بعد از ستایش، این سریال لقب «سلطان غم» را گرفت!

خوب شما که طاقت غم و ناراحتی طوبی رو ندارید، نگاه نکنید، چطور راجب فیلم های سیاه نمای پر از رنج و غم نظری ندارید، راجب پوست شیر با اون همه اتفاق تلخ نگفتید َسلطان غم، الان طوبی شد سلطان غم؟ شاید هم پر بییننده بودن سریال واستون گرون تموم شده، چقدر حب و بغضی انتقاد میکنید، شرم آوره

ناف ملت مارو با گریه و غم بریدن

فقط آهنگ پایانی سریال، باصدای استاد محمد اصفهانی،قشنگ و شنیدنیه که من دانلود کردم.وگرنه فیلمش خیلی بی سر وته و پرت و پلا هست.من عصرها از آی فیلم میدیدم ولی دیگه از دنبال کردن سریال منصرف شدم

سریال بسیار زیباییه.شما هم از دیده شدنش سوختید

سریال مزخرف

اعصاب خورد کن

سریال شاد پخش کنید خودمون به اندازه کافی غم وغصه بی پولی گرفتاری داریم

خیلی استرس به بیننده میده اگه این همه استرس را درچندماه میداد نه در۲۷ قسمت.قابل قبول تر بود.حتی اگر کتاب هم باشه نویسنده اش خودش معلومه خوشش می‌آمده این همه اضطراب واسترس را

حداقل با نویسنده بخش فرهنگی یه هماهنگی داشته باشید که اونجا ابراز امیدواری از پیشرفت داستان نداشته باشه که بعدش بیاین بگین از اول ضعیف بوده!
هرچند موافقم از ابتدا هم نویسنده نشسته فکر کرده چجوری اعصاب مردم بهم بریزه این حجم از تخیلات دردناک وارد داستان کرده

آقای سعید سلطانی عادت داره به ساخت سریال هایی که حتی یک بار مصرفم نیستن انگار دنبالشون کردن کلی اتفاقات مهم رو در پنج دقیقه به شکل فوق آماتور به تصویر میکشن! فیلمنامه ، کارگردانی و بازیگری خیلی خیلی ضعیفن

ببخشید که سریال بر اساس داستان واقعی ساخته شده
دیگه به مردم میگیم زندگیتون انقدر غم نداشته باشه