تندروها در کمین لغزش‌های روحانی در نیویورک

فرهیختگان آنلاین: حسن روحانی رئیس‌جمهوری ایران، باید هنگامی‌که در سازمان ملل متحد در نیویورک دیدار می‌کند، در هر گامی که برمی‌دارد، شرایط را سبک سنگین و ارزیابی کند، رهبران جهان را ملاقات کرده و اختلاف نظرات را برطرف کند در عین حال که سبب ناراحتی تندروهای داخلی نشود.

در تهران، واکنش‌ها به هر گونه نطق‌های بالقوه و پنهانی که حسن روحانی خواهد داشت یا نشست‌هایی که در آنها شرکت خواهد کرد، ممکن است هزینه داشته باشد. تندروها و نظیر آنها که در مجلس ایران‌اند، در کمین هر گونه لغزش از سوی روحانی هستند.

سال گذشته در نیویورک، حسن روحانی ۶۵ ساله انتخابی متفاوت داشت و علی‌رغم میل باطنی‌اش تصمیم گرفت که در راهروهای سازمان ملل متحد، مرتکب عمل دست‌دادن تاریخی با رئیس‌جمهوری امریکا باراک اوباما نشود.

در عوض، وی مکالمة تلفنی با باراک اوباما را انتخاب کرد که کمتر مناقشه‌آمیز ولی در عین حال بسیار پراهمیت و بزرگ بود. با وجود این، او به‌خوبی به یاد دارد که با بازگشتش به ایران، در فرودگاه تهران، معترضین به سوی او تخم‌مرغ و کفش پرتاب کردند.

در حال حاضر نیز تکلیف او به همان اندازه بغرنج است. روحانی با تعدادی از رهبران جهان، از جمله فرانسوا اولاند فرانسوی و هاینتس فیشر اتریشی دیدار کرده است. ملاقات او با دیوید کامرون یک نقطه عطف تاریخی است چرا که نخستین‌ دیدار بین رهبران بریتانیا و ایران از انقلاب ۵۷ به بعد است.

در ایران، جایی که تردیدها راجع به انگلیس شایع و فراوان است، ملاقات‌های روحانی با دقت نظر بیشتری رصد خواهد شد. تندروها به این موضوع با یک ذهنیت فتنه‌جویانه و دسیسه‌آمیز نگاه می‌کنند.

کیهان روز چهارشنبه سرمقاله‌ای را در هشدار به حسن روحانی در خصوص دیدارهایش با رهبران جهان و توافق بالقوه با غرب سر موضوع برنامه هسته‌ای تهران منتشر کرد. ذیل سرتیتر «جنگ ناتمام»، به خوانندگان خود یادآوری می‌کند که ایالات متحده امریکا و «انگلیس» ـ بغداد را در هشت سال جنگ بین ایران و عراق در دهة ۶۰ حمایت کردند و همچنان تحریم‌هایی را برای ایران وضع می‌کنند.

ولی، صادق زیباکلام، استاد دانشگاه تهران، در روزنامه اصلاح‌طلب شرق در روز چهارشنبه، دیدار روحانی و دیوید کامرون را تاریخی خواند.

به نظر زیباکلام، دیدار روحانی با کامرون راه را برای دیدار بالقوه‌اش با اوباما هموار و تسهیل می‌کند. به گفتة او، «با یک گل، نمی‌توان از بهاری کامل و تمام عیار برخوردار بود، ولی وقتی یک گل شکوفه می‌زند، این به معنای پایان فصل زمستان است».