دفاع زیدآبادی از گزارش جنجالی فرناز فصیحی در نیویورک‌تایمز

برترین‌ها: احمد زیدآبادی در صفحه شخصی خود به حواشی گزارش اخیر نیویورک‌تایمز واکنش نشان داد و نوشت: برخی نیروهای برانداز حامی حمله به تأسیسات برق و نفت کشور، از گزارش نیویورک‌تایمز در بارهٔ نقش محمود احمدی‌نژاد در سناریوی آمریکا و اسرائیل برای "تغییر رژیم" در ایران چنان به خشم آمده‌اند که فرناز فصیحی گزارشگر آن روزنامه را به باد فحش و ناسزا گرفته‌اند!

در این رابطه بخوانید: پشت‌پرده آن شایعه عجیب و آمریکایی درباره احمدی‌نژاد

این در حالی است که گزارش نیویورک‌تایمز را چهار گزارشگر آن روزنامه تهیه و تدوین کرده‌اند که یکی از آنها خانم فصیحی است. منابع مورد استناد آنها نیز عمدتاً مقام‌های ناشناس آمریکایی است.

گر چه اکنون نمی‌شود در بارهٔ میزان صحت و سقم این گزارش داوری منصفانه‌ای کرد و بخصوص از نیات و انگیزه‌های پشت‌پردهٔ انتشار عمومی آن به درستی سر در آورد، اما صِرف نشر چنین گزارشی حداقل این نکته را می‌رساند که در یک سناریوی احتمالی تغییر رژیم، رضا پهلوی آلترناتیو اصلی آمریکا و اسرائیل نبوده و ماجرا ابعاد بسیار پیچیده‌تری از تصورات حامیان وی داشته است.

در واقع همین نکته سبب شده است که حامیان آقای پهلوی به جای کندوکاو در جهت راستی‌آزمایی این گزارش، به خشم آیند و آن را یکسره محصول اوهام و خیالات خانم فصیحی بدانند و او را به باد فحش بگیرند!

حالا فرض کنیم که ماجرای احمدی‌نژاد به کلی ساخته و پرداختهٔ ذهن فرناز فصیحی باشد، ارسال سلاح به گرو‌ه‌های مسلح کردی و ترغیب آنان به حمله به خاک ایران و تصرف قدرت مرکزی که دیگر از این جنس نیست! ترامپ خود بارها به صراحت دربارهٔ آن صحبت کرده است. مگر سناریوی دخالت گروه‌های مسلح قومی، با آلترناتیو بودن رضا پهلوی همخوانی دارد؟ چرا حامیان او در این باره از آمریکا و اسرائیل خواستار توضیح و شفافیت نشدند؟ دلیلش واضح است‌!

از این گذشته، اینکه کریستین امانپور با برشمردن مواضع تند و افراطی گذشتهٔ آقای احمدی‌نژاد، گزارش نیویورک‌تایمز را بی‌اعتبار دانسته است، به خودی خود، سبب ابطال اعتبار آن نمی‌شود.

واقعیت آن است که آقای احمدی‌نژاد در طول دو دههٔ گذشته، تقریباً در تمام امور مهم، مواضع خود را گاه تا 180 درجه تغییر داده و اکنون آن آدمی نیست که در چهار سال نخست ریاست‌جمهوری‌اش بود. گرچه او مدتی طولانی است که سکوت کرده و یا وادار به سکوت شده، اما همان تک مضراب‌ها و معانی بین خطوط حرف‌هایش به اندازهٔ کافی فاصلهٔ روزافزون او را از احمدی‌نژاد متقدم نشان می‌دهد. 

به قول مرحوم آیت‌الله خمینی، میزان هم که حالِ فعلی افراد است نه مواضع و عملکرد آنها در گذشته! 

منظورم از این نوشته هیچ نوع داوری دربارهٔ گزارش نیویورک‌تایمز و آقای احمدی‌نژاد نیست. فقط خواستم تناقض جمعی از براندازان جنگ‌طلب را به روی‌شان بیاورم!