بیاعتنایی آقای پینگ به پزشکیان در حد جنگ درد داشت
دیدار کوتاه و غیررسمی مسعود پزشکیان و شی جینپینگ در حاشیه اجلاس سازمان همکاری شانگهای، تصویری که از دیدار وزرای خارجه دو کشور منتشر شد و همچنین برخی اظهارنظرها درباره شروط پکن برای توسعه روابط با تهران، بار دیگر بحث درباره جایگاه ایران در محاسبات چین را به صدر توجهات بازگرداند.
برترینها: در سالهای اخیر، رابطه تهران و پکن همواره بهعنوان یکی از مهمترین محورهای سیاست خارجی ایران معرفی شده است؛ رابطهای که قرار بود در سایه توافق ۲۵ ساله و نگاه به شرق، بخشی از فشارهای ناشی از تحریمهای غرب را جبران کند. با این حال، برخی نشانههای اخیر از سطح مناسبات دو کشور، پرسشهای تازهای درباره کیفیت و عمق این همکاری راهبردی ایجاد کرده است.
دیدار کوتاه و غیررسمی مسعود پزشکیان و شی جینپینگ در حاشیه اجلاس سازمان همکاری شانگهای، تصویری که از دیدار وزرای خارجه دو کشور منتشر شد و همچنین برخی اظهارنظرها درباره شروط پکن برای توسعه روابط با تهران، بار دیگر بحث درباره جایگاه ایران در محاسبات چین را به صدر توجهات بازگرداند.
آیا آنچه در سالهای گذشته «شراکت راهبردی» میان تهران و پکن خوانده میشد، همچنان از سوی دو طرف با همان معنا دنبال میشود؟ یا چین، مانند هر قدرت اقتصادی دیگری، روابط خود را بیش از آنکه بر مبنای ملاحظات سیاسی تعریف کند، بر اساس منافع و محاسبات عملگرایانه پیش میبرد؟ این پرسشی است که پس از این دیدار کوتاه و حاشیههای آن، بیش از گذشته مطرح شده است.
شایعاتی پیرامون شروط چین برای سفر قالیباف!
همزمان حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، در بخشی از یک مصاحبه منتشرنشده با اکو ایران میگوید که مقامهای چینی برای سفر محمدباقر قالیباف به پکن شروطی را مطرح کردهاند. به گفته مرعشی، چین از ایران خواسته است تردد در تنگه هرمز را عادی کند، از دریافت عوارض خودداری کند و اختلافات خود با عربستان سعودی و آمریکا را کاهش دهد؛ سپس زمینه برای سفر قالیباف به پکن فراهم خواهد شد.
این اظهارات پس از آن مطرح میشود که دیدار کوتاه مسعود پزشکیان با رئیسجمهور چین در حاشیه اجلاس سازمان همکاری شانگهای مورد توجه رسانهها قرار گرفت و برخی آن را با دیدارهای رسمی سران دیگر کشورها مقایسه کردند.
این ادعا تاکنون با تأیید یا تکذیب رسمی از سوی دولت چین یا مقامهای جمهوری اسلامی ایران همراه نبوده است.
هشداری درباره دیدار سرپایی پزشکیان و شی!
مصطفی نجفی(پژوهشگر سیاست خارجی) نوشت: دیدار سرپایی پزشکیان و شی را احتمالا باید یک هشدار و سیگنال منفی جدی در روابط تهران و پکن تلقی کرد؛ بهویژه اگر درخواست برگزاری ملاقات از سوی طرف ایرانی مطرح شده باشد و طرف چینی بنا بر هر ملاحظهای ترجیح داده باشد دیدار رسمی و دوجانبهای میان سران دو کشور انجام نشود!
ادامه وضعیت بلاتکلیفی در روابط ایران و چین، در صورت تداوم و عدم ورود آن به مرحلهای روشن و مشخص، میتواند تبعات قابلتوجهی برای سیاست خارجی ایران به همراه داشته باشد؛ بهخصوص در شرایطی که گزینههای کشور در مناسبات خارجی چندان گسترده نیست.
پرسش اساسی اینجاست که پس از تعیین نماینده ویژه برای پیگیری روابط با چین، چرا نهتنها تحرک و دستاورد قابلتوجهی در مناسبات دو کشور مشاهده نشده، بلکه نشانههایی از حرکت روابط تهران و پکن به سمت واگرایی نیز به چشم میخورد؟ اگر قرار است چین همچنان یکی از شرکای راهبردی ایران باشد، لازم است دلایل این رکود و روند کاهشی در روابط بهطور جدی بررسی و برای خروج از این وضعیت، تصمیمی روشن و عملی اتخاذ شود.
عبدالله رحیملو (کارشناس اقتصادی) در این باره نوشت: دیدار سرپایی رییس جمهور با شی جی پینگ و یک پیام راهبردی: چین منافع بلندمدت خودش را فدای هیچ شریک ناپایداری نمیکند. منافع چین با ایران همراه بویژه با کشورهای عربی است. رییس جمهور چین با عدم پذیرش دیدار دو جانبه با دکتر پزشکیان، سیگنال حمله گسترده دیشب آمریکا بود.
حشمتالله فلاحتپیشه(رئیس اسبق کمیسیون امنیت ملی مجلس): برخورد سرد شی با پزشکیان، پیام این فروشنده شرقی به آمریکا در میانه جنگ بود. آنچه عدهای در ایران، دوستی راهبردی میخواندند، برای چین یک رابطه سرپایی بیش نبود.
رویکرد محتاطانه چین و اهرمهای روسیه
رحمن قهرمانپور(تحلیلگر روابط بینالملل) در گفتوگو با اعتماد در پاسخ به این پرسش که چین و روسیه در برابر تحریمهای آمریکا علیه ایران چه رویکردی خواهند داشت و تا چه اندازه میتوانند در کاهش آثار این تحریمها به تهران کمک کنند، گفت: نوع مواجهه چین و روسیه با تحریمها اهمیت زیادی دارد. چین به دلیل جایگاه خود در نظام بینالملل و انتقاد از یکجانبهگرایی امریکا، با تحریمها مخالف است و آنها را غیرقانونی میداند. با این حال، میان سیاست اعلامی و سیاست عملی این کشور تفاوت وجود دارد. پکن تا جایی با تحریمهای امریکا مخالفت میکند که این مخالفت به درگیری مستقیم و علنی با واشنگتن منجر نشود. چین در میانه تلاشها برای حفظ روابط با کشورهای جنوب جهانی و شرکای خود، نمیخواهد روابط تجاریاش با امریکا را به خطر بیندازد؛ بنابراین، درقبال ایران نیز احتمالا همین الگو را دنبال خواهد کرد.
این پژوهشگر روابط بینالملل ادامه داد: وضعیت روسیه با چین متفاوت است. روسیه از نظر اقتصادی تحتفشار قرار دارد و جنگ اوکراین، اقتصاد این کشور را بیش از پیش جنگی کرده است، از همین رو یکی از دلایل تمایل اخیر مسکو برای صلح در اوکراین نیز همین فشارهای اقتصادی است.
نظر کاربران
یک شهر پر ازدشمن و یک دوست نداریم
پاسخ ها
دقیقا
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم ؟
قالیباف باید میدونست هر حکومتی باید دل در گرو مردمش داشته باشه
باید اولویت اول و آخرش مردم کشورش باشند نه حمایت خارجی آنهم در حالیکه استخوانهای مردم کشورش زیر بار گرانی شکسته و له شده
پاسخ ها
ایول به تو هموطن
تا کی به همه دنیا باید قهر باشیم
تا کی باید از آشنا و غریبه ضربه بخوریم
چین و روسیه کونیست هستن و خودتون به ما یاد دادید که کونیست ، حتی خدا را قبول ندارد و چطور با کسی که خدا را قبول ندارد ، رابطه داشته باشیم
روسیه همون شوروی سابق است و معاهده ترکمنچای و گلستان و ... همه از پدران همین ها بوده است و نامردی ها که به ایران کردن
چین هم فقط به فکر روابط خودش با عربها و آمریکا است .
عجب! چین میدونه شما اصلاح طلبا گور به گورتون کنن بازم غربگدایید... پس چرا وقت خودش رو با شماها تلف کنه؟