مردم ایران هم یخچال و لباسشویی دارند!

مهر: در ۱۰روز گذشته ساکنان سرزمین‌های اشغالی برای دیدن «جدایی نادر از سیمین» به سینما رفته‌اند.

در حالی که رسانه‌های اسرائیلی چندین سال است که تلاش می‌کنند ایران را یک تهدید هسته‌ای معرفی کنند دیدن این فیلم باعث شده تا تماشاگران در سینِما به هر چه تاکنون شنیده‌اند شک کنند.

یکی از منتقدان فیلم در گفت و گو با روزنامه واشنگتن پست می‌گوید: «دیدن این فیلم ناگهان ذهنیت ما را درباره ایران و آنچه تاکنون فکر می‌کردیم تغییر داد.

ما در این فیلم دیدیم که ایرانی‌ها هم مانند ما کار می‌کنند، سوار خودرو می‌شوند و شبیه مردم کشورهای دیگر زندگی می‌کنند.»

روزنامه واشنگتن پست به نقل از یک تماشاگر ۷۰ساله این فیلم هم می نویسد: تصویری که ما از ایران در ذهن داشتیم با چیزی که دیدیم خیلی متفاوت بود.

ما هیچ وقت فکر نمی‌کردیم در ایران هم دمکراسی وجود دارد و قضات،پلیس و مردم مانند کشورهای دیگر کار و زندگی می‌کنند.

این مرد با ابراز تعجب از تصویری که از ایران در ذهن داشته است می‌گوید: «من از نحوه زندگی مردم در خانه‌هایشان هم تعجب کردم. ایرانی‌ها هم یخچال و ماشین لباسشویی دارند!»


تعلق گرفتن جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان اسکار به اصغر فرهادی و اعلام نام ایران در مراسم اهدای جوایز این رقابت سالانه،مقام‌های رژیم صهیونیستی را حسابی دلخور و ناراحت کرده است.

صهیونیستها خیلی امیدوار بودند که جوزف سدار کارگردان فیلم پانویس(Footnote) بتواند برای این رژیم یک اسکار کسب کند اما همه چیز بر خلاف میل آنها پیش رفت.

داستان پانویس حول «تلمود» (یکی از کتاب‌های مذهبی یهودیان) می‌گردد و داستان آن برای صهیونیستها جذاب است. فیلم درباره‌ پدر و پسری است که هر دو پروفسور هستند و درباره تلمود تدریس می‌کنند اما رقابت میان‌شان، روابط‌ آنها را تیره ‌کرده‌است. صهیونیستها معتقدند که جوزف سدار بتواند اولین اسکار را برای این رژیم به ارمغان بیاورد اما این فیلم هیچ وقت نتوانست مانند «جدایی نادر از سیمین» نظر منتقدان و کارشناسان را به خود جلب کند.

در مقابل جایزه‌‌های مهمی که اصغر فرهادی پیش از اسکار از آن خود کرد مهم‌ترین جایزه‌ای که این فیلم گرفته، در جشنواره‌ کن و در زمینه‌ بهترین فیلمنامه بود. به همین خاطر روزنامه صهیونیستی هاآرتص پس از اعلام جوایز اسکار تیتر خود را به شکست پانویس در مقابل جدایی نادر از سیمین اختصاص داد.

صهیونیستها علاوه بر پانویس امید دیگری هم در اسکار داشتند که باز هم بی‌نتیجه ماند. در کنار پانویس،رژیم صهیونیستی از رسیدن جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان اسکار به «در میان تاریکی» (In Darkness) از لهستان هم خوشحال می‌شدند چون بار دیگر فیلمی درباره هولوکاست می‌توانست در مرکز توجه قرار بگیرد. داستان فیلم درباره فرار گروهی از یهودیان لهستان از دست نازی‌هاست.

بخش عمده ماجراهای مهم این فیلم در مجرای فاضلاب تاریکی در زیر شهر لووف اتفاق می افتد. این فیلم با دست گذاشتن روی یک سوژه نخ‌نما روایتگر فرار عده‌ای از یهودیان است بیش از یک سال برای فرار از چنگ نازی ها به این محل پناه آورده‌اند. در میان تاریکی هم جایزه قابل توجهی را از آن خود نکرده است و با وجود اینکه بعضی‌ها شانس آن را برای بردن اسکار حتی بیشتر از پانویس می‌دانستند باز هم مشخص شد که حرفی برای گفتن در مقابل «جدایی نادر از سیمین» ندارد.

بردن جایزه اسکار تأثیر بسیار زیادی در فروش جهانی فیلم‌های غیر انگلیسی زبان در کشورهای جهان دارد اما صهیونیستها با شکست این فیلم هم امید داشتن یک «فهرست شیندلر» دیگر را هم از دست دادند.