قوی‌ترین خودروی جاده‌ای جهان؛ هیولایی با ۵۰۰۰ اسب‌بخار قدرت

پدال: شخصی بنام «راد شیگفری» که عاشق هرست/الدز دههٔ ۸۰ بود، یک نمونه از آن را خرید ولی مثل بسیاری از مالکین هرست/الدز مدل ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴، از قدرت استاندارد کارخانه راضی نبود و درنتیجه شروع به اصلاح و تقویت خودروی موردعلاقهٔ خود کرد. اصلاحات وی در ابتدا روی افزایش پرفورمنس متمرکز بودند و بخش عمده‌ای از شاسی و بدنه دست‌نخورده باقی ماند ولی با گذشت سال‌ها، شیگفری جاه‌طلب‌تر شد و هرست/الدز را به هیولایی حماسی تبدیل کرد که سورسرس (Sorceress به معنای جادوگر) نام گرفت.

شیگفری درنهایت تصمیم گرفت هرست/الدز خود را به خودرویی بسیار سریع به سبک پرو مود (نوع خاصی از خودروهای مسابقه‌ای درگ که با بدنه‌ای مشابه خودروهای جاده‌ای ساخته می‌شوند) تبدیل کند ولی می‌خواست درعین‌حال بتواند با این خودرو در جاده‌های عمومی هم رانندگی کند. بدین منظور، وی از یک شاسی لوله‌ای دست‌ساز استفاده کرد و بدنه نیز کاملاً اصلاح شد تا بتواند شاسی و پیشرانهٔ جدید را در خود جای دهد. برای کاهش وزن، این بدنهٔ جدید کاملاً از فیبر کربن ساخته شد. هرچند نتیجهٔ نهایی شبیه یک پرو مود مخصوص پیست به نظر می‌رسید ولی ازآنجایی‌که راد می‌خواست خودرو امکان تردد در جاده‌های عمومی را داشته باشد، این هرست/الدز دیوانه‌وار خود را به داشبورد اختصاصی، درهای کاربردی، دوربین دید عقب و دیگر ملزومات خودروهای جاده‌ای مجهز کرد.

از ۱۸۰ تا ۵۰۰۰ اسب بخار

راد بجای اینکه وقت خود را صرف ارتقاء موتور استاندارد ۱۸۰ اسب بخاری هرست/الدز کند، اقدام به تعویض موتور کرد. وی ابتدا در نظر داشت هر بار که می‌خواهد از خودرو در جاده‌های عمومی استفاده کند، موتور مسابقه‌ای را با موتوری جاده‌ای‌تر تعویض کند اما انجام این کار پرهزینه و زمان‌بر بود و به همین دلیل، تصمیم به ساخت موتوری گرفته شد که بتواند هردو وظیفه را انجام دهد. این یک پیشرانهٔ سفارشی ۱۰.۵ لیتری V8 بود که به دو توربوشارژر ۹۸ میلی‌متری مجهز شد و در حالت مسابقه‌ای حدود ۵ هزار اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. البته این موتور عظیم را می‌شد روی حالتی بسیار ضعیف‌تر هم تنظیم کرد. این موتور همچنین می‌توانست هم با بنزین معمولی و هم سوخت مسابقه‌ای کار کند.

همان‌طور که انتظار می‌رود، رانندگی با این هیولای نیرومند در خیابان‌های شهری کار ساده‌ای نبود ولی به لطف ویژگی‌های مخصوص جاده و لاستیک‌های خیابانی، راد می‌توانست سورسرس را از طریق خیابان‌های معمولی به پیست ببرد. این ماشین حتی در حالت جاده‌ای هم می‌توانست پرفورمنس دیوانه‌واری داشته باشد و سوپرکارها را تحقیر کند اما این هرست/الدز دیوانه‌وار، پتانسیل کامل خود را در پیست درگ نشان می‌داد یعنی جایی که مسافت ۴۰۰ متر را زیر ۶ ثانیه و با سرعت بیش از ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت طی می‌کرد.