عباس عبدی: کاش در مشهد هم یک روحانی برای فیلمبرداری بود

گوش کر و چشم نابینا؛ هر چه میخ کوبیدیم نرفت در سنگ ها؛ دهان ها باز و زبان ها دراز؛ دریغ از لحظه ای تعمق و تفکر به وقت نیاز؛ هر دم که تظاهر می کنند به خدا راز و نیاز؛ نمی دانم چرا غافلند از سایر مخلوق خدا به وقت نیاز؛ به وقت نیاز می کوبند بر ساز و دهل؛ ناز می کنند و می دهند وعده و قول؛ اما به وقت رفع نیاز کجایند این جمع دغل باز؛ یا فراموشی وعده گرفته اند یا سیل آمده و آنها را خواب برده باز

گل گفتی

بدبختی مردم اینکه کسی نیست که صدای ملت بشنوه تو این مملکت هر کسی برای خودش یک قانونی داره

خدا شما را حفظ کند خیلی حرفهای منطقی وخدا پسندانه می فرمایید شیر مادرت حلالت باشد درست است گوش شنوایی وجود ندارد ولی شما یاد اوری می کنید

احسنت

درود بر شما و قلمتان

حرف حق

درود بر شما احسنت به‌ این قلم

احسنت

مسولین وقت اینکارهاراندارندکه به مشکلات مردم برسند ببینند....کارهای دیگه ای دارند که باید بهش برسند

ایرانم 😞

تبارک الله

دلم بحال مردم و وطنم میسوزه

استاد بزرگوار جناب آقای عبدی

واقعا احسنت شیر مادر حلال

باز هم خوبه که شما اونجا بودید!!!باز هم خوبه که شما با درد مردم آشنایی!!!
افراد مثل شما به جز حرف زدن چکار کردید؟؟؟؟چرا همیشه فقط حرف می زنید ، عمل شما رو کی میبینیم؟؟؟؟

حرفت را باید با طلا نوشت .فقر بیچارگی نداری بدبختی .تا کی این همه مصیبت رو باید تحمل کنیم درود به شرفت