مهدی مظلومی: برای «جم» فیلم نساختم!

روزنامه هفت صبح: مهدی مظلومی مدعی است فیلمش را برای شبکه «ج» نساخته؛ حرف های او مستند است؟

مبنا، سلامت گفتار مهدی مظلومی است اما نمی توان از چند شائبه موجود در کلام او به راحتی گذشت. گفت و گوی تلگرامی او که این روزها در دوبی بسر می برد با همکارمان سعید حسینی را بخوانید. در ستون متن زیر چهار شائبه اصلی که نقیض گفته های این کارگردان است، عنوان شده.

آقای مظلومی شما در گفت و گوی قبلی که با یکی از رسانه ها داشتید از اساس سریال سازی برای شبکه (ج) را تکذیب کردید. پس ماجرای آنونسی که از این شبکه پخش شد، چیست؟

اولا این آنونس سریال نیست و فیلم است. دوم اینکه بنده چند ماه پیش این فیلم را برای یک تهیه کننده بین المللی به نام آقای زاراوان که یکی از دفاترش در دوبی است ساختم و قرار است در 14 شبکه عربی، هندی، ایرانی و اروپایی پخش شود. شبکه (ج) هم یکی از خریداران فیلم است که مسئولیتش با من نیست و به خواست من از شب دوم اسمم از تیزر حذف شد.

مثل خیلی از شبکه های دیگر که به زودی این فیلم را پخش می کنند و این آخرین کار هم نیست؛ تا انتهای 2016 تعهد ساخت 6 فیلم دیگه رو هم دارم. دلیلی برای تکذیب نمی بینیم. کار خارج از کشور مثل ایران انحصاری و محدود به شبکه خاصی نیست. یک تجارت است که متاسفانه یا خوشبختانه خیلی ها بلدند از آن پول دربیاورند. ضمن اینکه فیلم فوق به لحاظ محتوا کاملا براساس چارچوب هایی است که بعد از بیست سال کار در تلویزیون ایران به آن عادت کردم. نوع پوشش ها هم به دلیل بین المللی بودن باید مختصات خودش را می داشت.


پس شما قرار نیست برای شبکه (ج) سریال بسازید؟

پیشنهاد ساخت سریال در این شبکه به من شده و حتی ملاقات حضوری هم با مسئولان این شبکه داشتم اما فعلا قبول نکردم. ضمن اینکه من خارج از ایران هم فیلم هایی می سازم و خواهم ساخت که از نظر محتوا در داخل کشور قابل دفاع باشند و اتفاقا خوشحال می شوم شبکه هایی مثل (ج) پخش کنند. چون به نظرم خیلی بهتر از سریال های کم محتوایی است که در حال حاضر پخش می کنند. سریال من یک کار کاملا اخلاقی است که مطمئنم تاثیر خوبی هم روی مخاطبان خواهد داشت.

به نظرتان پخش این آنونس و برای اکران «سه بیگانه در سرزمین ناشناخته» مشکل یا حداقل حاشیه ای ایجاد نمی کند؟

به نظرم اگر دوستان بخواهند واکنشی نشان بدهند مطمئنا خامی کردند. چون من شغلم فیلمسازی است و هیچ قانونی نداریم که به عنوان کارگردان موظف و محدود به کار در ایران باشم. ضمن اینکه اگر شرایط کار در ایران مناسب بود مطمئنا همانجا کار می کردم. ولی خودتان بهتر اوضاع سینما و تلویزیون ایران را می دانید. نمونه اش همین فیلم «سه بیگانه در سرزمین ناشناخته» که یک سال از ساختش می گذرد فقط شش ماه طول کشید پروانه نمایش بدهند! اوضاع اکران را هم که دارید می بینید.

من و امثال من باید چه کار کنیم؟ دیگر دوره انحصار گذشته، اگر سینما و تلویزیون ایران کار من و امثال من را دوست نداشته باشند قطعا کسانی هستند که بلد باشند از هنر، تخصص و تجربه ما استفاده کنند. متاسفم برای سینما و تلویزیونی که ۲۰ سال روی من نوعی سرمایه گذاری کرد اما سوءمدیریتش اجازه بهره برداری درست را نمی دهد و این یعنی هدر رفتن بیت المال. چون من با پول این مردم تجربه کردم. تا هر زمان که شرایط درست کار ایجاد نشود من که هیچ، شک نکنید روند خروج فیلمسازان و دیگر متخصصان افزایش پیدا می کند. چون رسانه های جهانی روز به روز در حال گسترش اند و خیلی از آنها هم دنبال اهداف سیاسی و مذهبی نیستند و بیشتر نگاه اقتصادی به ماجرا دارند. زنگ خطرها به صدا درآمده اند.

با توجه به این صحبت ها آیا آماری از کارگردان ها یا سینماگرانی که دارند به سمت فعالیت خارج از ایران می روند دارید؟

خبر دارم در همان شبکه (ج) بیش از ۴ کارگردان نامدار مشغول کارند و ۳ نفر دیگر در راهند. اما اجازه بدهید اسمی نبرم. چون قطعا فعلا دوست ندارند اسم شان برده شود. اما این ماجرا جدی است و این محدود به کارگردانان هم نیست. بسیاری از عوامل دیگر از فیلمبردار و صدابردار و گریم و صحنه و... دارند از ایران می روند. ای کاش دوستان به جای انرژی گذاشتن روی واکنش های منفی برای تحت الشعاع قرار دادن بی تدبیری شان به این عرصه مثل یک میدان رقابت جدی نگاه کنند و سعی کنند برنده میدان باشند. با مشکل درست کردن برای این و آن یا فلان فیلم هیچ مشکلی حل نخواهد شد. من فکر نمی کنم کسی باشد که دوست داشته باشد دور از وطن، دوستان و خانواده اش باشد مگر اینکه مجبور باشد.

آقایان دنبال نقاط ضعف مدیریتی بگردند که باعث شده این جریان راه بیفتد. امثال (ج) دارند بهره برداری خودشان را برای استفاده های تجاری شان می کنند. آنها دنبال آگهی و پول هستند نه ضربه به نظام. تا وقتی توهم توطئه داریم اوضاع فرهنگی روز به روز بدتر می شود. مرور فیلمسازانی که دیگر به ایران بازنگشتند، نتایج جالبی دارد. وقتی هنرمندان مشکل مالی بیمه و روزمرگی دارند چرا نباید به درخواست های شغلی پاسخ مثبت بدهند؟

من دارم از نزدیک می بینم که چند کمپانی فیلمسازی ایجاد شده که به نیروی متخصص نیاز دارند و عوامل ایرانی مناسب ترین و توجیه پذیرترین گزینه ها از نظر مالی برای این کمپانی ها هستند. تلویزیون و سینما به طور جدی در ایران در خطرند. سال دیگر همین موقع بهتر حرف های من را درک خواهید کرد ولی آن روز خیلی دیر شده.