فضانوردان ادرار بازیافت شده خودشان را می‌نوشند؟

ارسال هر چیزی به ایستگاه بین المللی فضایی یک پروژه پرهزینه است. هر چه یک فضاپیما سنگین تر باشد، سوخت بیشتری برای رسیدن به ایستگاه نیاز خواهد داشت که هزینه آن را به شدت افزایش می دهد.

به منظور حل این مشکل، ناسا قراردادهایی را با اسپیس ایکس و اوربیتال ساینس امضا کرده تا محموله هایی را به ISS ارسال کنند که هر کدام بیش از ۱ میلیارد دلار ارزش داشتند. هنگام محاسبه قیمت هر کیلو آذوقه برای بردن کالا و تجهیزات به ایستگاه، یک بطری آب به راحتی می تواند بیش از ۱۰ هزار دلار هزینه ارسال داشته باشد. با در نظر گرفتن این هزینه، بسیار منطقی به نظر می رسد که ناسا و دیگر آژانس های فضایی بخواهند تا حد ممکن آب را بازیافت کنند، بدین ترتیب می توانند در هزینه ها صرفه جویی کنند یا از فضا برای محموله های دیگر استفاده کنند.

ناسا و فضانوردان متحد تا ۹۸ درصد از محتوای آب ادرار خود را بازیافت می کنند. این امر به آن ها کمک می کند تا سالانه ۶,۰۰۰ لیتر آب را از طریق سیستم کنترل محیط زیست و حمایت از زندگی بازیابی کنند. این سیستم از یک سیستم خلاء برای استخراج آب نه تنها از ادرار بلکه از هوا و عرق خدمه از طریق رطوبت زداها استفاده می کند.

به آب فیلتر شده ید اضافه می شود و این آب بیش از آب آشامیدنی استاندارد روی زمین تصفیه می شود تا خدمه بتوانند با خیال راحت آن را بنوشند. فضانوردان حاضر در ISS تایید کرده اند که مزه این آب هیچ تفاوتی با آب معدنی داخل بطری ندارد و تنها مدتی طول می کشد تا به این حقیقت که این آب از ادرار و دیگر منابع دفع شده بدست آمده، عادت کنند.