عسل خام بهتر است یا حرارت دیده؟

ایسنا: عسل را می‌توان به روش‌های مختلفی برداشت و فرآوری کرد.

عسل، غذایی است که توسط زنبورها و برای زنبورها تهیه می‌شود اما بسیاری از مردم نیز از آن لذت می‌برند و هزاران سال است که به خاطر طعم شیرینش، خوردنیِ محبوب انسان‌هاست.

طبیعی سرشار از آنتی‌اکسیدان، آنزیم‌های مفید و مواد مغذی است که به تقویت سیستم ایمنی، بهبود هضم و محافظت از سلول‌ها کمک می‌کند.

دولت ایالات متحده تعریف رسمی از عسل خام ندارد اما «هیئت ملی عسلِ» آمریکا می‌گوید به طور کلی عسل خام، عسلی است که حرارت ندیده است.

خوردن عسل خام بی‌خطر است، اگرچه کودکان زیر یک سال باید از مصرف همه انواع عسل‌ اجتناب کنند.

برخی از انواع عسل نیز ممکن است فیلتر نشده باشند.

عسل فیلتر نشده یعنی عسلی که بعد از برداشت، از صافی‌های ریز صنعتی عبور داده نشده است. در عسل فیلترشده (کارخانه‌ای)، ذرات ریز موم، گرده گل و گاهی تکه‌های خیلی کوچک زنبور از عسل جدا می‌شوند تا ظاهری شفاف و یکنواخت داشته باشد.

اما در عسل فیلترنشده، این مواد طبیعی باقی می‌مانند و به همین دلیل ممکن است کدرتر باشد یا ذرات ریز در آن دیده شوند ولی قابل خوردن و البته سالم‌تر است.

در واقع عسل فیلترنشده طبیعی‌تر است و مواد مغذی مثل گرده گل و آنزیم‌ها را بیشتر حفظ می‌کند.

همچنین مکان‌هایی که عسل تولید می‌کنند معمولاً قبل از فروش، آن را فرآوری یا پاستوریزه می‌کنند. این بدان معناست که آن را در دمای بالا گرم می‌کنند تا سلول‌های مخمر را از بین ببرند.

عسل پاستوریزه عسلی است که برای افزایش ماندگاری و جلوگیری از شکرک زدن، در دمای بالا حرارت داده می‌شود.

این کار باعث می‌شود عسل شفاف‌تر و روان‌تر باشد اما در عین حال بخشی از آنزیم‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و مواد مفید طبیعی عسل از بین می‌رود.

یعنی ارزش غذایی‌ عسل پاستوریزه کمتر از عسل خام یا فیلترنشده‌ است.

با این حال عسل طبیعی حتی وقتی فرآوری می‌شود نیز همچنان مواد مغذی و آنتی‌اکسیدان‌های خود را حفظ می‌کند.