تجلیل از بهروز بهزادی و محمد بلوری
در ادامه برنامه‌های تجلیل از پیشکسوتان حوزه رسانه در نمایشگاه مطبوعات با حضور الیاس حضرتی از بهروز بهزادی و محمد بلوری تجلیل شد.
ایسنا: در ادامه برنامه‌های تجلیل از پیشکسوتان حوزه رسانه در نمایشگاه مطبوعات با حضور الیاس حضرتی از بهروز بهزادی و محمد بلوری تجلیل شد.
الیاس حضرتی، مدیرمسئول روزنامه «اعتماد» در این مراسم که عصر روز پنجشنبه، ۲۲ آبان‌ماه، در محل برگزاری بیستمین نمایشگا مطبوعات و خبرگزاری‌های برگزار شد، اظهار کرد: آقای بهزادی و آقای بلوری سرمایه‌هایی هستند که باید افرادی در سطح خودشان درباره آنها صحبت کنند، من شاگرد این عزیزان هستم.
وی ادامه داد: در طول عمری که پشت سر گذاشته‌ام، خداوند سرنوشت را به گونه‌ای برای من رقم زده که افتخارات زیادی داشته‌ام؛ هم در دوران جنگ و هم در دوران نمایندگی مجلس، ولی هیچ دوره‌ای برای من دلنشین‌تر از دوره‌ای نبود که در کار رسانه‌ها و روزنامه اعتماد مشغول خدمت بودم. زیبایی این دوران به برکت آقای بهزادی و بلوری است. این لذت و زیبایی را این دو، برای من معنا بخشیده‌اند.
مدیر مسئول روزنامه «اعتماد» در ادامه با بیان این موضوع که با سیاستمداران زیادی رفاقت داشته است، اظهار کرد: از آنجا که صداقت پایه و اساس یک بنا را تشکیل می‌دهد، می‌شود بر روی آن بنا یک دیوار محکمی به نام اعتماد پایه‌گذاری کرد. فلسفه زندگی من و همچنین تشخیص اجتماعی من و راه حل برای خانواده و جامعه از دید من این است که باید محیطی بسازیم تا در آن اعتماد که امروز از آن به عنوان سرمایه ملی نام برده می‌شود، وجود داشته باشد. اعتماد شکل نمی‌گیرد مگر بر پایه صداقت. اگر امروز ما در جامعه از مشکلات موجود رنج می‌بریم، برای حل آنها باید روابط بین ملت و دولت به خصوص بین مردم و رسانه ملی براساس اعتماد متقابل ایجاد شود.
حضرتی سپس گفت: در روزنامه اعتماد آقای دکتر بهزادی ۱۰ سال به عنوان سردبیر سمت استادی ما را داشتند و به برکت وجود ایشان روزنامه اعتماد همچنان سرزنده و بالنده بین رسانه‌ها می‌درخشد. امروز این پایه را آقای بلوری در کنار آقای بهزادی بنا نهادند.
او در ادامه با اشاره به اهمیت رعایت اصل حق‌شناسی اظهار کرد: اصل حق‌شناسی ایجاب می‌کرد چنین مراسمی نه فقط در دوران نمایشگاه بلکه در روزهای متمادی در همه عرصه‌ها مخصوصا در عرصه رسانه که متاسفانه در ذهن مسئولان ما جایگاه خود را باز نکرده است اتفاق افتد.
حضرتی در پایان صحبت‌های خود تاکید کرد: روزنامه اعتماد، اعتماد نشد مگر با تدابیر و راهنمایی‌های دکتر بهزادی.
در این مراسم همچنین مسعود ابراهیمی دبیر گروه «شوک» روزنامه «ایران» در سخنانی مطرح کرد: خوشحال می‌شوم که آقای بلوری و بهزادی افتخار دهند من را به عنوان شاگرد بپذیرند. امیدوارم شاگرد خوبی برایشان باشم. افتخار آشنایی و کار کردن با این دو را از روزنامه ایران داشتم، خاطرات قبل از انقلاب آنها را زیاد شنیدم و همیشه سعی کرده‌ام این خاطرات را در ذهن خود نگه دارم و از آنها استفاده کنم.
او افزود: خوشحال می‌شدم اگر انجمن صنفی روزنامه نگاران فعال می‌شد و این نوع برنامه‌ها را این انجمن برگزار می‌کرد.
در بخش دیگری از این مراسم بهروز بهزادی نیز در سخنانی اظهار کرد: زمانی که در دانشگاه قبول شدم در دو رشته حقوق قضایی و روزنامه نگاری پذیرفته شدم. هرچقدر خانواده و اطرافیانم اصرار کردند که حقوق قضایی بخوانم نپذیرفتم و گفتم مرغ من یک پا دارد، من دوست دارم بنویسم نه اینکه به دادگاه بروم و اکنون نیز از این انتخابم خیلی خوشحالم.
او همچنین خاطراتی از دوران کاری خود تعریف کرد و توضیح داد: سال دوم دانشگاه بودم که روزنامه اطلاعات به چند کارآموز نیاز داشت. من به آنجا رفتم و پذیرفته شدم. بعد از مدتی بین دبیران بر سر انتخاب من دعوا شد و سرانجام نیز به سرویس حوادث رفتم، ۶ ماه نگذشته بود که دستور دادند من را استخدام کنند. همچنین بعد از چند ماه به عنوان سرپرست سرویس حوادث انتخاب شدم.
بهزادی افزود: در آن زمان کسی که کمتر از ۱۰ سال سابقه می‌داشت نمی‌توانست این شغل را داشته باشد. در آن زمان یک رقیب به نام آقای بلوری در روزنامه کیهان داشتم که نه تنها قدرت رقابت با او را نداشتم بلکه هر روز دغدغه داشتم که ایشان خبری داشته باشند و ما نداشته باشیم. بعد از مدتی راهی پیدا کردم و با چند نفر از خبرنگارانش دوست شدم. به طوری که آنها به من اطلاع می‌دادند که قرار است در صفحه آنها چه خبری بسته شود.
او همچنین اظهار کرد: آقای بلوری یکی از خوش‌قلم‌ترین‌ها در مطبوعات ایران است. از همکاران جوانم خواهش می‌کنم که بیایند نوشته‌های آقای بلوری را بخوانند چرا که این نوشته‌ها می‌تواند راهی باشد برای اینکه متوجه شوند چطور می‌توانند با مخاطب خود ارتباط برقرار کنند.
در بخش دیگری از این مراسم محمد بلوری در سخنانی گفت: قبل از آمدن آقای بهزادی به سرویس حوادث اطلاعات دوستی با سابقه در این حوزه داشتم. در آن زمان شخصی به نام هراتی پیدا شد که ادعا عنوان کرده بود شربتی برای معالجه سرطان یافته است. در نتیجه بیماران زیادی بودند که به او مراجعه می‌کردند. ما نیز خبرهای این موضوع را می‌نوشتیم، آن قدر راجع به داروی این شخص نوشته بودیم که وزارت بهداشت مجبور شد برای صحت این قضیه و این دارو تعدادی بیمار سرطانی را در بخشی از بیمارستان لقمان تحت مراقبت قرار دهد.
او ادامه داد: در چنین شرایطی ما دیگر دسترسی به اخبار این قضیه نداشتیم و راه بر ما بسته شد. تا اینکه با پرستاری که در این قسمت کار می‌کرد صحبت کردم و برایش در روزنامه کاری انجام دادم. او نیز هر روز خبرهایی را در این زمینه به ما می‌داد و ما چاپ می‌کردیم. اطلاعات از ما جا مانده و تیراژش پایین آمده بود تا اینکه آن پرستار اخراج شد و ارتباط ما با آن بخش قطع شد. یک هفته بعد دیدم روزنامه اطلاعات از این قضیه خبر کار می‌کند. بعدها فهمیدم در آنجا سرپرستاری بود که آقای بهزادی با او ازدواج کرده و از این طریق خبرها را می‌گرفته است.
در بخش دیگری از این مراسم بهروز بهزادی عنوان کرد: روزنامه نگاری ما با چند گسست روبرو شده است. یکی از این گسست‌ها مربوط به بعد از انقلاب است که در آن زمان بسیاری از اساتید و نویسنده‌های بزرگ ما رفتند و تجربیات آنها به جوان‌هایی که بعد از آنها آمدند، منتقل نشد.
او افزود: در دولت خاتمی روزنامه‌نگاری ما رشد و نمو پیدا کرد اما بعد از آن و در دولت احمدی نژاد گسست دوم ایجاد شد و این گسست ضربه زیادی به پیکر روزنامه نگاری ما زد.
این پیشکسوت روزنامه اطلاعات گفت: آن بخش از نیروهای امروز روزنامه نگاری ما که کارمند و کارگر مطبوعاتی نیستند و به مطبوعات عشق و علاقه دارند، کار خود را خوب بلدند و باید حمایت شوند، اما متاسفانه در کنار آنها کسانی قرار دارند که آنها را با مشکلاتی روبرو کرده‌اند.
بهزادی همچنین اظهار کرد: در حال حاضر ما در رسانه‌های خود غلط‌های زیادی داریم. حتی غلط‌های املایی هم دیده می‌شود. فیس بوک و شبکه های اجتماعی نوع نوشتار را عوض کردند و این نوع نوشتار دارد وارد رسانه‌ها می‌شود. ما باید کاری کنیم که روزنامه نگاری را از این نوع نوشتار جدا کنیم.
او در پایان صحبت‌های خود گفت: یکی از تاکیدات من به دوستان جوان این است که ادبیات روزنامه‌نگاری خود را حفظ کنند. دبیران و سردبیران امروز مطبوعات وظیفه دارند این کار را انجام دهند و این وظیفه را فرهنگ ما به آنها ابلاغ می کند نه جای خاصی.
محمد بلوری نیز در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: در حال حاضر روزنامه‌های ما باید ۷ میلیون نسخه تیراژ داشته باشند. سال ۵۷ روزنامه‌های اطلاعات و کیهان یک میلیون و ۲۰۰ هزار تیراژ داشتند که باز هم کفایت نمی‌کرد؛ در حال حاضر با ۷۵ میلیون جمعیت، یک میلیون و ۲۰۰ هزار تیراژ وجود دارد و ما باید ببینیم که چرا این اتفاق افتاده است.
اوبا اشاره به اهمیت انجمن‌های صنفی و فعالیت‌های صنفی اظهار کرد: ان‌شاءالله روزی بیاید که به دور از جناح‌ها و حزب‌ها،یک انجمن درست تشکیل شود تا همه صنفی فکر کنند.
الیاس حضرتی، مدیرمسئول روزنامه «اعتماد» در این مراسم که عصر روز پنجشنبه، ۲۲ آبان‌ماه، در محل برگزاری بیستمین نمایشگا مطبوعات و خبرگزاری‌های برگزار شد، اظهار کرد: آقای بهزادی و آقای بلوری سرمایه‌هایی هستند که باید افرادی در سطح خودشان درباره آنها صحبت کنند، من شاگرد این عزیزان هستم.
وی ادامه داد: در طول عمری که پشت سر گذاشته‌ام، خداوند سرنوشت را به گونه‌ای برای من رقم زده که افتخارات زیادی داشته‌ام؛ هم در دوران جنگ و هم در دوران نمایندگی مجلس، ولی هیچ دوره‌ای برای من دلنشین‌تر از دوره‌ای نبود که در کار رسانه‌ها و روزنامه اعتماد مشغول خدمت بودم. زیبایی این دوران به برکت آقای بهزادی و بلوری است. این لذت و زیبایی را این دو، برای من معنا بخشیده‌اند.
مدیر مسئول روزنامه «اعتماد» در ادامه با بیان این موضوع که با سیاستمداران زیادی رفاقت داشته است، اظهار کرد: از آنجا که صداقت پایه و اساس یک بنا را تشکیل می‌دهد، می‌شود بر روی آن بنا یک دیوار محکمی به نام اعتماد پایه‌گذاری کرد. فلسفه زندگی من و همچنین تشخیص اجتماعی من و راه حل برای خانواده و جامعه از دید من این است که باید محیطی بسازیم تا در آن اعتماد که امروز از آن به عنوان سرمایه ملی نام برده می‌شود، وجود داشته باشد. اعتماد شکل نمی‌گیرد مگر بر پایه صداقت. اگر امروز ما در جامعه از مشکلات موجود رنج می‌بریم، برای حل آنها باید روابط بین ملت و دولت به خصوص بین مردم و رسانه ملی براساس اعتماد متقابل ایجاد شود.
حضرتی سپس گفت: در روزنامه اعتماد آقای دکتر بهزادی ۱۰ سال به عنوان سردبیر سمت استادی ما را داشتند و به برکت وجود ایشان روزنامه اعتماد همچنان سرزنده و بالنده بین رسانه‌ها می‌درخشد. امروز این پایه را آقای بلوری در کنار آقای بهزادی بنا نهادند.
او در ادامه با اشاره به اهمیت رعایت اصل حق‌شناسی اظهار کرد: اصل حق‌شناسی ایجاب می‌کرد چنین مراسمی نه فقط در دوران نمایشگاه بلکه در روزهای متمادی در همه عرصه‌ها مخصوصا در عرصه رسانه که متاسفانه در ذهن مسئولان ما جایگاه خود را باز نکرده است اتفاق افتد.
حضرتی در پایان صحبت‌های خود تاکید کرد: روزنامه اعتماد، اعتماد نشد مگر با تدابیر و راهنمایی‌های دکتر بهزادی.
در این مراسم همچنین مسعود ابراهیمی دبیر گروه «شوک» روزنامه «ایران» در سخنانی مطرح کرد: خوشحال می‌شوم که آقای بلوری و بهزادی افتخار دهند من را به عنوان شاگرد بپذیرند. امیدوارم شاگرد خوبی برایشان باشم. افتخار آشنایی و کار کردن با این دو را از روزنامه ایران داشتم، خاطرات قبل از انقلاب آنها را زیاد شنیدم و همیشه سعی کرده‌ام این خاطرات را در ذهن خود نگه دارم و از آنها استفاده کنم.
او افزود: خوشحال می‌شدم اگر انجمن صنفی روزنامه نگاران فعال می‌شد و این نوع برنامه‌ها را این انجمن برگزار می‌کرد.
در بخش دیگری از این مراسم بهروز بهزادی نیز در سخنانی اظهار کرد: زمانی که در دانشگاه قبول شدم در دو رشته حقوق قضایی و روزنامه نگاری پذیرفته شدم. هرچقدر خانواده و اطرافیانم اصرار کردند که حقوق قضایی بخوانم نپذیرفتم و گفتم مرغ من یک پا دارد، من دوست دارم بنویسم نه اینکه به دادگاه بروم و اکنون نیز از این انتخابم خیلی خوشحالم.
او همچنین خاطراتی از دوران کاری خود تعریف کرد و توضیح داد: سال دوم دانشگاه بودم که روزنامه اطلاعات به چند کارآموز نیاز داشت. من به آنجا رفتم و پذیرفته شدم. بعد از مدتی بین دبیران بر سر انتخاب من دعوا شد و سرانجام نیز به سرویس حوادث رفتم، ۶ ماه نگذشته بود که دستور دادند من را استخدام کنند. همچنین بعد از چند ماه به عنوان سرپرست سرویس حوادث انتخاب شدم.
بهزادی افزود: در آن زمان کسی که کمتر از ۱۰ سال سابقه می‌داشت نمی‌توانست این شغل را داشته باشد. در آن زمان یک رقیب به نام آقای بلوری در روزنامه کیهان داشتم که نه تنها قدرت رقابت با او را نداشتم بلکه هر روز دغدغه داشتم که ایشان خبری داشته باشند و ما نداشته باشیم. بعد از مدتی راهی پیدا کردم و با چند نفر از خبرنگارانش دوست شدم. به طوری که آنها به من اطلاع می‌دادند که قرار است در صفحه آنها چه خبری بسته شود.
او همچنین اظهار کرد: آقای بلوری یکی از خوش‌قلم‌ترین‌ها در مطبوعات ایران است. از همکاران جوانم خواهش می‌کنم که بیایند نوشته‌های آقای بلوری را بخوانند چرا که این نوشته‌ها می‌تواند راهی باشد برای اینکه متوجه شوند چطور می‌توانند با مخاطب خود ارتباط برقرار کنند.
در بخش دیگری از این مراسم محمد بلوری در سخنانی گفت: قبل از آمدن آقای بهزادی به سرویس حوادث اطلاعات دوستی با سابقه در این حوزه داشتم. در آن زمان شخصی به نام هراتی پیدا شد که ادعا عنوان کرده بود شربتی برای معالجه سرطان یافته است. در نتیجه بیماران زیادی بودند که به او مراجعه می‌کردند. ما نیز خبرهای این موضوع را می‌نوشتیم، آن قدر راجع به داروی این شخص نوشته بودیم که وزارت بهداشت مجبور شد برای صحت این قضیه و این دارو تعدادی بیمار سرطانی را در بخشی از بیمارستان لقمان تحت مراقبت قرار دهد.
او ادامه داد: در چنین شرایطی ما دیگر دسترسی به اخبار این قضیه نداشتیم و راه بر ما بسته شد. تا اینکه با پرستاری که در این قسمت کار می‌کرد صحبت کردم و برایش در روزنامه کاری انجام دادم. او نیز هر روز خبرهایی را در این زمینه به ما می‌داد و ما چاپ می‌کردیم. اطلاعات از ما جا مانده و تیراژش پایین آمده بود تا اینکه آن پرستار اخراج شد و ارتباط ما با آن بخش قطع شد. یک هفته بعد دیدم روزنامه اطلاعات از این قضیه خبر کار می‌کند. بعدها فهمیدم در آنجا سرپرستاری بود که آقای بهزادی با او ازدواج کرده و از این طریق خبرها را می‌گرفته است.
در بخش دیگری از این مراسم بهروز بهزادی عنوان کرد: روزنامه نگاری ما با چند گسست روبرو شده است. یکی از این گسست‌ها مربوط به بعد از انقلاب است که در آن زمان بسیاری از اساتید و نویسنده‌های بزرگ ما رفتند و تجربیات آنها به جوان‌هایی که بعد از آنها آمدند، منتقل نشد.
او افزود: در دولت خاتمی روزنامه‌نگاری ما رشد و نمو پیدا کرد اما بعد از آن و در دولت احمدی نژاد گسست دوم ایجاد شد و این گسست ضربه زیادی به پیکر روزنامه نگاری ما زد.
این پیشکسوت روزنامه اطلاعات گفت: آن بخش از نیروهای امروز روزنامه نگاری ما که کارمند و کارگر مطبوعاتی نیستند و به مطبوعات عشق و علاقه دارند، کار خود را خوب بلدند و باید حمایت شوند، اما متاسفانه در کنار آنها کسانی قرار دارند که آنها را با مشکلاتی روبرو کرده‌اند.
بهزادی همچنین اظهار کرد: در حال حاضر ما در رسانه‌های خود غلط‌های زیادی داریم. حتی غلط‌های املایی هم دیده می‌شود. فیس بوک و شبکه های اجتماعی نوع نوشتار را عوض کردند و این نوع نوشتار دارد وارد رسانه‌ها می‌شود. ما باید کاری کنیم که روزنامه نگاری را از این نوع نوشتار جدا کنیم.
او در پایان صحبت‌های خود گفت: یکی از تاکیدات من به دوستان جوان این است که ادبیات روزنامه‌نگاری خود را حفظ کنند. دبیران و سردبیران امروز مطبوعات وظیفه دارند این کار را انجام دهند و این وظیفه را فرهنگ ما به آنها ابلاغ می کند نه جای خاصی.
محمد بلوری نیز در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: در حال حاضر روزنامه‌های ما باید ۷ میلیون نسخه تیراژ داشته باشند. سال ۵۷ روزنامه‌های اطلاعات و کیهان یک میلیون و ۲۰۰ هزار تیراژ داشتند که باز هم کفایت نمی‌کرد؛ در حال حاضر با ۷۵ میلیون جمعیت، یک میلیون و ۲۰۰ هزار تیراژ وجود دارد و ما باید ببینیم که چرا این اتفاق افتاده است.
اوبا اشاره به اهمیت انجمن‌های صنفی و فعالیت‌های صنفی اظهار کرد: ان‌شاءالله روزی بیاید که به دور از جناح‌ها و حزب‌ها،یک انجمن درست تشکیل شود تا همه صنفی فکر کنند.
ارسال نظر