مادرم برای خوشحالی پسرهایش، مرا تحقیر می‌کند

خراسان: یکی از مخاطبان نوشته: مشکلاتی با مادرم دارم و می‌خواستم از شما مشورت بگیرم. دختری هستم 24 ساله با مدرک کارشناسی. مادرم بین دختر و پسرهایش خیلی فرق می‌گذارد، از محبت و عشق گرفته تا پول و مخارج. برای خوشحالی پسرهایش من را تحقیر و نفرین می کند. با دیدن این چیزها من هم لجبازی می‌کنم. برای آینده‌ام نگرانم. چه کنم؟

جواب: مخاطب گرامی، از این که می‌گویید مادرتان برای خوشحالی برادران‌تان، شما را تحقیر و نفرین می‌کند این‌طور برداشت می‌شود که گویا خواسته‌هایی از شما دارد و فکر می‌کند شما قادر به برآوردن خواسته‌هایش نیستید یا آن‌طور که او می‌خواهد رفتار نمی‌کنید. این مسئله باید با برخی تکنیک‌های ارتباطی حل شود و البته نباید انتظار داشت که بتوانید مادرتان را تغییر دهید. تلاش شما می‌تواند در ضمن رعایت احترام ایشان، تا حدودی رفتار مادرتان را با شما تغییر دهد. بخش مهم حل این مسئله به تغییر نگرش شما نسبت به رفتارهای مادرتان مربوط می‌شود. نمی‌توانید همه را از خودتان راضی نگه دارید اما می‌توانید برای این کار تلاش کنید.

 از تکنیک بیان احساس کمک بگیرید

اگر ارتباط شما در دیگر مسائل با مادرتان خوب است درباره این احساس با مادرتان صحبت کنید. به ندرت اتفاق می‌افتد که مادری به‌عمد بین فرزندانش فرق بگذارد. گفت‌و‌گو در این باره می‌تواند سوءتفاهم ها را برطرف کند و حتی بیان این احساس باعث می‌شود مادرتان به نیاز شما توجه کند. تکنیک «بیان احساس» باعث می‌شود طرف مقابل درباره نحوه رفتارش و تاثیری که بر احساسات شما می‌گذارد، اطلاعات بیشتری کسب کند. این تکنیک اگر با تکنیک «زبان من» همراه شود، تاثیرش دوچندان می‌شود. در این تکنیک باید مشکلات رفتار طرف‌مقابل را با احساس‌تان نسبت به رفتار او بیان کنید یا ساده‌تر این‌که بگویید: «من از فلان رفتار خوشم نمی‌آید» یا «دوست دارم این گونه با من برخورد شود.»

 رضایت مادرتان را کسب کنید

به‌طور واضح و شفاف، از مادرتان بپرسید در چه صورت از شما احساس رضایت دارد. سعی کنید موارد را روی کاغذ یادداشت و به تنهایی یا با کمک روان‎شناس منطقی‌بودن یا غیرمنطقی بودن این موارد را بررسی کنید. اگر در توان‌تان هست و می‌توانید برآورده کنید، این کار را انجام دهید.

 لجبازی مشکلی را حل نمی کند

گفته‌اید با دیدن این چیزها من هم لجبازی می‌کنم. لجبازی کردن از یک طرف با درگیرکردن ذهن‌تان، ناراحتی شما را بیشتر می‌کند و از طرف دیگر شواهد بیشتری در اختیار مادرتان قرار می‌دهد تا رفتار تبعیض‌آمیز را با شما ادامه دهد. بهتر است شما با نجابت و احترام، پاسخ دهید نه به این دلیل که حق با شما نیست بلکه به دلیل این‌که مشکل با لجبازی حل نمی‌شود.