چرا آیت الله هاشمی دلواپسِ دلواپسان است؟

مصطفی داننده در عصر ایران نوشت: آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در همایش گرامیداشت بانوی انقلاب اسلامی ، بازهم لب به انتقاد از دلواپسان باز کرد و گفت:«اگر برخی خشکه مقدس‌ها و دلواپسان اذیت می‌کنند٬ این‌ها‌‌ همان کسانی هستند که قبلا نیز امام را اذیت می‌کردند.» هاشمی رفسنجانی پیش از این نیز بارها این دلواپسان را مورد انتقاد قرار داده بود و حتی به برخی از آنها لقب «جدید الاسلام‌» داده بود.

این سخنان هاشمی در دهه نهم عمر خود نشان می‌دهد که رئیس جمهور پیشین ایران و اولین رییس پارلمان در تاریخ جمهوری اسلامی این روزها بیش از هر امر دیگری از ترویج تفکر این قشر در جامعه نگران است. یا به معنای بهتر می‌توان گفت‌ که آیت‌الله، دلواپسِ دلواپسی‌های این جریان تازه سیاسی ایران است. اما این دلواپسان چه کسانی هستند؟

ما این جریان سیاسی را با نام‌های دلواپسان، طرفداران دولت احمدی نژاد و... می‌شناسیم. جریانی که از دهه ۷۰ به طور رسمی فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز کرد. آنان هر چند به پاره ای سیاست های دولت سازندگی هم معترض بودند اما بیشتر در ابتدای کار دولت اصلاحات و در اعتراض به سیاست‌های فرهنگی آن پای به عرصه گذاشتند و کم کم در دولت احمدی نژاد وارد جرگه مدیران فرهنگی و اجتماعی شدند و بعد از آن نیز به مجلس راه یافتند تا پله‌های ترقی را سریع‌تر از هر جریان سیاسی دیگر در کشور طی کنند.

این نحله سیاسی، دولت های قبلی جمهوری اسلامی ایران را دولت هایی غیرتوانمند و حتی در برخی مواقع فاسد می دانستند که انقلاب را از مسیر واقعی خود خارج کرده اند و جبران انچه را که ناکارآمدی در گذشته می خواندند وظیفه بزرگی برای خود می دانستند و از ان به عنوان بازگردان قطار انقلاب به ریل اصلی خود یاد می کردند و ابایی نداشتند که شماری از نیروهای رده اوال انقلاب و یاران رهبر فقید انقلاب را نیز دیگر شایسته همراهی ندانند.

بر همین اساس مقابله با نیروهای قدیمی و تاثیرگذار انقلاب مانند آیت الله هاشمی، رییس جمهوری اسبق و بعدتر ناطق نوری و... در دستور کار این گروه قرار گرفت. از زمان ظهور این جریان سیاسی تا به امروز روسای سابق کشور از رئیس جمهور تا رئیس مجلس مورد شدیدترین هجمه های سیاسی قرار گرفتند. در این میان همراهی صداوسیما با در اختیار گذاشتن تریبون های گوناگون چه در رادیو و چه در تلویزیون در ترویج این تفکر به این جریان کمک فراوانی کرده است.

هاشمی به خاطر همین ویژگی‌هاست که این جریان سیاسی را جدی ترین خطر فعلی انقلاب اسلامی تلقی می‌کند. او بر این باور است که دلواپسان فاصله فراوانی با خط امام دارند و مسیری را به غیر از مسیر امام خمینی و اصل انقلاب طی می‌کنند. رئیس مجمع تشخیص مصلحت این جریان را همان جریانی می‌داند که به گفته او در سال‌های ابتدایی انقلاب با امام مخالف بوده اند و ازبخش هایی از آنان به عنوان متحجرانی یاد می کند که دل امام نیز بنا برگفته خودشان از آنها خون بود.

بر این پایه است که هاشمی اعتقاد دارد دیگر نباید اجازه داد عنان کار به دست این افراد بیفتد. سابقه دوران هشت ساله محمود احمدی نژاد و عملکرد این افراد در مجلس را می توان به خوبی بیانگر دغدغه‌های هاشمی رفسنجانی دانست. رئیس جمهور سال های ۶۸ تا ۷۶ ایران می‌خواهد گفتمان اعتدال را درکشور نهادینه کند و این کار را تنها با روشنگری در مورد افراط امکان پذیر می داند.

از این رو سال ۹۴ برای آیت‌الله را می‌توان سال روشنگری در مورد دلواپسان دانست، روشنگری‌هایی که می‌تواند به تشکیل مجلس متفاوتی بینجامد.