زیباترین ساختمان‌های مدرن که با «بتن قرمز» ساخته شده‌اند

فرادید: بتن همواره به مصالحی مدرن شناخته می‌شود؛ ماده‌ای با استحکام سازه‌ای، پرداخت خام و رنگ خاکستری مشخص که در معماری قرن بیستم به نماد عملکردگرایی و ماندگاری تبدیل شد. اما بتن محدود به این هویت رنگی نیست.

رنگ بتن نتیجه‌ی نوع سیمان، سنگ‌دانه‌ها و ترکیب شیمیایی بکاررفته در ترکیب آن است و می‌توان آن را به‌شکل هدفمند از راه رنگ‌دانه‌ها تغییر داد. میان طیف گسترده‌ی رنگ‌ها، قرمز جایگاه ویژه‌ای دارد، نه‌تنها به دلیل هیجان بصری، بلکه به دلیل توانایی ریشه‌دار کردن بناها با زمینه‌ی محیطی، برانگیختن ارجاعات فرهنگی و القاء حضور مادی و ملموس به سبکی از معماری که هم بنیادین و هم سرشار از بیان است. 

رنگ‌آمیزی بتن با افزودن رنگ‌دانه‌های معدنی (بیشتر اکسیدهای آهن) طی فرایند ترکیب کردن انجام می‌شود. برخلاف رنگ‌ها یا پوشش‌هایی که تنها روی سطح اعمال می‌شوند، این رنگ‌دانه‌ها به درون جرم بتن نفوذ می‌کنند و در نتیجه، رنگ به‌شکل یکنواخت در سراسر ماده پخش شده و در طول زمان پایدار باقی می‌ماند. رنگ‌دانه‌های قرمز بیشتر از اکسید آهن (Fe₂O₃) استخراج می‌شوند، ترکیبی طبیعی که در رس، هماتیت و سایر کانی‌های آهن‌دار یافت می‌شود. این رنگ تیره و خاکی، پیوندی میان ساخت‌وساز معاصر و فنون باستانی برقرار می‌کند، از ملات‌های پوزولانی روم باستان گرفته تا ساختمان‌های خاک سرخ در غرب آفریقا و آمریکای جنوبی.

این رنگ‌پذیری ذاتی چیزی ورای تنوع زیبایی‌شناختی است و این امکان را فراهم می‌کند که معماری با زمینه‌ی زمین‌شناختی خود پیوند برقرار کند و بازتابی از رنگ خاک یا رسوبات اطراف باشد. در موارد دیگر، شدت رنگ می‌تواند نقش مدنی یا فرهنگی یک بنا را نشان دهد. انتخاب رنگ قرمز تنها نمادین نیست، بلکه ماهیت مادی دارد. این انتخاب بر چگونگی جذب نور توسط ساختمان، نحوه‌ی فرسایش آن و نحوه‌ی تضاد یا هماهنگی‌اش با مناظر پیرامون اثر می‌گذارد. این رنگ همواره حضوری بدون نیاز به تزئین دارد. 

در این نوشتار، ۱۵ پروژه‌ی معماری را می‌بینید که از بتن رنگ‌دانه‌ای قرمز نه به‌عنوان پوشش سطحی، بلکه به‌عنوان بخش یکپارچه‌ای از ساختار و بیان معماری بهره گرفته‌اند. این پروژه‌ها کاربری‌ها و جغرافیاهای گوناگونی را در بر می‌گیرند و نشان می‌دهند چگونه بتن قرمز می‌تواند به‌شکل ظریف یا جسورانه، هم در نقش سازه‌ای و هم در ایجاد فضا و حس‌وحال کاربرد داشته باشد. این پروژه‌ها بازتاب گرایش روبه‌رشد به سبکی از معماری هستند که از راه رنگ ماده سخن می‌گوید، جایی که طراحی نه تنها از فرم، بلکه از ترکیب شیمیایی و زمین‌شناسی مصالح آغاز می‌شود.