پدیده ترسناکی که تایتانیک را به قعر اقیانوس برد

خبرآنلاین: سراب ها به فریب دهندگی شهرت دارند. نمونه کلاسیک واحه در صحرا  یا منظره ای از کوه یخ در دریا است که ممکن است کاپیتان تایتانیک را گیج کرده باشد. اما سراب چیست؟ و آیا تصاویری که در جاده های داغ، امتداد بیابان و سطح دریا می رقصند، واقعاً حاصل تخیل هستند یا تصاویری از چیزهای واقعی؟

پاسخ در نحوه تفسیر چشم از نور خمشی است که این تصاویر را ایجاد می کند. سراب تصویری از یک چیز واقعی است؛ حتی می توان از آن عکس گرفت. اما اغلب یک تصویر تحریف شده است و به راحتی می توان آن را اشتباه تفسیر کرد.

یانگ گفت:«بینندگان نمی‌دانند انچه که می بینند چیست، بنابراین آن را به‌عنوان چیزی آشنا تشخیص می‌دهند. به عنوان مثال، در بیابان، سراب هایی که آسمان را منعکس می کنند، اغلب به اشتباه به عنوان یک حوض آب تعبیر می شوند.»

حتی اگر سراب را اشتباه تفسیر کنیم، یک سوال باقی می‌ماند:چگونه تصویر یک شی واقعی در مکان اشتباهی قرار گرفته است؟

پاسخ کوتاه، انکسار است، با خم شدن پرتوهای نور در حین حرکت از میان مواد مختلف. وقتی نور از یک ماده عبور می کند، معمولاً در یک خط مستقیم حرکت می کند. اما وقتی نور با ماده متفاوتی برخورد می کند، به سمت چگالی بالاتر خم می شود. چگالی به دما بستگی دارد، بنابراین وقتی نور در دماهای مختلف از هوا عبور می کند، به سمت هوای خنک تر که متراکم تر است خم می شود.

در نتیجه این فرایند، دو نوع سراب ایجاد می شود که اولی، سراب بالایی است، زمانی که دریا بسیار خنک تر از هوای گرم تابستان است رخ می دهد. این همان چیزی است که گمان می‌کنند در شبِ غرق‌شدن کشتی تایتانیک روی آب یخ‌زده تشکیل شد و کاپیتان کشتی را سردرگم کرد.

در هر صورت، هوای نزدیک به آب سردتر از هوای بالای آن است که با دور شدن از سطح دریا، هوا گرمتر می شود. در نتیجه آن نوری که به سمت هوای سردتر و سطح دریا خم می شود، سراب را ایجاد می کند.

این باعث می شود که جسم بالاتر از آنچه هست به نظر برسد و این به این دلیل است که چشم شما انتظار دارد نور در یک خط مستقیم حرکت کند، بنابراین به دلیل نور خم شده، جسم را در نقطه ای متفاوت تفسیر می کند.

نوع دیگر سراب، سراب پایینی است، که معمولا در صحرا یا روی سنگفرش‌های داغ زمانی که سطح و هوای اطراف گرمتر از هوای بالای آن است، رخ می‌دهد. برای دیدن این سراب ها باید بالای گرم ترین لایه هوا باشید و نوری که از بالا می آید به سمت هوای خنک تر خم می شود.

باز هم، چون چشم پیش بینی می کند که نور در یک خط مستقیم حرکت کند، تصویر را پایین تر و وارونه تفسیر می کند. اینگونه است که تصویری از آسمان می تواند مانند سطح آب در کف بیابان ظاهر شود.

در هر دو مورد، دیدن سراب به شدت به موقعیت و زاویه دریافت نور بستگی دارد. شین تانگ می گوید یک تغییر کوچک در موقعیت می تواند باعث ناپدید شدن این پدیده نوری شود.