وقتی پژو به جنگ بنز و بی‌ام‌و رفت

گجت‌نیوز: سدان پژو ۶۰۷ آخرین تلاش جاه‌طلبانه شیر فرانسوی برای ورود به قلمرو اشرافی سدان‌های آلمانی بود که هرگز نتوانست سایه مرسدس بنز و بی ام و را کنار بزند.

برندهای فرانسوی از دیرباز با تولید سدان‌های لوکس و تشریفاتی بیگانه هستند و به‌طور کلی تخصص و تمرکز برندهایی مانند رنو، سیتروئن و پژو بر ساخت خودرو مردمی و اقتصادی در حجم بالا بوده است. در اوج دوران طلایی هاچ‌بک‌ها، ورود به کلاس سدان‌های لوکس که تحت سیطره آلمانی‌ها قرار داشت، برای آن‌ها شبیه به یک امر غیرممکن بود. اما در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، شیر قدیمی فرانسه تصمیم گرفت این قاعده را به‌شکلی جاه‌طلبانه زیر پا بگذارد.

پس از تلاش‌های نسبتاً محدود با مدل‌هایی مانند پژو ۶۰۵، این شرکت با اعتمادبه‌نفسی بی‌سابقه پژو ۶۰۷ را به‌عنوان پرچمدار و اوج توان مهندسی و طراحی خود معرفی کرد. این حرکت تنها یک تمرین طراحی یا یک خودروی مفهومی برای سنجش واکنش بازار نبود؛ بلکه یک تصمیم راهبردی برای ورود تمام‌عیار و تولید انبوه به بازار لوکس‌ها بود. هدف از عرضه سدان پژو ۶۰۷، رقابت مستقیم و شانه به شانه با نام‌های بزرگی بود که سال‌ها حکمرانی می‌کردند. با این حال پروژه فرانسوی‌ها با یک شکست بزرگ همراه شد.

سدان پژو ۶۰۷؛ اوج اعتمادبه‌نفس فرانسوی‌ها

سدان پژو ۶۰۷ در زمان معرفی، فراتر از یک سدان پرچمدار ساده بود و نمادی از بلوغ فنی و اوج اعتمادبه‌نفس سازنده فرانسوی در اوایل هزاره جدید محسوب می‌شد. برخلاف روند رایج بازار اروپا که به سمت اسپرت‌گرایی و هندلینگ تهاجمی‌تر متمایل بود، استراتژی پژو برای ۶۰۷ کاملاً متفاوت و متمایز بود. آن‌ها آگاهانه از طراحی‌های رادیکال و هندلینگ فوق‌العاده خشک فاصله گرفتند و تمام تمرکز مهندسی خود را بر آرامش، راحتی سرنشینان و کیفیت ساخت دقیق گذاشتند.

مدیران ارشد پژو بر این باور بودند که خریداران در کلاس سدان‌های لوکس دیگر مانند گذشته احساسی و صرفاً بر اساس پرستیژ سنتی برند تصمیم نمی‌گیرند. آن‌ها تصور می‌کردند که یک جایگزین منطقی که آسایش روزمره را بر عملکرد افراطی پیست ارجحیت می‌دهد، بتواند جای پای خود را در مقابل برندهای کلیشه‌ای و غالباً بیش‌ازحد سفت و سخت آلمانی باز کند.

پژو عملاً تمام دهه ۱۹۹۰ را صرف زمینه‌چینی و تثبیت اعتبار فنی خود کرده بود. مدل‌هایی مانند پژو ۴۰۵ و به‌ویژه ۴۰۶، شهرتی جهانی برای این برند در زمینه تنظیم شاسی و سیستم‌های تعلیق فوق‌العاده که ترکیبی بی‌نظیر از هندلینگ دقیق و کیفیت سواری راحت را ارائه می‌کردند، به دست آورده بودند. این موفقیت‌ها یک پشتوانه فنی محکم برای پرچمدار لوکس جدید ایجاد کرد.

هم‌زمان با آماده‌سازی سدان پژو ۶۰۷، این برند به فرصت استثنایی که در نتیجه عقب‌نشینی رقبا در حال شکل‌گیری بود توجه کرد. بازار سدان‌های بزرگ اروپایی به‌جز آلمانی‌ها در حال تخلیه بود و فورد با شکست مفتضحانه مدل اسکورپیو (Scorpio)، از این سگمنت به‌کلی کنار کشیده بود.

اوپل نیز با مدل اُمگا (Omega) خود به فروش ضعیف و ضررهای مالی بالا دست یافت و رنو با مدل سافران (Safrane) خود به سختی برای بقا دست‌وپا می‌زد. حتی رقیب داخلی آن‌ها، سیتروئن با مدل XM که به خاطر پیچیدگی سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک خود شناخته می‌شد، در نظر خریداران محافظه‌کار این کلاس بیش‌ازحد غیرمتعارف و ریسکی تلقی می‌شد.

معمای شکست پژو ۶۰۷ در برابر رقبای آلمانی‌

از منظر فنی، سدان پژو 607 به واقع یک تلاش جدی برای ساخت یک سدان بزرگ سطح بالا بود. قلب تپنده مدل پرچمدار یک موتور ۳ لیتری V6 بود که قدرتی معادل ۲۱۰ اسب بخار و گشتاور قابل‌توجه ۲۹۰ نیوتن متر را تولید می‌کرد. نکته کلیدی در اینجا نه حداکثر سرعت، بلکه انتقال قدرت نرم و در دسترس بودن گشتاور در دورهای پایین بود که این موتور را با یک گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته مدرن هماهنگ می‌کرد.

این تمرکز بر راحتی با سیستم تعلیق فوق‌العاده نرم ۶۰۷ تکمیل می‌شد و سواری‌ را ارائه می‌داد که از بسیاری از رقبای آلمانی اسپرت‌گرا، نرم‌تر و دلپذیرتر بود. درون کابین نیز پژو نهایت تلاش خود را برای ایجاد یک فضای مجلل به کار برده بود. با استفاده از مواد باکیفیت بالا، تریم‌های چوبی ظریف و چرم مرغوب، برای محیط داخلی سدان پژو ۶۰۷ فضایی آرام و دلپذیر را تداعی می‌کرد.

با وجود تمام ویژگی‌های فنی و رفاهی قابل‌توجه، باید گفت خریداران این کلاس خودروهای خود را صرفاً برای حمل‌ونقل خریداری نمی‌کنند و خرید یک سدان لوکس، بیش از هر چیز به معنای خرید پرستیژ اجتماعی، تاریخچه و تأیید موفقیت است. اینجا بود که برند پژو به سدی نفوذناپذیر برخورد کرد. سدان‌های لوکس آلمانی مانند بی ام و سری ۵، مرسدس بنز کلاس E و آئودی A6 با ده‌ها سال حضور موفق در این سگمنت، به نمادهای انقلابی تبدیل شده بودند.

اما برند پژو در ذهن عموم مردم اروپا و جهان، با مدل‌های اقتصادی و پرتیراژ خود و همچنین ناوگان‌های گسترده تاکسی‌های شهری پیوند خورده بود. مشتریان مایل نبودند مبلغی هنگفت را برای نشانه‌ای پرداخت کنند که از نظر اجتماعی، پیام لوکس بودن را منتقل نمی‌کرد. در نهایت، قیمت‌گذاری تهاجمی پژو آخرین میخ را بر تابوت پروژه کوبید. نسخه فول آپشن ۶۰۷ با پیشرانه V6 از نظر قیمتی، تنه به تنه مدل‌های پایه تا میانی رقبای آلمانی می‌زد. بدین ترتیب مشتریان ترجیح دادند تا یک مدل با آپشن‌های کمتر از یک برند آلمانی را خریداری کنند، اما در ازای آن، اعتبار برند را به دست آورند.

خداحافظی پژو با سگمنت لوکس

سدان پژو ۶۰۷ ثمره یک تلاش مهندسی عالی بود که به وضوح بر راحتی در سفرهای طولانی تمرکز داشت. با این حال مشخصات فنی برجسته و سواری بسیار نرم ناشی از تعلیق پیشرفته نتوانست بر تصویر برند ضعیف پژو در سگمنت لوکس غلبه کند. چالش اصلی این بود که پژو هرگز نتوانست پرستیژ اجتماعی لازم را برای رقابت مستقیم با پرچم‌داران آلمانی کسب کند. این ضعف در کنار قیمت بالای نسخه فول آپشن که آن را در رقابت مستقیم با رقبای تثبیت‌شده قرار می‌داد، منجر به افت قیمت شدید و نامتعارف خودروهای دست‌دوم ۶۰۷ شد.

این سقوط ارزش، ریسک مالی خرید را به شدت افزایش داد و باعث شد که حتی مدیران ناوگان‌های سازمانی نیز به‌دلیل پایین بودن شدید ارزش باقی‌مانده، از خرید این مدل هراس داشته باشند و عملاً آخرین میخ بر تابوت پروژه کوبیده شد. درنهایت پژو در سال ۲۰۱۰ تولید را متوقف کرد و عملاً شکست پروژه را در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی پذیرفت. بدین ترتیب پژو برای همیشه دور سدان‌های لوکس سطح بالا را خط کشید.

زمانی که نوبت به جانشین ۶۰۷ رسید، استراتژی شرکت به کلی متحول شد. پژو مدل ۵۰۸ را معرفی کرد که در کلاس نیمه‌لوکس جای می‌گرفت و صراحتاً ادعای رقابت مستقیم با پرچم‌داران آلمانی را کنار گذاشت. این درس آموخته شده از ۶۰۷ برای پژو حیاتی بود و این برند فرانسوی به جای دنبال کردن رؤیاپردازی‌های پرهزینه در بازاری که برند آن‌ها اعتبار لازم را نداشت، تصمیم گرفت بر نقاط قوت سنتی خود یعنی طراحی جذاب و کارایی قابل قبول تمرکز کند.