هشدار درباره عصبانیت مردم از یک طرح خودجوش

روزنامه توسعه ایرانی: یک هفته پس از آنکه موضوع تذکر و فیلمبرداری از شهروندان برای حفظ حجاب در برخی از ایستگاه‌های مترو و به خصوص متروی تاتر شهر در رسانه‌ها مورد نقد و اعتراض قرار گرفت، احمد وحیدی، وزیر کشور در حاشیه جلسه دیروز هیأت دولت اعلام کرد که این مساله توسط گروه‌های مردمی سازماندهی شده است. اظهار نظری که نه تنها ابهامات را برطرف نکرد بلکه سوالات و شبهات بیشتری را به دنبال داشت.

از هفته گذشته رسانه‌ها خبر از حضور گسترده عده‌ای بدون لباس فرم در مترو تهران را دادند که به مردم تذکر می‌دهند. در اولین واکنش، زاکانی شهردار تهران گفت که «اینها موضوع امر به معروف و نهی از منکر است که هر کسی می‌تواند انجام دهد. آنچه به ما ربط پیدا می‌کند انتظامات مترو است که تعداد انتظامات مترو کم نشده و درحال انجام ماموریت‌های انتظاماتی خود هستند. افرادی که در ایستگاه‌های مترو می‌بینید و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، مجموعه های مردمی خودجوش هستند.» زاکانی پیشتر گفته بود که شرایط به سمتی خواهد رفت که این اتفاق غیرقانونی(بی‌حجابی) جمع خواهد شد.

روز گذشته وزیر کشور، حرف‌های شهردار تهران را تکرار کرد و گفت: «ما مجوز خاصی برای این کار نداده‌ایم. در واقع تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر ظاهرا گروه‌های مردمی اقدام می‌کنند و کارشان در این چارچوب است. طبیعتا همه مردم برای امر به معروف و نهی از منکر وظیفه دارند البته این باید با الفاظ خوب با ادبیات خیلی خوب و رعایت اینکه صرفا تذکر لسانی باشد انجام شود، در این حد مجاز هستند و می‌توانند تذکر بدهند.»

«امر به معروف نیاز به مجوز ندارد.» این جمله را بارها و بارها مسئولان تکرار کرده‌اند و حالا وزیر کشور هم می‌گوید که چنین تذکراتی نیازمند اخذ مجوز نیست.

احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار می‌گوید:

«من گروهی از شهروندان یا به قول آقای وحیدی «گروه‎های مردمی» را می‌شناسم که مایلند برای امر به معروف و نهی از منکر مسئولان و کارمندان دولت و تذکر به آنها نسبت به سردواندن مردم، کم‌کاری، عدم حضور به موقع و هر نوع فساد اداری، در محل وزارتخانه‌ها و نهادها و اداره‌ها مستقر شوند. آنها متعهد می‌شوند که «با ادبیات خوب و الفاظ خوب و صرفاً تذکر لسانی» کارشان را انجام دهند. حال نظر وزیر کشور در مورد حضور آنان در مراکز مربوطه چیست؟ آیا آنها هم«در همین حد مجاز هستند»؟

چنین طرح‌هایی طرفداران بسیار کمی دارد و البته دولت و وزیرکشور تصمیم گرفته سمت جریان اقلیت بایستند.

فرهیختگان نوشت که این کار یعنی «هیچ ایده‌ای ندارید.»  اما موافقان بدون توجه به نقدها به صورت تشکیلاتی به دنبال ساماندهی کار خودجوش هستند. به گونه‌ای که با ارسال انبوه پیامک از شهروندان درخواست می‌کنند به این گروه از تذکردهندگان بپیوندند.

نتیجه چنین رفتارهایی جز تولید نفرت در جامعه نیست. محمدرضا جوادی یگانه، جامعه‌شناس می‌گوید: «این وضعیت بسیار خطرناک است و آینده نگران‌کننده‌ای را برای جامعه ایران پیش چشم ما می‌گذارد؛ اما اینکه گروه‌های تذکردهنده در مترو، گروه‌های مردمی توصیف شوند، تنها بر عصبانیت مردم می‌افزاید، چون ابله پنداشته می‌شوند.»