حضور مرتضوی با ۴ محافظ مسلح در دادسرا

خبرآنلاین: پیمان حاج محمود عطار در وبلاگش نوشت: روز موعود فرا رسید، دوشنبه دهم شهریورماه ۱۳۹۳ ، جلسه رسیدگی به اتهامات آقای سعیدمرتضوی درشعبه ۱۵ بازپرسی ،دادسرای ویژه جرائم کارکنان دولت تشکیل شد.

من و دوهمکارم (آقایان مصطفی ترک همدانی وعلیرضادقیقی)به عنوان شکات خصوصی سوء استفاده مالی مرتضوی وارددادسراشدیم. نخست گوشی موبایلم راتحویل انتظامات دادم.کیف دستی ام رابرروی ریل بازرسی که به یک رایانه وصل بودگذاشتم.

سربازمسوول گفت آقااینهاچیست که درون کیفت جاسازی کردی؟ من که شگفت زده شدم ازاین سخن ،به او گفتم شایدبمب است. سربازدیگربه سمت کیفم آمدو درونش رابه بیرون ریخت.دو فلش مموری بودکه لوایح و مکاتبات پرونده های موکلان و مقالات حقوقی راکه ازشبکه ها پیداکرده بودم درآنه ریخته بودم. به دوسربازگفتم مگرورودفلش مموری به دادسراهم جرم است؟یکی ازآن دوگفت آری ، لطفااین هاراهم به همراه گوشی همراهتان تحویل دهید.من نیزاین دستور را اجابت کردم.

به همراه دوستان به جلوی درب شعبه ۱۵ بازپرسی رفتیم.آنجا آقایان روح الامینی و کامرانی، پدران دو شهید بازداشتگاه کهریزک راهم درآن راهرودیدیم و عرض سلامی کردیم.

با تاخیری قابل توجه ،آقای سعیدمرتضوی به همراه چهار محافظ تنومند نیز وارد شدند و بدون هرگونه مکثی واردشعبه گردیدند و محافظین پس ازآن که از شرایط اتاق بازپرس اطمینان حاصل کردند دو نفر به بیرون اتاق رفتند ولی دونفردیگردرمقابل صندلی آقای مرتضوی نشستند.

به همراه آقای مرتضوی ، وکیل مدافعش جناب رضاجعفری نیزحضورداشت. آقای رضاجعفری پیش ازآن که به کسوت شریف وکالت بیایند،قاضی دادگستری و آخرین پست سازمانی ایشان معاونت آقای مرتضوی به عنوان معاون دادستان تهران و سرپرست دادسرای ویژه جرائم کارکنان دولت بود.

این آقای جعفری همان کسی بودکه قراربازداشت موقت من درسلول انفرادی راتاییدکرده بود و من همراه مرتضوی ازاو نیزشکایت کرده بودم ولی باشگفتی تمام دیدم که قرارمنع تعقیب وی صادرشده و بااخذ منع تعقیب ،موفق به دریافت پروانه وکالت ازکانون وکلای تهران شده بودو چون هیچ وکیلی وکالت مرتضوی رانمی پذیرفت ،آقای جعفری (معاون سابق مرتضوی) اکنون وکیل اوشده بود.

هم محافظان مرتضوی و هم خود او و وکیل مدافعش ،پس ازنشستن برصندالی اتاق بازپرسی ، گوشی های همراه خودراازکتشان بیرون آورندو نیم نگاهی کرده و دوباره به درون جیبشان گذاشتند.

دو محافظی که بیرون بودند جالب تر بودند آنها هم با گوشی شان مستمرا درتماس بودند و در راهرو درحین مکالمه باتلفن قدم می زدند و هم بعضی وقتها گوشه کتشان را کنار می زدند و ما را از زیارت اسلحه کمری شان مستفیض می کردند.

این رفتارخردگرایانه این دونفررابه دوستان نشان دادم وبلافاصله یادنهیب سربازانتظامات دادسرا افتادم که فریاد زد آقاچه درکیفت پنهان کردی و بودن دو فلش مموری درکیفم راجرم انگاری کردو تحویل همکارش داد.

صرفنظرازاین که من یک وکیل دادگستری هستم ، یک شهروندایرانی ام که برابرمقررات ابلاغی آن سربازان باید گوشی همراه و فلش راتحویل انتظامات بدهم.اکنون پرسش من ازمسوولان اینست که مگرآقای مرتضوی و وکیل مدافع و چهارمحافظش ازلحاظ طبقه بندی اجتماعی چقدر با من و همکارانم متفاوتندکه آنها مجازندهمگی باگوشی همراهشان به درون دادسرا وارد شوند و افزون برآن با کلت کمری و من حتی از بردن فلش معذورم؟؟؟؟

پرسش دیگراین که مگرآقای مرتضوی چه پست سازمانی مهم و خطرناکی داردکه که چهارمحافظ مسلح داشته باشد؟موقعیت و طبقه اجتماعی او چیست که هنوزمی تواند ازچنین تبعیضات اجتماعی برخوردارباشد؟

به یاد داستان گهربار اسطوره قسط ،حضرت علی علیه السلام افتادم هنگامی که به قاضی اعتراض کرد چراطرف دعوای مرا با نام خطاب کردی و مرا ب اکنیه؟ این الگوی رفتاری امام اول شیعیان را بارفتار دادسرا با آقای سعیدمرتضوی مقایسه کردم و افسوس خوردم.