«شبگرد مصری» پس از ۶۰ سال به ایران بازگشت

ایرنا: همزمان با روز جهانی پرندگان مهاجر که هر ساله در دومین شنبه ماه‌های می و اکتبر برگزار می‌شود، استان گیلان شاهد بازگشت شبگرد مصری پس از ۶۰ سال بود که توجه علاقه‌مندان به طبیعت و پرنده‌نگری را به خود جلب کرد.

شبگرد مصری، یکی از پرندگان مهاجر به ایران و از حیث پرنده نگری بسیار ارزشمند است، این پرنده پس از حدود ۶۰ سال بار دیگر در گیلان مشاهده شد

این مشاهده نشان‌دهنده اهمیت زیستگاه‌های طبیعی گیلان برای پرندگان به ویژه گونه‌های مهاجر است،

در این میان، نقش پرنده نگرها، پرنده شناسان و عکاسان طبیعت همچون عطا خالق‌پور بسیار قابل توجه است. این پرنده‌نگر موفق شد تصویر این گونه را ثبت و مستندسازی کنند تا سندی ارزشمند برای جامعه علمی و دوستداران محیط زیست فراهم شود.

شبگرد مصری یا شبگرد دشتی با اندازه ۲۵ سانتیمتر، پر و بالش خیلی کمرنگ تر و به طور محسوسی خاکی رنگ تر از شبگرد معمولی است که در پرواز بالها و دمش خیلی دراز به نظر می آید.

زیستگاه این پرنده مناطق باز با بوته‌های خشک پراکنده، جنگل‌های تنک، زمین‌های زراعی ناهموار است و روی زمین آشیانه می سازند. در گیلان دو گونه شبگرد معمولی و شبگرد مصری گرارش شده است. ‌

استان گیلان، با طبیعت بی‌نظیر خانه‌ای امن برای گونه‌های نادر و ارزشمند است.

گیلان اگرچه یکی از کوچکترین استان‌های کشور است و ۹ دهم از مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد اما دارای پتانسیل‌های ملی و جهانی بسیاری است و پرندگان که یکی از مهمترین شاخص‌های حیات وحش در دنیاست ظرفیت عظیم پرنده‌نگری را برای این استان رقم زده است.

استان گیلان دارای پنج منطقه حفاظت شده، پنج پناهگاه حیات وحش، یک پارک ملی، ۶ منطقه شکار ممنوع و چهار اثر طبیعی ملی (در مجموع با مساحت بیش از ۲۷۳ هزار و ۴۱۴ هکتار) است که این میزان در حدود ۱۴/۹۸ درصد از مساحت استان را تشکیل می‌دهد.

به دلیل اهمیت حفاظت از زیستگاه‌های پرندگان مهاجر، سازمان‌های جهانی فرصت‌هایی را با عناوینی چون روز جهانی تالاب‌ها، روز جهانی پرندگان مهاجر و مانند آن در قامت جهانی نام‌گذاری کرده‌اند تا در راستای حفاظت از این گونه‌ها و زیستگاه‌های حساس و شکننده‌شان ایجاد حساسیت نمایند.

پرندگان مهاجر جمعیتی از دنیای پرندگانند که نیازمند حمایت و حفاظت بیشتر هستند و هیچ کشوری به تنهایی قادر به حفاظت کامل از آنها نیست زیرا آنها هر بخشی از چرخه زندگی خود را در کشوری و حتی قاره‌ای می‌گذرانند؛ بنابراین جهان برای حفاظت از پرندگان مهاجر نیازمند اطلاع‌رسانی عمومی است.