معرفی قدرتمندترین موشک‌های ایرانی؛ کدام‌ از همه قوی‌تر است؟

۱. موشک خیبرشکن

موشک خیبرشکن، نسل جدید بالستیک‌های نقطه‌زن ایران، با ترکیبی از چابکی، برد بالا و قدرت مانور بی‌نظیر، به‌گونه‌ای طراحی شده که از پیچیده‌ترین سامانه‌های دفاعی مانند گنبد آهنین و پاتریوت عبور کند. این موشک با کلاهک جداشونده، سرعتی تا ۵ ماخ در مرحله پرتاب و ۳ ماخ در لحظه اصابت دارد و از سوخت جامد استفاده می‌کند؛ به همین دلیل نه‌تنها زمان آماده‌سازی آن کاهش یافته، بلکه جابه‌جایی و شلیک آن از سکوهای استتارشده نیز به‌مراتب آسان‌تر شده است. ترکیب بدنه کامپوزیتی سبک، کلاهک‌های مانورپذیر، و سرجنگی‌های هایپرسونیک، خیبرشکن را به یکی از پیچیده‌ترین تهدیدات موشکی در خاورمیانه تبدیل کرده است.

۲. موشک خرمشهر-۴

موشک خرمشهر ۴، با نام رسمی «خیبر»، نسل پیشرفته‌ای از خانواده موشک‌های بالستیک ایرانی است که در خرداد ۱۴۰۲ رونمایی شد. این موشک با برد ۲ هزار کیلومتر و توان حمل سرجنگی سنگین ۱۵۰۰ کیلوگرمی، به یکی از تهدیدات راهبردی برای دشمنان ایران تبدیل شده است.

استفاده از سوخت هایپرگالیک، موتور مدرن اروند و طراحی فشرده ۱۳ متری آن، قدرت مانور بالا و آماده‌باش چندساله در سیلوهای زیرزمینی را فراهم می‌سازد. خیبر از دقت نقطه‌زنی در فاز میانی و مقاوت بالا در برابر جنگال بهره می‌برد و با سرعتی تا ۱۶ ماخ خارج از جو، در رده موشک‌های فرامافوق‌صوت جای می‌گیرد. توانایی حمل سرجنگی‌های متنوع، رادارگریزی و هدایت چندمرحله‌ای این موشک را به یکی از برگ‌های برنده ایران در بازدارندگی منطقه‌ای بدل کرده است.

۳. موشک فتاح (هایپرسونیک)

فتاح ۲، گام تازه و جاه‌طلبانه‌ای در مسیر توسعه موشک‌های هایپرسونیک ایران محسوب می‌شود؛ موشکی با طراحی دوبخشی که تلفیقی از فناوری سوخت جامد و مایع را برای دستیابی به پرواز گلایدی و مسیرهای شبه‌کروز به‌کار می‌گیرد. بخش نخست آن بر پایه موتور فتاح ۱ است، اما در مرحله دوم با سوخت مایع و آیرودینامیک بازطراحی‌شده، امکان مانورهای فراتر از پیش‌بینی سامانه‌های ضد موشکی را فراهم می‌کند. گرچه اطلاعات دقیقی از آزمایش عملیاتی آن منتشر نشده، اما معرفی رسمی در حضور رهبر جمهوری اسلامی ایران و تأکید رسانه‌های نزدیک به سپاه بر توانایی عبور از سپرهای دفاعی چندلایه، نشان از اهمیت نمادین و راهبردی این موشک در آینده تقابل‌های منطقه‌ای دارد.

۴. موشک سجیل

موشک سجیل، نسل پیشرفته موشک‌های بالستیک میان‌برد ایران با سوخت جامد است که با بردی حدود ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر، توانایی هدف‌گیری عمیق در خاک دشمن را فراهم می‌کند. طراحی دو مرحله‌ای و استفاده از موتورهای سوخت جامد مرکب، آن را به موشکی پرشتاب و کم‌نیاز به آماده‌سازی تبدیل کرده است. نسخه‌ی بهینه‌شده‌ی آن، سجیل ۲، با کاهش زمان پرتاب و ارتقای دقت در اصابت، جایگاه این موشک را در دکترین بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران تثبیت کرده است. بهره‌گیری از بالک‌های هدایت‌گر و سیستم‌های ترکیبی ناوبری مانند ژیروسکوپ‌های دقیق و GPS، دقت آن را تا شعاع کمتر از ۵۰ متر کاهش داده است. نام‌گذاری «سجیل»، با ارجاع به مفهومی قرآنی از مجازات آسمانی، بُعدی نمادین و ایدئولوژیک نیز به آن افزوده است.

کدام یک از موشک‌ها قوی‌تر از بقیه است؟

در میان موشک‌های ایرانی، اگر بخواهیم قوی‌ترین را با توجه به معیارهای جنگ مدرن (مثل دقت، سرعت، قدرت نفوذ به پدافند و فناوری سرجنگی) مشخص کنیم، موشک هایپرسونیک فتاح در صدر قرار می‌گیرد. این موشک نه‌تنها سرعتی بسیار بالا دارد (بیش از ۵ ماخ)، بلکه با مانورپذیری در فاز نهایی و طراحی رادارگریز خود، قادر است از سد پیچیده‌ترین سامانه‌های دفاعی عبور کند. برخلاف موشک‌های نسل‌های قبل، فتاح برای حمله دقیق و سریع به اهداف حیاتی طراحی شده و با وجود برد کمتر از موشک‌هایی مثل سجیل یا خرمشهر، برتری فناورانه چشمگیری دارد.

از سوی دیگر، موشک خرمشهر-۴ با سرجنگی سنگین و قابلیت حمل چند کلاهک (MIRV)، قدرت تخریب بسیار بالایی دارد و در بازدارندگی راهبردی نقش مهمی ایفا می‌کند، اما به‌دلیل استفاده از سوخت مایع و نیاز به زمان بیشتر برای آماده‌سازی، در مقابله با تهدیدات فوری یا پدافند فعال، کارایی کمتری دارد. سجیل و خیبرشکن نیز هرچند به‌خاطر سوخت جامد و تحرک‌پذیری عملیاتی مناسب هستند، اما در دقت، قدرت نفوذ یا فناوری‌های نوین نسبت به فتاح در رده پایین‌تری قرار می‌گیرند. در مجموع، با ترکیب دقت، سرعت، رادارگریزی و توان نفوذ، فتاح را می‌توان پیشرفته‌ترین و قوی‌ترین موشک حال حاضر ایران دانست.