تصویر بشقاب پرنده در پاپیروس سه هزار ساله

گجت نیوز: این پاپیروس باستانی که در موزه قاهره نگهداری می‌شود، تصویری عجیب از یک شیء بشقاب‌مانندِ بسیار درخشان را با پایه‌های فرود بر فراز ابوالهول به نمایش می‌گذارد. این شیء، با هیچ نماد یا شمایل مصری دیگری مطابقت ندارد؛ گرچه تصاویر مشابهی از «ماشین‌های پرنده» در معبد ستی اول وجود دارد، اما آنها جعلی تشخیص داده شده‌اند.

بشقاب پرنده بر فراز ابوالهول: تصویر پاپیروس چه چیزی را نشان می‌دهد؟

شیء عجیب در پاپیروس تدج‌خونسوئیفانخ، به شکل دیسکی با نور شدید ترسیم شده است. این توصیف، بسیار شبیه به بشقاب پرنده‌هایی است که امروزه مردم گزارش می‌دهند. این پاپیروس باستانی در مطالعه‌ای با عنوان «فضا و زمان کهن‌الگویی، تصاویر الهه آسمان نات در سه مقبره سلطنتی پادشاهی جدید و ارتباط آن با راه شیری» توسط آماندا آلیس ماراولیا بررسی شده است.

با دقت در نسخه خطی، شیء دیسک‌مانند با گنبدی نورانی دیده می‌شود که گویی با سه پایه بر ابوالهول فرود آمده است. اما اگر این شیء واقعاً یک بشقاب پرنده باشد، اهمیت ابوالهول چیست؟ آیا ممکن است این تصویر، گیاهی عجیب یا نوعی حشره باشد؟

راز ابوالهول و ارتباط آن با بشقاب پرنده

منشا ابوالهول ناشناخته است و این موضوع، تفسیر پاپیروس را دشوارتر می‌کند. میزان فرسایش ابوالهول نشان می‌دهد قدمت آن به ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. این بنای باستانی، رازهای خود را هزاران سال پنهان نگه داشته است.

گفته می‌شود پژوهشگران، گذرگاه‌هایی به اتاق‌های پنهان زیر ابوالهول یافته‌اند و برخی معتقدند این بنا، حقیقت وجود ما را در خود جای داده است. ابوالهول به حق، یکی از مرموزترین بناهای روی زمین است. وقتی این بنای عظیم برای اولین بار کشف شد، تا سرش در زیر شن مدفون بود. قرن‌ها، بازدیدکنندگان و محققان تصور می‌کردند تنها همین بخش قابل مشاهده وجود دارد.

اما امیل بارایز، مهندس فرانسوی، متقاعد شد که چیزهای بیشتری در زیر سطح پنهان است. او پس از ۱۱ سال کاوش، پیکر عظیم شیرمانندی را از زیر خاک بیرون آورد و ابوالهول را با شکوه کامل به جهانیان معرفی کرد. این بنا، بزرگترین مجسمه یکپارچه روی زمین است.

علاوه بر پاپیروس تصویر بشقاب پرنده، مدرک باستانی دیگری از تماس فرازمینی‌ها با مصر باستان وجود دارد: پاپیروس تولی. این نسخه خطی، صحنه‌ای باورنکردنی را شرح می‌دهد. ترجمه متن طبق گفته آر. سدریک لئونارد:

«در سال ۲۲، سومین ماه زمستان، ساعت ششم روز […] در میان کاتبان خانه زندگی، دیسک آتشین عجیبی در آسمان دیده شد. بدون سر بود. دهانش بوی بدی منتشر می‌کرد. طول و عرض بدنش یک میله بود. صدایی نداشت. به سمت خانه اعلیحضرت آمد. قلب آنها مضطرب شد و بر زمین افتادند. به نزد پادشاه رفتند تا گزارش دهند. اعلیحضرت دستور داد که طومارهای خانه زندگی بررسی شوند. اعلیحضرت درباره همه این وقایع تأمل کرد.»

«پس از چند روز، تعدادشان در آسمان بیشتر شد. در آسمان، بیش از خورشید درخشیدند و تا مرزهای چهار ستون آسمان امتداد یافتند […] موقعیت دیسک‌های آتشین قدرتمند بود. سپاه پادشاه، با حضور اعلیحضرت، نظاره‌گر بودند. بعد از شام بود که دیسک‌ها در آسمان، به سمت جنوب اوج گرفتند. ماهی و دیگر موجودات فرار از آسمان باریدند: شگفتی که از زمان پیدایش کشور بی‌سابقه بود. اعلیحضرت دستور داد بخور بسوزانند تا قلب آمون رع، خدای دو سرزمین، آرام شود. و مقرر شد این واقعه در سالنامه خانه زندگی ثبت شود تا برای همیشه به یادگار بماند.»

آیا ممکن است شیء دیسک‌مانند روی ابوالهول، یکی از همان دیسک‌های آتشین پاپیروس تولی باشد؟ برای اطلاعات بیشتر درباره این شیء مرموز، می‌توانید کتاب «اسناد پنهان» نوشته وین هرشل را مطالعه کنید