حرف های صریح مجری صدا و سیما

آی سینما: در چند ماه گذشته برنامه هایی مثل «رادیو هفت»، «این شب ها» و مناظره که برنامه هایی زنده و پر مخاطب بوده اند، بدون توضیح تعطیل شدند و این تعطیلی ها در مورد برنامه های پرمخاطب دیگری مانند «دستان» نیز ادامه یافت. تا جایی که پس از تعطیلی چند ماهه برنامه سینمایی «هفت» با اجرای محمود گبرلو، گروه بهروز افخمی با دفاع از سیاست تولیدی شدن برنامه ها، یک برنامه تحلیلی و تخصصی را که در آن سینماگران و مسئولان می توانستند بدون واسطه و ممیزی با مردم سخن بگویند، به یک برنامه تولیدی تبدیل کردند و این روزها حتی «هفت» نیز به صورت تولیدی روی آنتن می رود.

در این میان، گروه اجرا کننده «رادیو هفت» به شبکه چهار رفتند و برنامه «صد برگ» را با شیوه ای مشابه و به صورت زنده روی آنتن بردند که به وضوح می توان آن را ادامه ای بر «رادیو هفت» دانست. اما «این شب‌ها» هم به شکل دیگری ادامه یافت . برنامه ای که با محوریت بحث‌های درستکار با مهمانانش شکل می گرفت و بی پروایی او به این برنامه، شخصیت و حال و هوایی متفاوت از دیگر برنامه های مذهبی داده بود، پس از سال ها تعطیل شد و درستکار هم با برنامه ای به نام «وارث» با سبک و سیاقی مشابه، به شبکه چهار کوچ کرد.

از سوی دیگر مدیر این شبکه، احمد غلامی یک بار به خاطر ابلاغ سیاست هایی از سوی معاون سیما، اصغر پورمحمدی استعفا کرده بود که متن آن نیز به سرعت رسانه ای شد. موضوع این اتفاق بر سر همزمانی برنامه «نقد چهار» در شبکه چهار بود که قرار بود با برنامه «هفت» در شبکه سه در تاریخ هایی نزدیک به هم شروع به پخش کنند. البته ماجرای این استعفا دو روز هم طول نکشید و به سرعت با پا در میانی رئیس سازمان حل شد. در روزهای اخیر نیز با جنجالی که برای «فیتیله» و علی ضیا به وجود آمد، اصغر پورمحمدی به طور صریح اعلام کرد که تلویزیون به سمت برنامه های تولیدی خواهد رفت.

البته علی درستکار، در گفت و گو با ای سینما به صراحت می گوید با این نظر که اتفاقات اخیر، بهانه ای برای تولیدی شدن برنامه‌ها باشد، مخالف است. و در مورد این که مدیر شبکه چهار هم شیوه دیگری در این باره پیش گرفته باشد این طور اظهار نظر می کند: «سازمان صدا و سیما متعلق به حکومت است و این سازمان مدیریتی واحد و مشخص دارد و به صورت هماهنگ اداره می‌شود. امکان این که در چنین سازمانی، مدیریت جزء یا حتی مدیر یک شبکه بتواند سازی مباین با این نظام هماهنگ بزند، وجود ندارد. بنابر این بعضی از برداشت‌های شما اهل رسانه در این باره اشتباه است.»

او در ادامه، در پاسخ به این که با توجه به حرف های معاون سیما درباره سخت گیری بیشتر و بازنگری آیین نامه ها در صدا و سیما، آیا ابلاغ یا تذکری به او به عنوان یک مجری داده شده است یا نه؟ گفت: «ابلاغ رسمی به ما نشده. در واقع هر موقع هم که مطلبی به گوش ما رسیده، به صورت رسمی نبوده است. در نهایت در گفت و گوهایی دوستانه میان من و تهیه کننده نکاتی تذکر داده می شود. اتفاقا گله ما هم همین است که هیچ وقت سندی رسمی و روشن درباره بایدها و نبایدها به دست ما نمی‌دهند.»

با توجه به این نکته از او می پرسیم، پس مجریان حق ندارند اعتراض داشته باشند که به خاطر همین روشن نبودن بایدها و نبایدها، با برخوردهای سلیقه ای مورد توبیخ قرار بگیرند؟ وقتی که ابلاغ درستی در این باره به مجریان نمی شود چطور می توان این قدر قاطع با آن ها برخورد کرد؟ درستکار این طور پاسخ می دهد: «چهره های تلویزیونی ایران مثل همه دنیا باید بدانند که شغلشان شغل حساسی است و محدودیت آور است. ما فقط به خاطر معروفیت، از برخی کارهای مجاز هم محروم هستیم و برخی حلال‌ها هم حرام است. درواقع زندگی ما سخت و همراه با محدودیت‌هایی غیر معقول است. برخی از این محدودیت ها از سوی حاکمیت است و از بالا می آید، ولی خیلی وقت ها این محدودیت‌ها از سوی مردم و جامعه است. مگر من حق دارم یک بار هم که شده موقع رانندگی کمربند نبندم؟ مگر من حق دارم یک بار هم ورود ممنوع را رعایت نکنم؟ مگر من حق دارم یک بار هم که شده نوبت را رعایت نکنم؟ این محدودیت ها در حالی است که اکثریت جامعه در قید چنین ضوابطی نیستند.»

نکته دیگر آن است که تلویزیون نمی خواهد مجری ها به چهره تبدیل شوند و با این سیاست که ستاره سازی مجریان را نفی می کند، هر چند وقت یک بار برخی از آن ها را کنار می زند. مجری برنامه «وارث» در این باره می گوید: «پیش از دوران آقای سرافراز، از سوی تلویزیون و از زبان آقای فرجی (مدیر وقت شبکه یک) این موضوع در برنامه پارک ملت تصریح شد. نمی دانم که در دوره جدید همچنان سیاست همان است یا خیر؟ از سوی دیگر حتی درباره آن اظهارات هم نمی دانم که به عنوان سیاست سازمان مطرح شدند یا تنها نظر شخصی ایشان بود.»

او در پایان در پاسخ به این جمع بندی که در هر صورت مجریان صدا و سیما نمی توانند در برنامه هایشان نقش محوری داشته باشند و پس از مدتی که محبوبیت آن ها افزایش یافت بالاخره از صدا و سیما کنار گذاشته می شوند، این طور پاسخ می‌دهد: «یک سیاست کلی در کشور وجود دارد. همیشه این ترس هست که یک شهروند عادی و بدون نسب چنان نفوذی در میان مردم پیدا کند که بر شخصیت‌های دارای حسب و نسب سایه بیاندازد. این هست و کاری هم نمی‌شود کرد.»