«پرتقال خونی » مانیفست لیبرالیسم جنسی !

فيلم جديد سيروس الوند با نام پرتقال خوني يك غافلگيري تمام عيار بود از كارگردان با سابقه اي كه پس از چند سال دوباره به سينما برگشته و آخرين تلاش سينماورزانه اش را به مخاطبانش عرضه كرده است.

الوند را با فيلم مهم و ارزشمند و تحسين برانگيز و خاطره انگيزي مثل يك بار براي هميشه مي شناختيم كه مژده حضور و ظهور يك كارگردان خوش قريحه و اجتماعي ساز متعهد را با خود آورده بود.

اينك اما با ديدن پرتقال خوني تمام انتظارها با يك شوك وحشتناك روبرو و تمام اميدها براي ديدن يك فيلم آبرومند به درك واصل شد!

پرتقال خوني حكايت مبهم و غرض ورزانه يك مجموعه خيانت جنسي است كه در قامت مانيفستي براي ليبراليسم جنسي، تمام تلاش خود را براي بازنمايي مدافعانه فضاي سرد و بي هويت قشر تحت سيطره مدرنيته به انجام مي رساند.

فيلم داستان تلخ و شيرين(!) جدايي يك زوج و ورود دختر جوان ديگري به اين كارزار و در ادامه آن پيوستن عنصري ديگري به اين ماجراست تا پازل اباحه گري و بي اخلاقي كامل شود و راه براي داستان سرايي ظاهري و در پس آن، ترويج ليبراليسم جنسي فراهم گردد.

به نحوي كه حتي آن ايده تكراري و بي مزه پاياني هم كه مثلا دختر به آغوش خانواده باز مي گردد نيز نتيجه عكس مي دهد و كمترين و كوچكترين تاثيري برنمي انگيزاند. نمي شود كه شما كل فيلمتان بر يك و پايه و اساس و با يك رويكرد و شيوه پيش رود و بعد در آخرين لحظه بخواهيد تمام بار پيامهاي مثبت فيلمتان را بر سر فيلم و داستان و آدمهايش آوار كنيد.

فيلم پرتقال خوني اجراي سينمايي مانيفست ليبراليسم جنسي است البته با سطحي نازل و شيوه اي مبتذل و كهنه و رسوا كه معلوم نيست چطور اجازه ساخت و نمايش پيدا كرده است!

منبع: کیهان

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir