یک مجسمه جشن دیشب تهران را تحت تاثیر قرار داد

برترین‌ها: شب گذشته جشنی در میدان انقلاب برگزار شد که متولی آن شهرداری تهران بود، مجید واشقانی اجرای جشن را به عهده داشت و چند خواننده در آن اجرا کردند، حامد همایون، پرواز همای و راغب و یکی دو نفر دیگر. در این مراسم از یک مجسمه رونمایی شد که به نوعی تصویری از بازسازی ‌نبرد اِدِسا (۲۶۰ میلادی) بین شاپور یکم، شاهنشاه ساسانی و سپاه روم به فرماندهی امپراتور والرین رخ داد و ایران فاتح جنگ شد و آن آقای والرین زانو زد.

حالا رونمایی از این مجسمه چه اهمیتی دارد؟ مساله اینجاست که برخی فکر می‌کنند، بخش‌هایی از حکومت که خیلی به ملی‌گرایی بها نمی‌داده، حالا در پی تقویت احساسات عمومی در جهت ملی‌گرایی هست، یعنی مثلا از این مجسمه رونمایی می‌کند تا حس همدلی ایجاد شود. در چنین شرایطی برخی می‌گویند تمرکز روی نشانه‌های ملی یک امر موقت و زودگذر است و برخی هم اعتقاد دارند در هر صورت این مساله را باید به فال نیک گرفت، آن هم وقتی در دوران زمامداری فردی رادیکال چون علیرضا زاکانی رخ می‌دهد. امروز روزنامه همشهری صفحه اولش را به همین رویداد اختصاص داده بود، البته فرهیختگان هم صفحه اولش را شبیه همشهری بسته بود. رسانه‌هایی که در حالت عادی به گمان برخی بیشتر مذهبی هستند تا ملی. به هر حال در ادامه مجموعه‌ای از نظرات متنوع را می‌بینید، از طیف‌های متفاوت فکری و سیاسی که به ابعاد مختلف این ماجرا پرداخته‌اند، مثلا آیا این واقعا کتاب‌های درسی هم دچار تحول می‌شوند؟ آیا اسم خلافکارهای سریال‌های صداوسیما دیگر فقط ایرانی نخواهد بود؟

مهدی شادکام، پژوهشگر تاریخ نوشت:  نفس ساختن مجسمه پیروزی شاپور ساسانی بر وارلین موجب افتخار و غرور ایرانی و در جهت تقویت هویت ملی عملی قابل ستایش و تقدیر است اما کاش کارفرما هنرمند سازنده رو دوتا چهارراه می‌برد اونورتر تا مجسمه فردوسی رو از نزدیک ببینه لااقل پرداخت و ساخت و تناسبات مجسمه‌سازی  رو از نزدیک ببینه!

کاربری با نام مستعار بهرام گور اما  نظر دیگری داشت:  آقا با کمال احترام به شما و علمتون ، کیفیت این کار در وهله دوم اهمیت است، چیزی که اتفاق افتاده مثل یک زلزله در کشور است بعد از ۵٠ سال جنگ و دشمنی با ایرانگرایی امروز میبینیم که تبدیل به فصل الخطاب شده، مسلما کیفیت کار به مرور بهتر و بهتر خواهد شد. باید از کار نیکو حمایت کرد تا بهتر شود.

مرتضی هاشمی، جامعه شناس هم نوشت:  دو نکته‌ در مورد مجسمه‌ی جدید شاپور و والرین که در میدان انقلاب نصب شده:

۱. جامعه مدت‌هاست به نوعی ملی‌گرایی گرایش پیدا کرده و الان آرام آرام حکومت داره این گرایش رو به رسمیت می‌شناسه. این به رسمیت شناختنِ جامعه و تطور آرامِ ایدئولوژیِ رسمی به نفع همگان است و اتفاقی فرخنده.

۲. بدنه‌ی مدیران کشور معضل بزرگی در درک هنری و زیبایی‌شناسی دارن. مجسمه‌ی جدید شاپور یکم بین مجسمه‌ی زیبای میدان فردوسی و سنگ‌نگاره‌ی شگفت‌انگیزِ ساسانی در مرودشت شبیه یک کیچ و اثر هنری بدسلیقه و سفارشی و خالی از ذوقه. مدیر شهری باید درکی از زیبایی داشته باشه.

احسان بداغی، روزنامه‌نگار هم گفت: جدا از کیفیت هنری نازل مجسمه شاپورساسانی، مهمترین مساله این است که ۴۵سال انکار موکد ارزش‌های ایران باستان درتناقض با ارجاع به افتخارات آن بعد از جنگ ۱۲روزه است. اگر این کارها یک سواستفاده سیاسی از تاریخ ایران نیست، رسما در تصمیماتی مثل محتوای درسی کتاب‌های تاریخ تجدیدنظر کنید.

رضوان قاسمی، فعال رسانه‌ای در واکنش به مجسمه نوشت:  عالی بود خدا قوت

فقط اون آهنگ های جینگیلی مستون در شان این برنامه فاخر و این ایام نبود

اگر قرار باشه بازم کنسرت خیابونی بگذارید و بیان اونجا آهنگ های دختر پسری بخونن من نمیرم به نظرم گسترش فحشاست

در مجموع برنامه امشب خوب بود، تشکر

علیرضا عادلوند کاربر توئیتر گفته:  سنگ‌نگاره شاپور اول و زانو زدن والریانوس در برابر او پرتکرارترین کتیبه باستانی ایران و دارای چهار نسخه مختلف در جاهای مختلفی است.

یادواره او مبارک بادا

اما برای من که در دوران دانشجوئی بخاطر داشتن کتاب کارنامه اردشیر بابکان محاکمه شدم و نزدیک بود اخراجم کنند، کمی قضیه دردناک است.

حسنین حداد، کارگردان بعد از رونمایی این مجسمه توصیه متفاوتی کرد: عینک‌های سیاسی خود را بردارید و به ایرانی‌ترین اتفاقی که امشب در شهر تهران رقم خورد بدون قضاوت نگاه کنید، تقریبا تمام اقشار در فضایی حماسی زیر چتر اتحاد مقدس حضور داشتند و بر خلاف پیش‌قضاوت عده‌ای که همیشه خط‌کش منطقشان سیاسی کاری است آیین حماسی رونمایی از مجسمه والرین برگزار شد.

تیرداد بنکدار،  فعال رسانه‌ای  با لحن کنایه‌آمیز خطاب به مسئولین نوشت:   حالا که شکر خدا شاپور‌ ساسانی دیگه طاغوت نیست و قهرمان مبارزه با استکبار جهانی شده لطفاً اسم این خیابون شاپور رو هم برگردونید، این خطی‌هایی که دیگه معلوم شد ضد انقلاب نیستن هنوز می‌‌گن سر شاپور به جای وحدت اسلامی، آگاهی هم همینطور، غیرپزشکی دانشگاه جندی‌شاپور و بندر شاپور هم هست!

یک کاربر به  نام سمیه توحیدلو هم گفته:  جدای از کیفیت کار، به نظرم این بازگشت به شخصیت‌های ملی مانند ارش کمانگیر یا شاپور ساسانی در نوع خودش جالب و قابل تقدیر است.از آن موضوعاتی که طبق معمول اگر زودتر اتفاق می‌افتاد اثرش چندبرابر بود. مثلا همان موقع که تصمیم گرفتند ردپای این شاهان را از کتب درسی پاک کنند.