای ادرار فشار وارد می کند و ریسک ابتلا به بیماری التهاب لگن را بالا می برد که نوعی عفونت اندام های تناسلی است. به علاوه، زایمان انسدادی می تواند باعث پارگی مسیر خروج نوزاد از بدن مادر شود و حفره هایی بین واژن و مثانه یا مقعد ایجاد کند که امکان نشت ادرار و مدفوع را به وجود می آورند. برای ترمیم این حفره ها به عمل های جراحی دشواری نیاز است.

به دلیل وجود این خطرات، معمولاً توصیه می شود کودکان باردار به جای زایمان طبیعی، سزارین شوند. اما عمل سزارین هم خطرات خود را دارد، مانند خونریزی شدید، عفونت و آسیب دیدگی مثانه و روده ها و بسته به نوع بریدگی که برای سزارین صورت می گیرد، انجام این عمل جراحی می تواند احتمال لزوم انجام سزارین در بارداری های بعدی را هم بالا ببرد. سزارین های متعدد خطر «چسبندگی جفت» را بالا می برد، مشکلی که در آن جفت در نزدیکی محل زخم سزارین کاشته می شود. این مشکل می تواند منجر به مرگ مادر شود.

علاوه بر همه ی این خطرات پزشکی، دخترانی که در کودکی باردار می شوند ضربه ی روانی قابل توجهی می بینند. بارداری آسیب روانی زیادی می تواند به یک کودک وارد سازد.

کوچک ترین مادر تاریخ کیست؟

لینا مدینا کوچک ترین دختری است که زایمان او به ثبت رسیده است. او در حالی که تنها ۵ سال و ۷ ماه و ۲۱ روز داشت، از طریق عمل جراحی سزارین زایمان کرد.

لینا در روستای تیکراپو در کشور پرو زندگی می کرد و در آوریل سال ۱۹۳۹ والدینش با تصور اینکه تومور بزرگی در شکم دخترشان رشد کرده، او را به بیمارستان بردند. پزشکان اما بعد از معاینه ی لینا متوجه شدند این کودک در واقع حدوداً ۷ ماهه باردار بود. هویت متجاوز لینا روشن نشد چون بر اساس آنچه در اسناد و مدارک ذکر شده لینای ۵ ساله نتوانسته بود پاسخ دقیقی به پرسش ها در اینباره داشته باشد.

لینا روز ۱۴ ماه مه سال ۱۹۳۹ در بیمارستانی در لیما، پایتخت پرو یک نوزاد پسر به دنیا آورد که  ۲/۷ کیلوگرم وزن داشت. به دلیل کوچکی لگن لینا زایمان او تنها از طریق سزارین امکان پذیر بود.

پزشکان طی معاینات خود متوجه شدند تخمدان های لینا مانند یک زن بالغ بود. در ابتدا گفته شده بود لینا از سن ۳ سالگی پریود شده بود اما گزارشات بعدی حاکی از آن بود که اولین پریود او در ۸ ماهگی بود.

در همان سال ۱۹۳۹ مقاله ای درباره ی لینا توسط پزشک و محققی به نام ادموندو اسکامل در یک نشریه ی پزشکی فرانسوی منتشر شد. اسکامل در این مقاله این نظریه را مطرح کرده بود که علت بلوغ زودرس این کودک بروز نوعی اختلال در غده ی هیپوفیز او بوده، یک غده ی لوبیا شکل در بخش تحتانی مغز که مدیریت هورمون های جنسی را برعهده دارد.