خون‌گریه کردن واقعیت دارد!

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد «ولاد دیوانه» که به عنوان «کنت ولاد دراکولیا» نیز شناخته می‌شود، نه تنها یک رهبر خون‌آشام و بی‌رحم بود، بلکه از یک بیماری نادر نیز رنج می‌برد که باعث می‌شد اشک‌های خونی بریزد.

دانشمندان پس از انجام یک تجزیه و تحلیل شیمیایی از سه نامه نوشته شده توسط ولاد سوم در طول سه دوره سلطنت وی به عنوان ویود یعنی رهبر نظامی والاچیا، منطقه تاریخی رومانی، از سال 1448 پس از میلاد تا زمان مرگ وی در سال 1476 پس از میلاد، این کشف را انجام دادند.

مورخین تخمین می زنند که بیش از 80000 نفر به دستور فرمانده جنگ جان خود را از دست دادند. این کنت احتمالا پیشتر به دلیل الهام گرفتن «برام استوکر»، نویسنده ایرلندی برای رمانش «دراکولا» در سال 1897 شناخته شده‌است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد «ولاد دیوانه‌ تشنه به خون، محققان از تکنیکی به نام طیف سنجی جرمی استفاده کردند که شامل استفاده دقیق اتیلن-وینیل استات، پلیمر، روی حروف نامه است. اتیلن استات پروتئین‌ها و مولکول‌های کوچک‌تری به نام پپتیدها را جمع‌آوری می‌کنند. این فرآیند بقایایی را نشان داد که حاوی 500 پپتید بود که 100 تای آنها منشأ انسانی داشتند. فرض بر این بود که این پپتیدها متعلق به «ولاد دیوانه» هستند، نه افراد دیگری که ممکن بوده است به نامه ها دسترسی داشته باشند.

این اسناد حاوی پپتیدهایی بودند که به مژگان‌، گروهی از اختلالات ژنتیکی که بر اندامک‌های مویی در سلول‌های مژک تأثیر می‌گذارد، مرتبط بودند. آنها همچنین شواهدی پیدا کردند مبنی بر اینکه او ممکن است عفونت مجرای تنفسی داشته باشد.

با این حال، بزرگترین یافته از نامه ای بود که او در سال 1475 پس از میلاد نوشت که حاوی سه پپتید موجود در پروتئین های شبکیه و اشک بود. بر اساس ویژگی های این پپتیدها، آنها به این نتیجه رسیدند که او احتمالاً از همولاکریا رنج می برداست، وضعیتی که در آن خون در اشک وجود دارد.

محققان مطمئن نیستند که دقیقاً چه چیزی باعث این بیماری شده است، اما می‌تواند با آسیب چشم یا التحاب باکتریایی و عفونت غشای مخاطی چشم مرتبط باشد.

نویسندگان در این مطالعه نوشتند:«از نظر ما، این اولین باری است که چنین تحقیقاتی انجام شده است و کمک کرده است تا وضعیت سلامتی «ولاد دیوانه» را در کانون توجه قرار دهد.»

آنها نوشتند:«نمی توان انکار کرد که افراد قرون وسطایی ممکن است این اسناد را لمس کرده باشند، اما همچنین می توان حدس زد که برجسته ترین پروتئین های باستانی باید مربوط به شاهزاده ولاد شمشیرباز باشد که این نامه ها را نوشته و امضا کرده است.»