میانجی جدید وارد مذاکرات هسته‌ای ایران شد

ایرنا: روزنامه الاخبار لبنان با اشاره به وضعیت همکاری بین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی، نوشت: تهران در پرونده هسته‌ای خود به دنبال مدیریت بحران است و اولویت کنونی آن بازگرداندن بازدارندگی نظامی است.

به گزارش روزنامه الاخبار، مصر در کنار تلاش‌هایش برای آتش‌بس در غزه و کاهش تنش بین «اسرائیل» و لبنان، وارد نقش میانجی‌گری در پرونده هسته‌ای ایران شده است. قاهره با هماهنگی «عبدالفتاح السیسی» رئیس جمهور این کشور، گفتگوهایی بین وزیر خارجه مصر، همتای ایرانی‌اش «عباس عراقچی» و «رافائل گروسی» مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انجام داده تا به دنبال کاهش تنش و حفظ ثبات منطقه باشد.

در ادامه این گزارش آمده است: ایران و آژانس در شهریور ماه (سپتامبر گذشته) توافقی برای ازسرگیری همکاری امضا کردند، اما بازگشت تحریم‌های بین‌المللی در پایان همان ماه باعث فروپاشی آن توافق شد. اکنون ایران سطح همکاری خود با آژانس را کاهش داده و با استناد به پایان یافتن مهلت قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، خود را از برخی تعهدات سختگیرانه آژانس مبرا می‌داند. تهران می‌گوید چون غرب از مکانیسم «ماشه» سوء‌استفاده کرده، دیگر الزامی به اجرای نظارت‌های ویژه ندارد.

الاخبار افزود: ایران در نتیجه به‌دنبال محدود کردن دسترسی آژانس به سطح نظارت عادی است تا برنامه هسته‌ای‌اش از وضعیت «نظارت استثنایی» به حالت عادی برگردد. از نگاه ایران، تجربه جنگ تابستان گذشته و نیاز به بازسازی بازدارندگی نظامی، اجازه انعطاف زیاد در مذاکرات هسته‌ای را نمی‌دهد.

به نوشته این روزنامه لبنانی، در مقابل، آژانس و کشورهای غربی با فشارهای رسانه‌ای و فنی تلاش می‌کنند ایران را به همکاری بیشتر وادار کنند و خواستار توقف غنی‌سازی و بازگشت بازرسان هستند. اما تهران بر حق حاکمیتی خود در غنی‌سازی و صلح‌آمیز بودن برنامه‌اش تأکید دارد و لغو تحریم‌ها و تضمین امنیتی در برابر حملات آینده را خواستار است.

«در این میان، مصر سعی دارد نقش میانجی متعادلی میان ایران و غرب ایفا کند و اجازه ندهد کشورهای دیگری مثل قطر یا عمان انحصار این نقش را در دست بگیرند. انتظار می‌رود در ماه‌های آینده همکاری محدود ایران و آژانس ادامه یابد، مذاکرات فنی دوره‌ای انجام شود، اما توافق نهایی حاصل نشود.»

الاخبار در پایان گزارش خود نوشته است: وضعیت پرونده هسته‌ای ایران در مرحله‌ای از «توازن ناپایدار اما قابل مدیریت» قرار دارد؛ نه بحران شدیدی در راه است و نه توافق فراگیر، بلکه نوعی آرامش شکننده تا شکل‌گیری نظم امنیتی پایدار جدید در خاورمیانه برقرار خواهد بود.