کشف ۵ گور تاریخی در آمل

ایسنا: دومین فصل بررسی و شناسایی فضاهای دست­کند شهرستان آمل که به نام «کافرکلی» شناخته می­‌شوند با مجوز پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری انجام شد و باستان‌شناسان موفق به شناسایی و بررسی ۱۹ اثر تاریخی شدند.

باستان‌شناسان از کشف ۱۹ اثر تاریخی، از جمله ۵ گور سنگی و نقوش دیواری از محوطه کافرکلی در آمل استان مازندران خبر دادند و بقایای یک قلعه و برج دیده‌بانی را شناسایی کردند.

دومین فصل بررسی و شناسایی فضاهای دست­کند شهرستان آمل که به نام «کافرکلی» شناخته می­‌شوند با مجوز پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری انجام شد و باستان‌شناسان موفق به شناسایی و بررسی ۱۹ اثر تاریخی شدند.

میثم فلاح که سرپرستی فصل دوم بررسی و شناسایی کافرکلی‌های شهرستان آمل را به عهده داشت، درباره آخرین یافته‌های باستان‌شناسی از این منطقه گفت: در این فصل از پژوهش میدانی، ۱۹ اثر (به صورت مجموعه یا منفرد) شناسایی و بررسی شد. از این تعداد، پنج گور سنگی بوده که روی سنگ­‌های منفرد و حجیم کنده شده­‌اند.

 به گفته این باستان‌شناس، گورهای یافته‌شده از لحاظ ظاهری، تکنیک ساخت، فرم و پلان بسیار شبیه به نمونه­‌های موجود در استان فارس و جنوب ایران از جمله گور سنگی اقلید فارس به نام «حوض دختر گبر» و گور سنگی تپه کوهسار اهواز است.

در این کاوش‌ها همچنین، شماری فضای دست­کند کوهستانی شناسایی شد که در بین مردم به نام پَل (pal) شهرت دارند. فلاح درباره آن‌ها گفت: این فضاها دارای عمق میانگین ۳۰ تا ۵۰ متر و ارتفاع ۵ متر هستند و به گونه‌ای در دل کوه ایجاد می­‌شدند که قابلیت نگهداری ۲۰ تا ۳۰ اسب یا قاطر برای باراندازی را داشته باشند.

به گمان باستان‌شناسان، این موارد از نخستین نمونه­‌های شناسایی­‌شده در کوه­‌های البرز در مازندران به شمار می‌آیند.

سرپرست این هیأت باستان‌شناسی با اشاره به کشف گونه‌های متنوعی از کافرکلی‌ها در فصل دوم این بررسی، یکی دیگر از کشفیات مهم در این برنامه­ پژوهشی را شناسایی نمونه­‌های جدیدی از نقوش کنده­‌کاری دیواری اعلام کرد و گفت: تقریباً بیش از ۲۰۰ نقش با نقش­‌مایه­‌های جانوری (اسب، گاو، کل، کبک، قرقاول و ...)، انسانی (در حال مبارزه به‌صورت پیاده و سواره نظام)، طبیعت (نقشی احتمالی از قله دماوند)، اسلیمی و هندسی، پوشاک، ابزار و ادوات جنگی (شمشیر، سپر، کمان، تیر و ...) و سازه‌هایی همچون برج دیدبانی یا بقایای قلعه شناسایی و مستندنگاری شده است.

باستان‌شناسان مهمترین هدف از کاوش‌های این فصل را ادامه­ بررسی و شناسایی روشمند مناطق دیگری از دره­ هراز دانستند که این نوع آثار در آنجا پراکنده است.