«جبهه النصره» ابزار دست صهیونیست ها

این درحالی است که تاکید می‌شود، این تنها اردوگاه آوارگان فلسطینی یرموک نیست که از جنایات گروه‌های تروریستی مسلح آسیب دیده بلکه بسیاری از اردوگاه‌های دیگر آوارگان فلسطینی در سوریه با شرایط مشابهی مواجه هستند.

سریال قتل و کشتار و گرسنگی دادن اهالی یرموک توسط جبهه النصره همچنان ادامه دارد و جدیدترین جنایت از این دست ترور «محمد طرویه» ملقب به «ابو احمد»، عضو کمیته منطقه‌ای جنبش «فتح» مقابل منزلش در اردوگاه یرموک بود.

در اردوگاه یرموک ارتش سوریه پایگاه و موضعی ندارد و اهالی اردوگاه از همان ابتدا اعلام کردند که به احترام دولت سوریه که از سال 1948 به آنها پناه داده، در قبال بحران سوریه موضع بی طرف را اتخاذ می‌کنند، اما گروه‌های مسلح تروریستی به دلایلی چند این اردوگاه را هدف حملات خویش قرار داده و آن را تصرف کردند.

در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۲ میلادی پس از ۳ روز گلوله باران متوالی و مستمر، اردوگاه یرموک از محورهای شهرک التضامن، یلدا، حجر الاسود و العروبه مورد حمله هزاران تروریست تکفیری وابسته به النصره و گروه تروریستی موسوم به «گردان‌های ابن تمیمه» قرار گرفت.

این گروه‌ها ابتدا خانه‌های رهبران فلسطینی در یرموک و «مجمع الخالصه» که مقرهای گردان‌های فلسطینی در آن منطقه قرار دارد، را محاصره کرده و سپس بسیاری از رهبران این گردان‌ها را قتل عام کردند تا اهالی این اردوگاه بار دیگر خانه و کاشانه خود را ترک و آواره مناطق دیگر شوند.

پس از آن تلاش‌های بسیاری از سوی طرف‌های مختلف برای دستیابی به آتش‌بس و مصالحه در اردوگاه انجام شد، اما این گروه‌ها و از جمله جبهه النصره این تلاش‌ها را نه تنها با بن بست مواجه کردند، بلکه اقدام به بازداشت شمار دیگری از رهبران گروه‌های دیگر فلسطینی موجود در اردوگاه پرداختند که با توافقنامه آتش‌بس موافقت کرده بودند، تا مشکلات اردوگاه که هر روز بیش از پیش افزایش می‌یافتند، همچنان ادامه یابند، به ویژه که این گروه‌ها با ورود کمک‌های بشر دوستانه نیز مخالفت می‌کردند.

این جنایات موجب خیزش اهالی اردوگاه اواخر سال 2013 علیه گروه‌های تروریستی مسلح شد و در این ارتباط تظاهرات گسترده‌ای در یرموک برگزار شد و طی آن فلسطینیان این اردوگاه خواستار خروج تروریست‌ها از اردوگاه خود شدند که با شلیک تک تیراندازان وابسته به گروه‌های تروریستی مواجه شد و در اثر آن 3 نفر کشته و چندین نفر زخمی شدند.

از آن تاریخ تا مارس ۲۰۱۴ تلاش‌ها برای برقراری آتش‌بس باز هم ادامه یافت و اگرچه در این تاریخ توافق آتش‌بسی بین گروه‌های مسلح و گردان‌های فلسطینی به امضا رسید، اما خیلی زود جبهه النصره با حمله به اردوگاه بار دیگر این توافق را نقض کرد.

بازگشت مجدد النصره به اردوگاه یرموک با افزایش روند هماهنگی و همکاری بین این گروه تروریستی تکفیری با رژیم صهیونیستی همراه شد که بارزترین نمود آن مداوای مجروحان النصره در بیمارستان‌های رژیم صهیونیستی بود.

کسی به طور دقیق نمی‌داند که آغاز روابط جبهه النصره و رژیم صهیونیستی به چه تاریخی باز می‌گردد، اما برای اولین بار این رابطه با برملا شدن مداوای مجروحان جبهه النصره در بیمارستان‌های رژیم صهیونیستی بر ملا شد، به گونه‌ای که گزارش‌ها از وجود ۱۰۶ مجروح وابسته به این گروه تروریستی تکفیری در بیمارستان صهیونیستی نهاریا حکایت دارد، پس از آن بود که روابط بین دو طرف رو به گسترش و توسعه و در عین حال علنی شدن نهاد، به گونه‌ای که کارشناسان تاکید می‌کنند، رژیم صهیونیستی درحال حاضر به این گروه کمک‌های اطلاعاتی و لجستیکی ارائه می‌دهد و این پشتیبانی‌ها موجب شده تا النصره تحرکاتی جدید در جبهه عملیاتی قنیطره در جنوب سوریه علیه ارتش سوریه آغاز کند.

بویژه آنکه گزارش‌هایی در مطبوعات اسرائیلی منتشر شد که تاکید می‌کردند، اسرائیل به النصره به عنوان یک گروه تروریستی و منبع خطر نگاه نمی‌کند.

اشغال مجدد اردوگاه یرموک در مارس ۲۰۱۴ توسط جبهه النصره با آغاز روابط این گروه تروریستی تکفیری با رژیم صهیونیستی و افزایش هماهنگی‌ها و همکاری‌ها بین دو طرف همراه شد، تا این سوال در ذهن تداعی کند که آیا بهای دریافت کمک النصره از صهیونیست‌‌ها در استان‌های درعا و قنیطره اشغال مجدد یرموک بود، اردوگاهی که همواره یکی از کانون‌های مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی و حمایت از گروه‌های مقاومت فلسطینی و خاری در گلوی این بود.

در این تردید نیست، رژیم صهیونیستی بیش از هر طرف دیگری از آنچه در یرموک رخ می‌دهد، خوشحال و خرسند است و در این ارتباط تنها کافی است به این نکته اشاره کنیم، در حالی‌که تا پیش از آغاز بحران سوریه اردوگاه یرموک بیش از 170 هزار آواره فلسطینی را در خود جای می‌داد، هم اکنون تنها 40 هزار نفر را در خود جای می‌دهد که تنها 18 هزار نفر آنها از آوارگان فلسطینی هستند و مابقی ساکنان این اردوگاه بار دیگر آواره شده‌اند و این خواسته صهیونیست‌هاست، اما این بار به جای اینکه گروه‌های جنایت‌کار صهیونیستی همانند «هاگانا» موجبات آوارگی فلسطینیان را فراهم کنند، جبهه النصره این نقش را ایفا کرد.

همانگونه که وارد کردن اردوگاه یرموک و آوارگان فلسطینی به دایره بحران سوریه خواسته‌ای صهیونیستی است تا به واسطه آن بیش از پیش نظام سوریه را در معرض مظان اتهام سوء استفاده از فلسطینیان و درگیر کردن آنها در بحران سوریه قرار دهد و در این بین جبهه النصره به اداتی برای تحقق این هدف صهیونیست‌ها و دشمنان سوریه تبدیل شد و بهای آن خارج کردن این گروه تروریستی تکفیری از فهرست تروریسم کشورهای اروپایی و آمریکا بود.

اما سوالی که در اینجا مطرح می‌شود، این است که «جبهه النصره در آینده ایفاگر چه نقش‌های دیگری در سوریه برای غرب و آمریکا و رژیم صهیونیستی خواهد بود»؟