حاشیه های «گلدن گلوب» نه چندان گرم

روزنامه هفت صبح - کمال بردبار: این یک پایان آشفته برای یکی از بدترین سال های سینمایی معاصر بود. هالیوود در حالی مراسم گلدن گلوب را برگزار کرد که موتور محرکه اش نه از فیلم های برجسته که از حواشی سیاسی این روزها تامین می شد. اگر حادثه پاریس رخ نمی داد و شعار من شارلی هستم نبود امسال با یکی از تهی ترین مراسم گلدن گلوب رو به رو بودیم. راهپیمایی پاریس ک چند ساعت قبل شکل گرفلته بود این اجازه را به بازیگران و فیلمسازان نزدیک به حزب دموکرات داده بود تا در قالب آزادیخواهانی بشر دوست فرو بروند و نطق های برابری طلبانه و صلح جویانه ارائه دهند.

مثلا جورج کلونی که گفت: امروز روز بزرگی برای مسیحیان، یهودیان و مسلمانان است. روزی که همه با هم نشان دادیم تسلیم وحشت نخواهیم شد. من یک شارلی هستم! اما سایه سیاست فقط این نبود. ماجرای فیلم اینتر ویو و هک شدن کمپانی سازنده آن که درست یا غلط مسببش را کره شمالی می دانند، زنجیره ای از شوخی های لفظی را به دنبال داشت. تینا فی، مجری همیشه جنجالی اسکار که هنوز شوخی اش با لئوناردو دی کاپریو در مراسم سال قبل گونه های هر تماشاگری را از شرم سرخ می کند در مورد فیلم های امسال گفت «این جا آمده ایم تا از همه فیلم هایی که کره شمالی با آنها مشکلی ندارد تقدیر کنیم.»


این شوخی ها و این کنایه های سیاسی اگر نبود گلدن گلوب چیزی برای عرضه نداشت. هردو فیلم برگزیده امسال فیلم هایی بودند که در بهار و تابستان اکران شده بودند. فیلم هایی که در این دو فصل اکران می شوند معمولا از نگاه کمپانی سازنده شانسی برای اسکار و یا گلدن گلوب ندارند اما از بد حادثه فیلم های اکران شده در فصل جوایز یعنی از ابتدای اکتبر تا امروز آن قدر کم مایه بودند که دو فیلم پسربچگی و هتل بزرگ بوداپست در عین ناباوری جوایز اصلی را به دست بیاورند. چیزی که هیچ کس در ابتدای سال حدسش را هم نمی زد. در حوزه سریال ها اما داستان به شکل دیگری بود.

افت سریال های بزرگ مثل بازی های تاج و تخت و دانتون آبی و همین طور خانه پوشالی راه را برای عرض اندام مجموعه ای از سریال های غریب و تازه باز کرده که البته هیچ کدامشان ظرفیت تبدیل به یک پدیده تلویزیونی راندارند.

رابطه (affair) و ترانسپرنت و همین طور مینی سریال فارگو در نهایت سریال هایی متوسط هستند که توان محبوبیت خارق العاده مثلا در ابعاد برکینگ بد و یا فرندز را به هیچ وجه ندارند.

به هر حال گلدن گلوب امسال مدیون پاریس و پیونگ یانگ بود تا ستاره هایش کمی بدرخشند و جلوه نایی کند. این پیش پرده یکی از بدترین سال های هالیوود بود. پرده آخر در مراسم اسکار هم بعید است اتفاق متفاوتی رخ دهد. شاید تا آن موقع باز هم اتفاقی دیگر به کمک مراسم اسکار بیاید.

مسیر اسکار «پسربچگی» هموارتر شد

گلدن گلوب امسال همه پیش بینی ها را به هم ریخت. دیگر در تقویم، فصل جوایز اهمیتی ندارد. هیچ برنده مطلقی نیست. فیلم های مختلف در بخش های مختلف توانستند مورد توجه قرار بگیرند؛ هفت نکته درباره جوایز بخوانید

هفتاد و دومین جشن جایزه های سینما و تلویزین گلدن گلوب، بی حاشیه و بدون غافلگیری بزرگ برگزار شد . اینکه بخشی از انتخاب ها قابل پیش بینی بودند، اینکه هیچ مورد خیلی خاصی وجود نداشت که جایزه اش باعث شگفتی سینمادوستان شود. اینکه همه چیز به جز شوخی های بامزه ایمی پوهلر و تینافی، مجریان مراسم، در سطحی از بی مزگی در جریان بود، بیشتر به خاطر سال سینمایی بود که پشت سر گذاشتیم. ۲۰۱۴ سال فلم های مستقل جمع و جور بود. حتی در گیشه هم به جز استثنائاتی مانند «نگهبانان کهکشان» و «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستانی» فیلم های جمع و جور بودند که فروش های خوبی داشتند.

بگذریم که در کل ۲۰۱۴ یکی از بدترین سال های سینما بود. همه این ها باعث شد در مراسم دیشب، جوایز پخش شود و بازیگر خوب یک فیلم و فیلمنامه خوب دیگری مورد توجه قرار بگیرد. موفق ترین فیلم گلدن گلوب امسال قطعا «پسربچگی» بود که دو جایزه مهم بهترین کارگردانی و بهترین فیلم و جایزه فرعی تر بهترین بازیگر مکمل زن را به خانه برد. و حالا همه مشغول حدس و گمان هستند که با توجه به آمار سال های اخیر که برنده های این بخش های گلدن گلوب معمولا با اسکار یکی است، آیا باید منتظر باشیم تا بزرگترین جایزه سینمایی یعنی اسکار هم به فیلم ریچارد لینگلیتر برسد؟ فیلمی که هیچ کدام از عناصر اسکارپسند را ندارد و اگر اسکار ببرد به معنی یک تغییر اساسی در خط مشی آکادمی خواهدبود. جذاب ترین نکات جشن سینمایی گلدن گلوب برای ما این ها بودند:


۱- بعد از سال گذشته و شوخی تند تینا فی با لئوناردو دی کاپریو این مجری بامزه توبیخ شد و امسال همه منتظر بودند ببینند آن ماجرا چه تاثیری روی اجرای دوباره او و ایمی پوهلر خواهد داشت. اما آنها همان اول کار خیال همه را راحت کردند و گفتند این آخرین سالی است که اجرای گلدن گلوب را بر عهده دارند. در نتیجه از هیچ توبیخی نمی ترسند و هر شوخی دلشان بخواهد می کنند! البته دلیلی برای ترس وجود نداشت. تم اصلی شوخی دیشب ماجرای فیلم «مصاحبه» و کره شمالی و هک شدن سونی بود. آنها از همان اول شوخی را شروع کردند و گفتند جشن امشب برای فیلم هایی است که کره شمالی با آنها مشکلی ندارد.

۲- ماجرای حمله تروریستی به مجله شارلی ابدو تاثیرش را تا هالیوود هم به دنبال داشته. روی فرش قرمز دایان کروگر کاغذی رو به روی خودش نگه داشته بود که روی آن نوشته بود: «من شارلی هستم». کمپینی که از زمان حمله تروریستی به دفتر این مجله تشکیل شده است. هلن مرین، بازیگر مشهور خودکاری را به شکل سنجاق سینه روی لباس اش زده بود تا به قول خودش نشانه آزادی بیان باشد. جارد لتو که سال گذشته جایزه گلدن گلوب گرفته بود امسال موقع اهدای جوایر به کمپین «من شارلی هستم» اشاره کرد و جورج کلونی هم که اصلا سرش برای فعالیت های سیاسی درد می کند، پیکسل «من شارلی هستم» را روی کتش سنجاق کرده بود. او هم حرف هایش را با شوخی درباره ماجرای هک شدن کمپانی سونی آغاز کرد.

۳- بهترین سخنرانی ها بعد از دریافت جایزه مربوط به کوین اسپیسی و جورج کلونی بود. اسپیسی جایزه بهترین بازیگرد مرد سریال درام را برای «خانه پوشالی» دریافت کرد. او که تا به حال هشت بار نامزد دریافت گلدن گلوب شده اما هیچ وقت نتوانسته بود آن را به دست آورد، گفت: «این تازه آغازی برای انتقام من است. باورم نمی شود بالاخره این جایزه لعنتی را گرفتم.» او بعد از تشکرهایش درباره حسی که نسبت به این جایزه دارد خاطره ای تعریف کرد: «آخرین باری که من استنلی کریمر را دیدم، که یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ سینماست، او خیلی مریض بود. موقعی که می خواستم ترکش کنم متوجه شدم هیچ وقت به او نگفته ام که کارهایش واقعا چه ارزشی برایم دراد.

پس برایش گفتم که چه بازیگران بزرگی تربیت کرده. فیلم هایش چقدر فوق العاده هستند. اسکارهایی که گرفته... و وقتی می خواستم ترکش کنم دست را چسبید و گفت: «خیلی ممنونم که این ها رو گفتی. برام خیلی باارزش بود. من فقط آرزو می کنم فیلم هام می تونستن بهتر باشن.» حالا من اینجا ایستاده ام به عنوان کسی که از کارنامه کاری خارق العاده اش لذت برده. و فقط می خواهد بهتر باشد. و این جایزه مشوق بزرگی برایش است.»

۴- جرج کلونی جایزه یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد. بخشی از حرف هایش سیاسی بود، بخشی درباره همسرش اما مهم ترین قسمتش در ستایش سینما بود. «اگر شما امشب در اینجا حضور دارید، معنی اش این است که وارد حلقه طلایی شده اید. شما کاری را که همیشه رویایش را داشته اید انجام دادید و حالا برایش جشن می گیرید. فقط چند نفر برنده می شوند اما بقیه باخته اند؟ من یادم نمی آید لورن باکال چه جایزه هایی گرفته بود فقط دیالوگ او را یادم است وقتی می گفت: تو بلدی سوت بزنی استیو؟ کافیه لب هات را رو روی هم بذاری و فوت کنی (دیالوگ باکال در فیلم «داشتن و ن داشن»). و هیچ ایده ای ندارم که رابین ویلیامز در سال های فعالیتش چه جایزه هایی به خانه برده بود اما مطمئنم جمله «دم را غنیمت بشمارید» و «قدر روز را بدانید پسرها. لحظه های زندگی تان را تجربه خارق العاده ای کنید» (دیالوگ های ویلیامز در «انجمن شاعران مرده») هیچ وقت فراموشم نمی شود.»


بخش دیگر حرف های کلونی درباره پیاده روی سیاستمداران در واکنش به ماجرای مجله شارلی ابدو بود. کلونی در بخش سیاسی حرف هایش گفت: «میلیون ها نفر به فقط در پاریس که در همه دنیا قدم می زنند. مسیحی و یهودی و مسلمان و آنها در اعتراض به چیزی قدم نمی زنند. آنها در حمایت از این ایده راهپیمایی می کنند که قرار نیست ما در وحشت راه برویم.»

۵- پاییز همیشه به فصل اکران جوایز مشهور بوده است. امسال هم فیلم های مهمی مانند «فاکس کچر» بنت میلر، «بازی تقلید»، «تئوری همه چیز»، «چشمان درشت» و «بردمن» در پاییز اکران شدند اما تقویم جوایز سینمایی امسال حسابی به هم ریخته است. برندگان بهترین فیلم کمدی و درام «هتل بزرگ بوداپست» وس اندرسون و «پسربچگی» ریچارد لینکلیتر بودند که اولی بهار و دومی اوایل تابستان اکران شده بود.

۶- ورایتی معتقد است در تقسیم جوایز سوتی های وحشتناکی وجودداشته است. از جمله اینکه جایزه بهترین بازیگر زن سریال درام به وایولا دیویس برای «چگونه با جنایت کار کنار بیایید» نداده اند. (او سال ۲۰۱۲ هم گلدن گلوب بهترین بازی را برای فیلم «help» به مریل استریپ در فیلم «بانوی آهنین» واگذار کرد.» و اینکه هنوز هم کسی باورش نمی شود جایزه بهترین مینی سریال را به جای «کارآگاه حقیقی» به «فارگو» داده اند. «فاکس کچر» هم از بازندگان بزرگ گلدن گلوب بود. در بخش های مختلف نامزد شد ولی هیچ جایزه ای کسب نکرد.

۷- و دست آخر اینکه شگفتی هایی هم در جریان بود. مثلا اینکه بازی ادی ردمین در نقش استفان هاوکینگ در «تئوری همه چیز» دیده شد. همه مطمئن بودند انیمیشن «فیلم لگو» جایزه را می برد اما درعوض به «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید ۲» مجمسه گلدن گلوب را دادند و همه فکر می کردند با رکوردداری «بردمن» در تعداد نامزدی ها، برنده بزرگ فیلم ایناریتو خواهد بود اما فرضیه ها غلط از آب درآمد. برنده گلدن گلوب هفتاد و دوم، سریال «affair» و فیلم «پسربچگی» بود.

تلویزیون

• بهترین سریال درام:

Affair (شبکه شوتایم)

• بهترین سریال کمدی:

Transparent (شبکه آمازون)

• بهترین مینی سریال: فارگو


سینما

• بهترین کارگردان:

ریچارد لینکلیتر

• بهترین فیلم درام:

پسربچگی (لینکلیتر)

• بهترین فیلم کمدی:

هتل بزرگ بوداپست (وس اندرسون)

• بهترین بازیگر مرد درام:

ادی ردماین (تئوری همه چیز)

• بهترین بازیگر زن درام:

جولین مور (هنوز آلیس)

• بهترین بازیگر مرد کمدی یا موزیکال:

مایکل کیتون (بردمن)

• بهترین بازیگر زن کمدی یا موزیکال:

ایمی آدامز (چشمان درشت)